14 February 2016

El Pino And The Volunteers – El Pino And The Volunteers

el_pino_and_the_volunteers-stTjee, wat vliegt de tijd. Het blijkt alweer vijf jaar geleden te zijn dat Isle Of You van El Pino And The Volunteers verscheen en ik deze aanschafte. Sindsdien stond mijn leven behoorlijk op zijn kop, maar dat schijnt bij David Pino en zijn vrijwilligers niet anders te zijn. Niet alle leden wonen meer (altijd) in ons land, en dat maakt het hebben van een band met in dit geval vijf leden er niet makkelijker op. Muzikaal dook Pino op in het project TIKA en toetsenist Job Roggeveen timmerde aan de weg met Happy Camper. Het was me al wel opgevallen dat El Pino weer verscheen in de diverse agenda’s van poppodia en nu ligt er inderdaad weer een nieuwe plaat voor me. Ze brengen dromerige gitaarpop met invloeden uit de alt.country en rock. En dat is op hun nieuwste niet anders. Hun liedjes maken me happy en ook dat is gedurende dit ruim halfuur durende nieuwe album niet anders. Vreemd genoeg is het een band met als thuisbasis de grote stad (Amsterdam), maar krijg ik juist een gevoel van rust over me. Het is net zoals bij een band als Johan: nooit zal er slecht materiaal verschijnen, maar je moet de liedjes de tijd geven om zich voor eeuwig in je hersenen te laten nestelen. Tekstueel gaat het over de zoektocht in het leven en dat het niet altijd gaat zoals je dat zelf zo bedacht hebt. Prijsnummers zijn de dansbare single “Skid Around” en het aansluitende “Desert In The Sea”. Maar daar doe ik de andere liedjes wel mee tekort. El Pino and the Volunteers is niet écht een single-band, maar een band waar je een album van moet ondergaan.

door: Ewie

mij=Excelsior Recordings

File: El Pino And The Volunteers – El Pino And The Volunters
File Under: Terug zijn
File Social: [<a href=”https://twitter.com/eptv“>Twitter</a>] [<a href=”https://www.facebook.com/elpinoandthevolunteers/“>Facebook</a>]  <br />

Elephant9 with Reine Fiske – Silver Mountain

Elephant9 with Reine Fiske – Silver MountainElephant9 wordt wel de beste Noorse live-band genoemd. Ik snap wel waarom. Op Roadburn 2014 was ik erg onder de indruk van het prog-/neo-psych-/jazz-rock trio, aangevuld met de Zweedse gitarist Reine Fiske (Dungen, Landberk, The Amazing), die ook op Atlantis meespeelde en op Silver Mountain ook weer van de partij is. Samen met toetsenist Ståle Storløkken (Supersilent, Humcrush, Terje Rypdal) was hij afgelopen jaren ook actief met Motorpsycho, zowel live als op de albums. Verder in Elephant9 bassist Nikolai Hængsle Eilertsen (Big Bang, National Bank, Lester) en drummer Torstein Lofthus (Mathias Eick Band, D’Sound, Eberson/Zanussi/Lofthus), die tot 2014 nog drumde in het Noorse Shining. Stuk voor stuk klasbakken. Geen afgemeten songs op dit album, maar veel improvisatie en jamwerk. Knap hoe de band dan niet verzand in eeuwig gepiel of alleen maar technisch spierballenvertoon. Nee, het is avontuurlijk genoeg, en de muzikanten spelen meestal in dienst van de sfeer en gaan mee in een prettige flow, van berusting tot opwinding. “Occidentali” bouwt mooi op tot er een licht funky snit in komt, het lijkt wat op Jagga Jazzist, maar dan met een vleug horror. Ook onderhuidse spanning in “You Are the Sunshine of My Life”, een cover van Stevie Wonder, al haal je dat er niet makkelijk uit. “Abhartach” bouwt ook mooi op naar steeds grotere gebaren. Gitaar en synthesizer duelleren hier met elkaar op een bedje van funky bas en drums. Op het dynamische “Kungsten” wordt de drumpartij dan soms wat te lang doorgezet, maar de zalvende rust voelt dan juist weer als aangename verkoeling. “The Above Ground Sound” geeft een vergelijkbaar beeld. Chaos en berusting, met soms wat willekeurig gefröbel. Tijdens een concert kan ik de aandacht er wel beter bijhouden dan thuis wat zachtjes op de achtergrond. Je kunt het dan ook maar het beste volledig innemen, mits je een indicatie hebt voor dit soort muziek dan. Als medicijn tegen de dagelijkse sleur. Heel effectief.

mij=Rune

File: Elephant9 with Reine Fiske – Silver Mountain
File Under: Effectief jamwerk
File Social: [Facebook]

 

Napret: Grasnapolsky zondag

Omdat wij File Undertjes tot het brave soort popscribenten behoren en we niet tot diep in de nacht doorhalen (iets wat dankzij de Landal DJ-sets wél mogelijk is op Grasnapolsky, ook al is het officiële programma op Radio Kootwijk iedere avond keurig rond halfelf afgelopen), zijn we zondag weer vroeg van de partij.

Deze zondag trappen we af met Joep Beving, Een componist die tot de minimal music gerekend kan worden. Beving is een boomlange hobo in lange wollen kreukjas, met gleufhoed, ongekamd lang haar een imposante baard en een vriendelijk vollemaansgezicht. Ondanks ’s mans robuuste uitstraling wordt het dit weekeinde waarschijnlijk niet méér zen dan tijdens zijn optreden. Met zijn piano gesitueerd midden tussen het in lotushouding zittende publiek, dat dromerig met geloken of zelfs geheel gesloten ogen van zijn rustgevende klavierklanken geniet, vormt ieder geluid dat uit de catacomben van het zendgebouw afkomstig is een inbreuk op zijn serene set. Ook al wordt Beving met zijn minimal music tot het genre van de klassieke muziek gerekend, hij spreekt zelf van liever van “kleine composities”. Een van die composities draagt de naam van zijn dochtertje Lotus en is getiteld Sleeping Lotus. Maar vandaag zijn wij allemaal “sleeping Lotussen” voor de onoplettende waarnemer. Wie beter kijkt ziet dat we in stilte zitten te genieten van deze, niet alleen qua postuur, imposante componist.
[Lees verder…]

Napret: Grasnapolsky vrijdag & zaterdag

File Under was dit weekeind op Grasnapolsky. Het mooie winterfestival wat dit jaar al weer voor de derde keer in en rondom het indrukwekkende zendgebouw van Radio Kootwijk wordt gehouden. Met een capaciteit voor ongeveer 1500 bezoekers kun je Grasnapolsky beslist als een kleinschalig festival te beschouwen. De podia zijn verdeeld over het hoofdgebouw waar hoofdpodium ‘Lange Golf’ en podium ‘Korte Golf’ zich beide in de Zenderzaal van het Radio Kootwijk bevinden en de podia ‘Annex A’ en ‘Annex B’ in de bijgebouwen. De ‘Loods van Joost’, gehost door Pinguin Radio, bevindt zich net buiten het terrein van Radio Kootwijk, evenals ‘De Watertoren’. Naast de3voor12-sessies in Annex A is dit wellicht een beetje overkill op het gebied van sessie podia. Maar de sessies in de watertoren zijn inmiddels traditie, terwijl 3voor12, die dit jaar voor het eerst sessies op Grasnapolsky organiseert.
[Lees verder…]

Shearwater – Jet Plane and Oxbow

shearwater-jetplaneoxbow

Als u vaker recensies van mij gelezen heeft, dan weet u dat File Under-chef Storm en ik elkander al heel wat jaren kennen. Dat heeft zo zijn voordelen. Je komt namelijk nog eens ergens. Vooral omdat er toch iemand bier moet halen, als meneer de popfotograaf loopt uit te hangen bij het podium. Zo stond ik ineens bij een Shearwater-concert. Een band die ik toen nog niet kende, al had ik Jonathan Meiburg moeten kennen van Okkervil River. Shearwater begon als het project waar Meiburg en Will Sheff de nummers speelden waarvan ze vonden dat ze niet bij Okkervil River pasten. Sheff is doorgegaan met Okkervil River, Meiburg met Shearwater. Met Shearwater zoekt Meiburg de melodische kant van de muziek op en is hij niet bang om groots te klinken. Vaak groter dan de zalen waar hij speelt. En dat geldt helemaal voor Jet Plane and Oxbow, de nieuwe plaat van Shearwater. Een plaat, waar ik als kind van de jaren tachtig, even helemaal stil van werd, om vervolgens in gejuich uit te barsten. Groots en meeslepend, zoals de muziek van de mid jaren tachtig kon wezen, is Jet Plane and Oxbox. Vermeng de poppyness van A-ha met intensiteit en de melodische pracht van Talk Talk, waarbij de nummers geschreven zijn door Mike Scott. Geweldig! Geen band durft meer zo groot te denken. Een combinatie van goed rockwerk, op een degelijk wijze aangevuld door elektronica, maar afgemaakt op zijn Mark Hollis met marimba’s en dulcimers. Niemand durft meer zo groot te denken, maar ik ben blij dat Meiburg de uitdaging aangaat. Phil Collins is onlangs, op zijn 65ste in ere hersteld, dus dan zouden we de jaren tachtig kwalitatief goede New Wave Arena Rock, ook maar zo eens weer op de juiste merites kunnen gaan waarderen. Shearwater geeft alvast een uitstekend voorbeeld hoe het moet.

Shearwater speelt zaterdag 13 februari in Paradiso

mij=Sub Pop

File: Shearwater – Jet Plane and Oxbow
File Under: Grootst en meeslepend

 

Aidan Knight – Each Other

Aidan_Knight - Each_Other‘I drew a map of Canada, Oh Canada’ verzucht Joni Mitchell in het prachtige ‘A Case Of You’. Zij kan het weten, als geboren Canadese is zij één van de vele talenten die dit land voortbracht. Ik heb het ook al vaker opgemerkt, het lijkt wel alsof er qua muziek niets slechts uit Canada kan komen. De 29-jarige singer-songwriter Aidan Knight bevestigt dit maar weer eens. Each Other is zijn derde album en hoewel er Aidan Knight op de hoes staat is het eigenlijk het werk van een vijfkoppige band. Bij Knight moet je denken aan het avontuurlijke van Damien Jurado en melodieuze liedjes die iets weghebben van die van Snow Patrol. In “The Arp” klinkt Knights stem het meest als die van Gary Lightbody van Snow Patrol maar met een spannend outtro weet Knight er toch iets eigens van te maken. Dat doet Aidan Knight eigenlijk op het hele album. Net als je denkt dat je het zoveelste liedje van weer een singer-songwriter gaat horen komt er een verrassende muzikale wending of vondst dat voorkomt dat het ‘gewoon wordt’. Met mooie (zang)melodieën en een strakke productie waardoor het geheel kraakhelder klinkt zijn de acht liedjes op Each Other stuk voor stuk geslaagd. “St. Christina” en “Black Dream” zijn de enige klassieke singer-songwriterliedjes waarop je Knight alleen met gitaar hoort. Geen saaie liedjes want ook als Knight het klein houdt weet hij je met zijn melancholie bij de les te houden. Each Other is een spannend en goed album waarop muzikaal van alles gebeurt en dat tegelijkertijd intiem en melancholisch is. Tenslotte ook nog een compliment voor de lengte van het album. Het klokt ruim 33 minuten wat ik prima vind daar veel albums vaak onnodig lang zijn. Each Other houdt je de volledige speelduur geboeid, kom daar nog maar eens om tegenwoordig.

Door: Janineka

mij=Full Time Hobby / Konkurent

File: Aidan Knight – Each Other
File Under: Spannende singer-songwriter
File Facebook: [Aidan Knight op Facebook]
File Twitter: [Tweets van Aidan Knight]

 

Week 6, 2016

Storm
Shearwater – Jet Plane And Oxbow

Janineka
Eriksson Delcroix – Heart Out Of Its Mind

Prikkie
SIMO – Let Love Show The Way

Ewie
Sivert Høyem – Lioness

Ludo
Conrad Keely – Original Machines

tBeest
Steven Wilson – 4½

Stonehead
Get Well Soon – Love

DubbelMono
Wreckless Eric – AmERICa

Vonx
Together PANGEA @ Ekko

Gr.R.
Ikke Hüftgold – Dikke Titten Kartoffelsalat

Under The Water – Electricity

under_the_water-electricity‘The season is changing, what is happening to me, colours fading, leaves falling from the tree” (“Leaves Falling From The Tree”). Januari schijnt de meest depressieve maand van het jaar te zijn. Een plaat uitbrengen die dat gevoel nog eens versterkt lijkt me gevaarlijk. Toch is dat wat het Arnhemse trio Under The Water doet met de release van Electricity. Zelf noemen ze hun muziek trip-pop. Ik zou zelf eerder gaan voor trip-wave: de trip van Portishead en de wave van Joy Division / Depeche Mode. Electricity probeert je in een stemming te brengen waar je jezelf moet verliezen in de sound die je meetrekt de draaikolk in. Opvallend is de elektronica die centraal lijkt te staan boven de rest van de instrumenten en zang. De beat had echter wel wat zwaarder aangezet en de zang wat doordringender gebracht mogen worden. Maar het belangrijkste is dat er fijne liedjes zijn. De liedjes zijn vaak schoenenstarend dansbaar en hebben al met al toch iets aantrekkelijks over zich. Ik kan me zomaar voorstellen dat de band met dit materiaal in een sterke mix goud in handen heeft. Nu vind ik het nog wat dunnetjes klinken en moet je toch wel bij de les blijven. Maar wie weet wat er toch nog volgt na dit debuut.

mij=Eigen Beheer

File: Under The Water – Electricity
File Under: Potentie hebben
File Social: [Facebook]

 

 

Iguana Death Cult

Iguana Death Cult_small

Iguana Death Cult, 31 januari, Rotown, Rotterdam. Foto: Leonie

together PANGEA

together PANGEA_small

together PANGEA, 31 januari, Rotown, Rotterdam. Foto: Leonie

File Under?

Op 8 januari 2016 is File Under gemigreerd naar een nieuw cms. Nog lang niet alles werkt, maar wees gerust, we hebben alles bewaard en het komt goed!