Zoeken


Web www.fileunder.nl
vonx: nieuwe single ook weer heel fijn m.i. https://soundcloud.c...
Stonehead: Wil je nog meeeeeeeeer ontuitstaanbare Thom Yorke-ambient? K...
Stonehead: Een welgemeende rectificatie. Intussen heeft Junkie XL zijn ...
Maarten de Jong: Klinkt wel goed, net piratenmuziek
Maarten de Jong: Klinkt goed!
Maarten de Jong: Apart maar wel mooi
Gerard de Boer: Geweldige artiest, zonder kapsones maar met enorme liefde vo...
Jacco van Opmeer: Intens genoten van concerten Yorick van Norden en Drivin' 'n...
Stonehead: Naaah! RIP de drummer :( http://www.factmag.com/2015/05/21/...
Stonehead: Ook lekker trippy; Legowelts Vaporware Tracks https://clone....

Laatste recensies

King Automatic - Lorraine Exotica
October Equus - Live at R.I.O. Festival 2014
Metz - II
Blur - The Magic Whip
Whitesnake - The Purple Album
Palma Violets - Danger in the Club
Ghold - Of Ruin
Jodymoon - All Is Waiting
Thunder - Wonder Days
Skinny Lister - Down On Deptford Broadway

Zonder woorden

Solèy
Kevin Morby
Queen Kwong
Suzanne Jarvie
Lynne Hanson
Puzzle Muteson
Chantal Acda
Daniel Norgren
Splendid
Ralph de Jongh

Laatste interviews

Aafke Romeijn
Sham 69
Woman's Hour
Nicole Atkins
Morning Parade

Artikelen

London Calling Loves Concerto - zondag
London Calling Loves Concerto - zaterdag
Oranjepop 2015 napret
Heartland 2015 - Napret
Heartland Festival 2015 - Voorpret

Prijsvragen

Pere Ubu - Ticketactie
Tom Baxter
Friska Viljor - Remember Our Name
Brad - United We Stand
Die!Die!Die! - Harmony / Raketkanon - RKTKN#1

Contact

Mail
Colofon
Concertagenda door
Podiuminfo / Festivalinfo

podiuminfo



Volg File Under op de Twittert Natuurlijk heeft File Under een rss-dingetje  Voeg File Under toe aan je del.icio.us account!  Voeg File Under toe aan je bloglines account!  Voeg File Under toe aan je technorarit account! Hop aan je Symbaloo-account  Hop aan je Google-account



(Voodoo Rhythm Records)

King Automatic - Lorraine ExoticaEen gevaarlijk Frans eenmansorkest noemde ik King Automatic in een vorig stukje. Dit doordat hij zijn trashy bluesy garagerock op je afvuurt en een wereld creëert waar het leven niet al te lief is. Maar ja, na drie albums en een behoorlijke stapel singles lijkt hij er genoeg van te hebben: King Automatic 2.0 ziet het licht. Althans dat zou je denken, als je de hoes bekijkt. Het is echter King Automatic zelf die je in meerdere gedaantes stoer toekijkt. Hij verzorgt op Lorriane Exotica de vocalen, beroert de gitaar, keyboards en drums en neemt ook nog de percussie, harp en accordeon voor zijn rekening. Ga er maar aanstaan! Er zijn echter nog wel wat gastmuzikanten die in enkele nummers hun kunnen mogen toevoegen met een banjo, trombone en vooral vocalen. Onder de veertien liedjes die dit album telt bevinden zich vier covers die op zich niet opvallen tussen de songs die hij zelf schreef en arrangeerde, en die Rich Deluxe (heeft op het album verder slechts een backing vocals-rol) voorzag van een tekst. Wat wel opvalt zijn een viertal Franstalige songs waarvan "La Vampira Del Raval" mijn favoriet en albumprijsnummer is. Het lijkt me een typisch nummer waarop de dansvloer uit hun dak kan gaan. Maar zoals de albumtitel Lorraine Exotica al belooft is er toch wel wat veranderd in het geluid. Het lijkt voller geworden, het is spannender, het is exotischer; er gebeurt veel. Lorraine Exotica is een feestelijk muzikaal samensmeltingsavontuur van diverse stijlen zoals we dat te weinig tegenkomen in de hedendaagse muziekwereld. En dit alles in een lekker rock 'n' rollsfeertje.

Meer op File Under over King Automatic (3)

File: King Automatic - Lorraine Exotica
File Under: Niets automatisch
File Audio: [Soundcloud] [Bandcamp]
File Video: [ La Vampira Del Raval ]
File Social: [Facebook]



(OctoberXArt/Clear Spot)

October Equus - Live at R.I.O. Festival 2014Instrumentale avant-garde/fusion van een Spaanse band met voor de gelegenheid een altsaxofonist en een basklarinettist in de gelederen. Die korte omschrijving van October Equus schreeuwt nou niet echt 'catchy' en 'luchtig'. Dat is het dan ook niet. Deze live-opname bevat het hele concert op het Rock In Opposition Festival in de buurt van het Franse Montpellier in september 2014. Ze schijnen er vrij vroeg op de dag gestaan hebben en dat kun je op zijn minst ongelukkig noemen. Hun muziek, die veel overeenkomsten heeft met het vroege King Crimson, werkt pas als je je erin onderdompelt, en niet als je nog wakker zit te worden na een nacht met misschien teveel drank. Zeker omdat het mede door de blazers vaak stevig de jazzhoek ingaat, zoals in "Avanzando Velozmente Contra el Viento Lacerante". Dat is een van de tracks die menig progliefhebber zou kunnen verleiden het af te doen als knorpieptuutjazz. Dat zou echter niet helemaal terecht zijn, want met een beetje verbeeldingskracht hoor je wel waar titels als "Erosive Forces of Wind and Water" en "Ants" vandaan komen. De tien composities zijn van gitarist Ángel Otalva, meestal samen met toetsenist Victor Rodriguez of met de hele band. Soms zijn gitaar en toetsen leidend, maar vaker hoor je de hele band aan de hand van één leidend thema op elkaar reageren, met veel uitstapjes van indiviuduele instrumenten. Het mag duidelijk zijn: een makkelijk plaatje is dit niet. Muziek voor bij het stofzuigen ook niet. Net zoals dat bij King Crimson het geval is, moet je er wat moeite voor doen. Ik heb er in elk geval wel van genoten, al geef ik toe dat ik meteen daarna The Offspring opzette. Voor de balans...

File: October Equus - Live at R.I.O. Festival 2014
File Under: Geen stofzuigmuziek
File Video: ["Erosive Forces Of Wind And Water"] ["Trapped In The Sea Ice"] ["Graves Of The Crewmen Buried On Beechey Island"]




(Sub Pop)

Metz - IIAls ik aan de Canadese band Metz denk heb ik altijd dit beeld van gitarist/zanger Alex Edkins op mijn netvlies. Je bent geneigd te denken dat het een keurige wiskundeleraar is met z'n nette brilletje en z'n korte haar, maar op het podium is het toch echt een flink zwetende opgefokte kerel. Bij een optreden begin 2013 zei hij nog verontschuldigend over het korte optreden: 'We only got one record. I'm sorry. We're lazy too, so that doesn't help.' Nu is daar dan toch II met nog meer nummers waarop ze zich het snot voor de ogen spelen. De werkwijze is hier niet echt anders, dus is het nog steeds knetterende hardcore punk of noiserock, maar het bloeit en vloeit net iets meer dan op het debuut. De productie is wat directer en scherper geworden en het trio lijkt nog strakker te spelen. Blijkbaar kon er nog een schepje bovenop. "Acetate" is gelijk een van de hoogtepunten van het album met een fijn fuzzende bas, dreigend ritme en uitdagend gitaarwerk . "Eyes Peeled" is een goed voorbeeld van hoe ongenadig strak de ritmesectie kan zijn, terwijl het ook een heerlijk maniakale gitaarsolo bevat. Ander hoogtepunt vind ik het wilde "Nervous System", dat de beste dynamiek van het album toont door de strak getimede breaks. Ook een uitstekend nummer om je botten bij te breken in de pit. En zo staat het album sowieso vol testosteron-punk. Lekker. Toch geloof ik ook dat ik niet echt zit te wachten op veel langere live-optredens. Op een gegeven moment loop je het risico knock-out te gaan door de eenvormige herrie, en dan heb je wat lucht nodig. In die zin is de zang en melodie ook wel erg verstopt onder een dikke laag noise, en daarmee verhult de vorm soms het mindere liedje ("Wait In Line", "Landfill"). De band zoekt dan ook niet de subtiliteit of de songkracht van Meatbodies, Thee Oh Sees of zelfs The Dillinger Escape Plan, maar toch. Als je graag snel murw wordt gebeukt met een precisiebombardement aan compromisloze noise en opgefokte riffs, neem een dosis Metz.

Meer op File Under over Metz (7)

Metz live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
19 juni 2015 tot en met 21 juni 2015 op Best Kept Secret, Hilvarenbeek

File: Metz - II
File Under: Precisiebombardement
File Video: ["Acetate"] ["Spit You Out"] ["The Swimmer"]
File Social: [Facebook] [Twitter]



(Parlophone)

Blur - The Magic WhipEn toen was er opeens een nieuwe Blur. Damon Albarn had ergens midden 2014 al wel verteld dat er een album opgenomen was, maar het zou nog wel even duren voordat het uit zou komen. Niet dus, de plaat ligt inmiddels alweer een paar weken in de schappen. The Magic Whip werd in mei 2013 in vijf dagen opgenomen in Hong Kong. Deze tijd kwam vrij doordat er door het plots wegvallen van een optreden op het Tokyo Rocks Festival tijd over was. De heren vonden elkaar kennelijk weer lief genoeg, nadat gitarist Graham Coxon tijdens de opnames van het laatste Blur-album Think Tank (2003) opgestapt was. Nu had hij er zoveel zin in dat naar verluidt door zijn inzet het album toch nog in 2015 het licht zag. The Magic Whip laat horen waarom Blur er in de hoogtijdagen van de Britpop er zo toe deed: de sfeer is lichtvoetig, de liedjes catchy, Albarns stem lijkt rond te huppelen, de gitaarpartijen zijn doeltreffend en het experimentele gedeelte is prettig. Toch is het geen plaat die in de jaren negentig uitgebracht had kunnen worden. Het geinige is namelijk dat je hoort dat Albarn niet stilgezeten heeft, met name zijn werk met Gorillaz is goed terug te horen. The Magic Whip is een geweldige plaat! Blur overtreft zichzelf en laat horen dat een reünie niet altijd overbodige platen oplevert. Via deze weg nog even een bedankje aan de Japanners in verband met het cancelen van dat ene optreden.

Blur live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
16 juli 2015 op Festival Internacional de Benicassim, Benicassim

File: Blur - The Magic Whip
File Under: Smikkelen
File Video: [Hun VideoKanaal]
File Social: [Twitter] [Facebook]



Whitesnake - The Purple AlbumDavid Coverdale heeft veel kritiek gekregen voor zijn beslissing een album met Deep Purplecovers uit te brengen. Ik zie niet helemaal waarom. De man is professioneel muzikant en uit commercieel oogpunt is dit gewoon verstandig. Hij heeft bovendien alleen tracks opgenomen waar hij ook de hand in had op de albums Burn, Stormbringer en Come Taste The Band, dus ook daar valt hem weinig te verwijten. Daar komt nog eens bij dat dit een mooi excuus is om allerlei Purpletracks in de setlist te verwerken, en daar zal ook geen concertganger over klagen. Een iets kritischer reden om blij te zijn met The Purple Album is dat de creativiteit op het vorige album Forevermore ver te zoeken was. Nu gitarist en co-componist Doug Aldrich is vertrokken om zich op zijn eigen projecten te concentreren zal Coverdale bovendien weer moeten wennen aan een nieuwe co-componist, hetzij de gebleven Reb Beach, hetzij de vervanger van Aldrich, Joel Hoekstra. Natuurlijk heeft Coverdale op dit album de tracks niet enorm omgegooid, maar alleen al door de band ontstaan de verschillen: drummer Tommy Aldridge is een powerdrummer en geen funky rockdrummer zoals Ian Paice - wat bijvoorbeeld in "You Fool No One"en "Lady Double Dealer" goed te horen is -, Michael Devin is qua basspel én vocaal geen Glenn Hughes en de stijlen van Hoekstra en Beach zijn van de stevig aangezette powerakkoorden in plaats van de subtiliteiten van Ritchie Blackmore. Dat maakt dat het uiteindelijk toch zwaar verWhitesnakete versies zijn en dat is prima. Juist krampachtig aan de originelen vasthouden zou voor mijn gevoel niet gewerkt hebben. Naast de usual suspects "Burn", "Stormbringer" en "Mistreated" worden bijvoorbeeld ook "You Fool No One", een fraaie "Sail Away" en "The Gypsy" uitgevoerd. Wanneer - zoals bij mij - Come Taste The Band je favoriete album uit de Coverdaletijd is, is de limited edition de goede keuze voor je. Daarop staan namelijk ook nog versies van "Lady Luck" en "Coming Home". Het toppunt van creativiteit is The Purple Album misschien niet, maar dertien toptracks in geslaagde Whitesnake-anno-2015-uitvoeringen, daar kan toch niemand over klagen? Ik in elk geval niet.

Meer op File Under over Whitesnake (10)

Whitesnake live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
2 december 2015 in TivoliVredenburg, Utrecht

File: Whitesnake - The Purple Album
File Under: Slang verschiet van kleur
File Video: ["Stormbringer"] ["Soldier Of Fortune"] [The Purple Album EPK]



(Rough Trade)

Palma Violets - Danger in the ClubBijna stond ik bij de Palma Violets op het podium. Bijna. Het einde van het concert van de band in Bitterzoet in maart 2013 eindigde heerlijk chaotisch. Bassist en bandgek Chilli Jesson stond meer voor dan op het podium en trok de voorste rijen het podium op. Na een seconde twijfel bedankte ik toch maar voor zijn uitgestrekte, zweterige hand. Het was het einde van een geweldig energiek en rauw concert van de band die dezelfde maand debuut 180 had uitgebracht en vooral in de Britse pers enorm gehypet werd. Ondanks een eindeloze toer waar de band op steeds grotere podia te zien was, hebben ze toch nog kans gezien een opvolger op te nemen met maar liefst dertien nummers (plus vier bonustracks). En wat blijkt? De bravoure van het debuut is nog wel aanwezig, maar verzandt net iets te vaak in simpel pubgebral. De nummers zijn gewoon niet zo sterk als die van een vergelijkbare, oer-Britse band als The Libertines. Het was beter geweest als ze van de zeventien nummers alleen de beste ideeën hadden genomen of gewoon wat van de mindere goden van de plaat hadden weggelaten, zoals het redelijk stompzinnige "Peter and the Gun". Danger in the Club is een gemiste kans voor een band met een enorm talent maar volstrekt gebrek aan focus. Dan moet het derde album maar gewoon briljant worden.

Meer op File Under over Palma Violets (4)

Palma Violets live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
15 juli 2015 tot en met 19 juli 2015 op Dour Festival, Dour
16 juli 2015 op Festival Internacional de Benicassim, Benicassim
28 augustus 2015 tot en met 30 augustus 2015 op Reading/Leeds festival, Reading & Leeds

File: Palma Violets - Danger in the Club
File Under: Niet alle 17 goed



(Ritual Productions)

Of Ruin - GholdDoomduo's zijn hot in Engeland. Neem nou Ghold uit Londen. Ergens tussen Sleep, Ufomammut, Swans en Arabrot in zoeken de heren de leefbaarheid op tussen stilte en industriële bombast. Zeg maar gerust takkenherrie! Ghold is de deeltjesvertrager van stoner, industrial en noise. Alsof platenspelers een nog lager toerental dan 16 moeten hebben. Ik houd van muziek die graag inspeelt op de apocalyps en met een paar rake klappen stevige tikken uitdeelt op je oormembraam. The Melvins doen dat nog middels traditionele rocksongstructuren, Neurosis doet dat thematisch en tekstueel. Ghold beweegt zich daar precies tussenin. Hamerende bassen, knetterende drumslagen en diepe grunts leiden tot beukende songs die het moeten hebben van louter uithoudingsvermogen. De eerste klap is een daalder waard. De tweede een knaak en de derde moet de band enorme rijkdom bezorgen.

File: Ghold - Of Ruin
File Under: Als er een deeltjesversneller is, is er dan ook een deeltjesvertager?


(RLR / Rough Trade)

Jodymoon - All Is WaitingIn 2012 maakte ik kennis met het Maastrichtse duo Jodymoon middels hun vierde album The Life You Never Planned On. Het was voor mij een aangename kennismaking met hun muziek die je grofweg kunt omschrijven als een klein en sfeervol orkest. Het voorgaande album werd grotendeels opgenomen in New York, voor opvolger All Is Waiting bleven ze gewoon thuis in Maastricht waar ze het album in hun appartement opnamen. Om het hef helemaal in eigen hand te nemen is een goede keus geweest. Op het voorgaande album vond ik het pas na de helft écht goed worden, op All Is Waiting is het vanaf mooie opener "Hold It Down Somehow" meteen raak. De mooie liedjes worden ook nu weer prachtig ingekleurd door cello en viool. Niet alle veertien liedjes zijn gemaakt volgens dit sfeervolle principe, er worden ook zijwegen ingeslagen. "Hitchhike Overdrive" is jazzy, "Donkey Dance" is een bluessong en op het instrumentale "Little Blackie's Theme" en "The Calling" laat Johan Smeets horen dat bluegrass op de banjo en lap steel hem ook prima afgaat. Het zijn zeer geslaagde uitstapjes op een album dat overwegend bestaat uit prachtige singer-songwritermuziek. Vakkundig, sfeervol en rustig, net zoals het adembenemend mooie landschap op de hoesfoto. 'All is waiting, all is right' zingt Digna Janssen in het titelnummer. Het komt wel goed, alles ligt nog voor ons open, is de boodschap. Ik geloof zeker dat dat voor Jodymoon geldt.

Meer op File Under over Jodymoon (2)

File: Jodymoon - All Is Waiting
File Under: Klein orkest
File Video: [Hitchhike Overdrive]
File Facebook: [Jodymoon op Facebook]
File Twitter: [Tweets van Jodymoon]



André
Sara Lov - Some Kind Of Champion

Theo
The Deaf @ De Effenaar, 22 mei 2015

Ewie
Showstar - Showstar

Ludo
Camera Obscura - Desire Lines

tBeest
Patrick Watson - Love Songs for Robots

Prikkie
FM - Heroes And Villains

Janineka
Janne Schra - Ponzo



(earMusic)

Thunder - Wonder DaysThunder is een beetje de Heintje Davids van de hardrock. Ze zijn er al een paar keer mee opgehouden en evenzovele keren ook weer begonnen. Bang! uit 2008 zou het laatste album zijn en zie: in 2015 verschijnt Wonder Days. Zanger Danny Bowes reageerde nuchter op vragen daarover: 'Ik heb nog niemand horen klagen dat er een nieuw album is'. Gelijk heeft 'ie. Blijkbaar vinden ze het een stuk leuker als Thunder een part-time band is - of zoals ze het in hun Twitterbio noemen 'semi-retirement'. Thunder is zeker live een act die steeds weer de moeite waard is en zolang de heren het goed met elkaar kunnen vinden zou het juist raar zijn om niet door te gaan. Doet Thunder iets anders dan op de voorgaande negen albums? Nee, natuurlijk niet. Bij de opener, het titelnummer, is dat al volstrekt helder. Het is dezelfde herkenbare Thundersound als altijd: bluesgeörienteerde hardrock met vooral door Danny Bowes' zang wat soul en funk. Het gitaarwerk geeft "The Rain" een likje country, "Wonder Days" heeft een poppy vocaal intermezzo en met "Broken" staat er ook weer een dijk van een ballad op. Zoals altijd schudden ze rockanthems uit hun mouw alsof het niets is. Met zanger Danny Bowes en gitarist Luke Morley hebben ze in mijn optiek bovendien twee van de beste Engelse rockmuzikanten in hun gelederen en die laatste laat horen ook als producer de weg te weten. Het enige dat je zou kunnen zeggen is dat de echte uitschieters op dit album ontbreken. Gelukkig ligt de ondergrens vrij hoog op Wonder Days en is het in elk geval een van de meest consistente albums van Thunder. Net als FM is Thunder de komende maanden op zowel Graspop als Bospop te zien. Of dat de laatste keer is zal de toekomst uitwijzen. Bij Thunder weet je het nooit.

Meer op File Under over Thunder (3)

Thunder live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
12 juni 2015 tot en met 15 juni 2015 op Download Festival, Donington Park
19 juni 2015 tot en met 21 juni 2015 op Graspop Metal Meeting, Dessel
11 juli 2015 in Boerderij, Zoetermeer

File: Thunder - Wonder Days
File Under: Rock Solid Days
File Video: ["Resurrection Day"] ["Broken"] [ThunderTube]



(Xtra Mile)

Skinny Lister - Down On Deptford BroadwayEngeland heeft een traditie hoog te houden op zowel arbeiderspunk, drinkliedjes en Keltische folktraditionals. Mumford & Sons doen tenslotte wat iedere Engelsman met de paplepel is ingegoten. Skinny Lister uit Londen doet nagenoeg hetzelfde, en dan met een extra zangeres. Deze tweede Skinny Lister-plaat is een amusante optelsom van folk, Keltische traditionals en meezingpunk, en ook het optreden in Doornroosje onlangs bevestigde dat dit een leuke feestband is. Engelsen zijn megagoed in het tweaken van dit soort muziek naar moderne maatstaven toe. Adam Ant gooide er een romantisch wave-sausje overheen, Flogging Molly een Iers besef, The Dubliners een eigen kroegsfeer en Skinny Lister een perfecte mix om door elk muziekfestival geboekt te worden als dé feestband waarop gedronken en gedanst moet worden. Van het eerste album Forge & Flagon uit 2012 gaat u "Forty Pound Wedding" en "Rollin' Over" nog als festivalkrakers meemaken en op deze nieuwe plaat zijn "Cathy" en "This Is War" de oorwurmen. Nee, je kunt je geen buil vallen aan de teksten. Skinny Lister is tenslotte New Model Army niet. De band richt zich nu volkomen op het succes van The Head And The Heart, The Pogues, Mumford & Sons, The Baseballs en tal van Scandinavische bandjes die succesvol weglopen met typisch Engelse en Ierse cultuuruitingen.

Skinny Lister live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
19 juni 2015 tot en met 21 juni 2015 op Hurricane, Scheessel

File: Skinny Lister - Down On Deptford Broadway
File Under: Keltische folk, punk en drinkliedjes
File Video: [Cathy][]This Is War



(Reference Recordings / Music & Words)

Doug MacLeod - Exactly Like ThisEen beetje muziekhipster koopt tegenwoordig weer vinyl en dan uiteraard met een kleurtje. Ook al door de hoes ziet dat er veel mooier uit dan zo'n saaie veel te kleine cd. Maar of het nou allemaal beter klinkt, daar geloof ik eigenlijk niets van. Uiteraard moet het wel een kwalitatief goede cd zijn om de vergelijking aan te kunnen. Ik had even gemist dat er tegenwoordig nog serieus gekeken wordt naar cd-spelers met een betere kwaliteit. U begrijpt het ongetwijfeld, de cd die ik hier bespreek is zo'n cd en is een zogeheten hdcd-recording. Helaas heb ik niet zo'n speler, maar verkeerd klinkt de cd zo ook niet. Ik had echter verwacht dat muziekperfectionisten vooral in de klassieke muziek of progrock te vinden zijn, maar Doug MacLeod is een Amerikaanse bluesgitarist. Met alleen al negentien studioalbums heeft deze oude knar al een behoorlijke staat van dienst. En gitaarspelen, dat kan hij. Hij zingt (c.q. praat) de cd bij elkaar. Hij krijgt hulp van andere oude knarren die ook behoorlijk wat in huis hebben: Jimi Bott (drums), Denny Croy (bas) en Michael Thompson (piano). Het is alsof je er zelf bij de opnames bent. In elk van de elf songs staat een muzikale invloed van MacLeod centraal. Zo lijkt John Lee Hooker op bezoek in "Vanetta", Duke Ellington in "You Got It Good (And That Ain't Bad)", Jerry Reed in "Ain't It Rough" en zo kan ik er nog acht noemen. Het belangrijkste is echter dat het geen geforceerd idee is. Het past wonderwel. Doug MacLeod is dus niet van de afdeling bluesgeweld, maar wel van het laten horen hoe mooi muziek kan klinken. Hij was bovendien zo sportief om ook de andere muzikaten ruimte te geven. Zo staat in "Rigde Runner" het ritme centraal. Exactly Like This is een fijne cd die het bluestheater bij u thuisbrengt.

File: Doug MacLeod - Exactly Like This
File Under: Kwaliteitsblues
File Video: [Exactly Like This]
File Social: [Twitter] [Facebook]




Kopen bij Bol


Kopen bij Bol -->
File Under wordt in de lucht gehouden door de servers van FXW