Zoeken


Web www.fileunder.nl
Stonehead: Het eind van streaming. Als je een abonnement op Spotify nee...
Stonehead: Zo zag je de The Bends-hoes nog nooit https://twitter.com/ku...
Ruben: Voor mij wel, stn.
Prikkie: Woepsie....gecorrigeerd. ;-)
Stonehead: Ik snap ein-de-lijk de grap van de artiestennaam Jack Ü (het...
Prikkie: Bassist en medeoprichter Dirk Snellen verlaat de band: https...
Eddy: Triest nieuws. Ik vernam net van de site van de Telegraaf da...
Sikkema: Fijne plaat hoor, mee eens!
Prikkie: Precies. Ook binnen de redactie zijn we het regelmatig oneen...
Stonehead: "Kiasmos was een ongeluk in de studio" - Olafur geïnterviewd...

Laatste recensies

King of the World - Live At Paradiso
Down The Rabbit Hole 2015 - zondag
Down The Rabbit Hole 2015 - zaterdag
Down The Rabbit Hole 2015 - vrijdag
Maaike Ouboter - En Hoe Het Dan Ook Weer Dag Wordt
The Tallest Man On Earth - Dark Bird Is Home
The Boom Band - The Boom Band
FM Laeti - For The Music
Trixter - Human Era
Amara Touré - Amara Touré

Zonder woorden

Benjamin Herman
Dani Nel.lo
Natalie Prass
The Slow Show
Half Way Station
Cut_
Bunch On A Breakout
Birth of Joy
Yorick Van Norden
The Young Folk

Laatste interviews

Sophie Hunger
Aafke Romeijn
Sham 69
Woman's Hour
Nicole Atkins

Artikelen

Down The Rabbit Hole 2015 - zondag
Down The Rabbit Hole 2015 - zaterdag
Down The Rabbit Hole 2015 - vrijdag
Eindhoven Psych Lab 2015 - Napret
London Calling Loves Concerto - zondag

Prijsvragen

Pere Ubu - Ticketactie
Tom Baxter
Friska Viljor - Remember Our Name
Brad - United We Stand
Die!Die!Die! - Harmony / Raketkanon - RKTKN#1

Contact

Mail
Colofon
Concertagenda door
Podiuminfo / Festivalinfo

podiuminfo



Volg File Under op de Twittert Natuurlijk heeft File Under een rss-dingetje  Voeg File Under toe aan je del.icio.us account!  Voeg File Under toe aan je bloglines account!  Voeg File Under toe aan je technorarit account! Hop aan je Symbaloo-account  Hop aan je Google-account



(King of the World Records)

King of the World - Live At ParadisoNa twee albums al een live-cd, King Of The World weet blijkbaar hoe ik het graag zie. Live At Paradiso bevat een optreden van vorig jaar december dat dezelfde ontspannen blues laat horen als op de studio-albums. Met een fijne mix waarin ieder volop de ruimte krijgt gaat het ook op dit livealbum niet van dik hout zaagt men planken. Meestal zijn het de toetsen die als eerste het onderspit delven bij liveregistraties, maar dat is hier niet het geval. Luister maar eens naar Govert van der Kolm op de heerlijke versie van Delbert McClintons "Do It". Gitarist Erwin Java krijgt op andere momenten de ruimte, zoals op "Can't Go Home", waar hij zich helemaal mag uitleven - en dat ook doet. Er zijn vier covers in de setlist te vinden. Naast "Do It" zijn dat twee van de covers van het debuut: Ashford & Simpsons "Let's Go Get Stoned", vooral bekend geworden door Ray Charles, en Johnny Guitar Watsons "Broke And Lonely", weer met een glansrol voor Van der Kolm. De laatste cover is van Freddie Kings "Woman Across The River". De ritmesectie van Fokke de Jong en Ruud Weber is in de eerste plaats strak en functioneel, en live komt het het soulvolle stemgeluid van bassist Ruud Weber prima uit de verf. Hij heeft welsiwaar geen stem die je er na drie maten al uitpikt, maar in klasse en overtuiging maakt hij dat ruimschoots goed. Alle aankondigingen zijn in het Engels en dat doet wat vreemd aan, al zullen daar vast legitieme commerciële overwegingen een rol gespeeld hebben. Maar wat maakt het uit, van opener "Messing with my mind" tot afsluiter "Beating Like A Drum" is het vijf kwartier genieten van wat deze vier heren te berde brengen. Zoals ik al zei: King Of The World is Nederlandse bluesadel.

Meer op File Under over King Of The World (3)

King of the World live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
15 augustus 2015 op Drijf-in Blues Festival, Giethoorn

File: King of the World - Live At Paradiso
File Under: Noblesse oblige
File Video: [albumteaser] [KingTube]



(Door: TheLeonKing. En Stonehead kladde er wat doorheen.)

Nou ja zeg. Komen we nu pas erachter dat ook collegaschrijver tBeest een DTRH-recensie gemaakt heeft. Dag 3, Dag 2, Dag 1. We zijn het zelfs behoorlijk eens!

Goed. Dag 3. Na mijn tentje uitgedreven te zijn door de warme ochtendzon was het prima uit te houden met een fijn ontbijtje op het Vuige Veld. De RockKaroake was bijzonder flauw, maar door de initiator-zonder-stem bijzonder vermakelijk, zeker zijn 'lekker'-uitvoering van 'Eye Of The Tiger'. Genoeg onzin dus op Down The Rabbit Hole, maar zolang dat niet ten koste gaat van de muziek neem ik het voor lief. (tlk)

Lees verder..



(Door TheLeonKing en Stonehead.)

Dag twee van het Down the Rabbit Hole-festival begon direct enorm sterk. De Amerikaanse singer-songwriter JD McPherson deed in de Teddy Widder het laatste optreden van deze tour en dat hebben we geweten. De ijzersterke band had geen moeite met het vroege tijdstip en kreeg iedereen in de tent in beweging middels hun heerlijke, soepele, ouderwets goede rock 'n roll, met fijne rockabilly-ondertoon. Dikke duim omhoog. Gaandeweg kreeg ik door dat ik deze band eens eerder gezien had: op het fijnproeversveldje van de Zwarte Cross nota bene. Enorm goede muzikanten, daar gebeurde wat op het podium. Erg relaxte drummer die zowat in zijn mini-drumkit zat, een nogal protserige bassist, de Aziatische The Killer op toetsen, een übercoole saxofonist (rechtstreeks uit The Commitments) en JD himself die losjes piekfijne gitaarpartijen in de door hem gezongen liedjes stopte. Bijzonder goed optreden, de lat lag meteen enorm hoog voor de rest van de dag.

Lees verder..


(Door TheLeonKing en Stonehead.)

De zomer mag je met recht het festivalseizoen noemen. Na Pinkpop (voor het eerst gehouden in 1970) en Best Kept Secret (begonnen in 2013) was het afgelopen weekend de beurt aan Down The Rabbit Hole (begonnen in 2014). Omdat de organisatie in handen is van Mojo, dat ook Lowlands organiseert, was het direct een volwaardige speler in het veld, getuige de prima line-up en dito voorzieningen. En als het weer dan ook nog eens lekker meezit...

Lees verder..


(Sony Music)

Maaike Ouboter - En Hoe Het Dan Ook Weer Dag WordtIk zie het schoolplein met Nederlandse zangeressen zo voor me. Anouk staat ruzie te maken met die eikel uit Havo 4, Roosbeef staat achter het fietsenhok stiekem een jointje te roken, Eefje de Visser plukt wat bloemetjes en rijgt een kettinkje en Maud speelt lekker een potje hockey met vier anderen uit de sportklas. En waar is Maaike Ouboter? Maaike zit binnen, in het muzieklokaal. Ze speelt en speelt en speelt. Niet alleen dodelijk geliefd bij de muziekleraar, ook alle jongens op school hebben een stiekeme crush op haar. Iedereen wil Maaike, maar Maaike leeft echt maar voor een ding en dat is haar muziek. Iedere tekstregel moet precies kloppen en iedere noot tot in perfectie gespeeld. Gewoonlijk ren ik hard weg van alles wat naar Giel Beelen ruikt, maar verdomd het is onmogelijk om niet als een blok voor dit debuut te vallen. Na "Dat ik je mis" heeft Ouboter ruim de tijd genomen om dit album te maken. Het is echt een meisjesalbum over alledaagse problemen als vriendjes en verliefdheid, maar Maaike zingt op zo'n fraaie, heldere en eerlijke manier dat zelfs de stoerste rockers zullen smelten. De teksten zijn zowel ontroerend als komisch: 'Ik loop een glas of zeven achter, en je wacht ook niet tot ik heb ingehaald.' Zelden zulk mooi accentloos Nederlands gehoord ook. Wat een aanwinst!

Maaike Ouboter live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
17 juli 2015 tot en met 26 juli 2015 op Gentse Feesten, Gent
2 oktober 2015 in Lux, Nijmegen
3 oktober 2015 in Philharmonie Haarlem, Haarlem
8 oktober 2015 in Theaters Tilburg, Tilburg
9 oktober 2015 in Wilminktheater, Enschede
14 oktober 2015 in Deventer Schouwburg, Deventer
15 oktober 2015 in De Oosterpoort, Groningen
17 oktober 2015 in Musis Sacrum / Schouwburg Arnhem, Arnhem
21 oktober 2015 in Chassé Theater, Breda
22 oktober 2015 in Muziekgebouw Frits Philips Eindhoven, Eindhoven
24 oktober 2015 in Odeon de Spiegel Theaters, Zwolle
8 januari 2016 in Paradiso, Amsterdam

File: Maaike Ouboter - En Hoe Het Dan Ook Weer Dag Wordt
File Under: Giel, alles is vergeven
File Video: [Smoor][Lijmen][Anders]



(Benjamin Herman, 26 juni, La Pedrera, Barcelona. Foto: Klaas)

Benjamin Herman

Meer op File Under over Benjamin Herman (3)

Benjamin Herman live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
19 juli 2015 in Vondelpark Openluchttheater, Amsterdam
3 december 2015 in Luxor Live, Arnhem
4 december 2015 in Metropool, Hengelo
5 december 2015 in Het Bolwerk, Sneek
29 januari 2016 in De Spieghel, Groningen



(Dani Nel.lo, 25 juni, Luc de Gas, Barcelona. Foto: Klaas)

Dani Nel.lo



(Dead Oceans)

The Tallest Man On Earth - Dark Bird Is Home.jpgTerwijl ik dit stukje tik heeft Kristian Mattson a.k.a. The Tallest Man On Earth zojuist opgetreden op Best Kept Secret 2015. Het oordeel was ongeveer zo: solo, Mattson alleen met z'n gitaar, is magisch. Maar dat was slechts een intermezzo. Als hij zijn gehele band aan de gang zet op het podium, ontaardt het in slordigheden en verdwijnt de betovering. Natuurlijk kan dit te wijten zijn aan het feit dat dit één van de eerste optredens van de tour is. Maar dat laat niet verlet dat het ook op plaat wennen is aan The Tallest Man On Earth nieuwe stijl. Juist de kracht die de kleine man met alleen zijn gitaar en snerpende stemgeluid uitstraalt, maakt de liedjes zo bijzonder. Dylan, inderdaad. De vergelijking is al (teveel) gemaakt. Waar Dylan elektrisch versterkt - in elk geval in retrospectief - iedereen mee wegblies, dat lukt The Tallest Man On Earth niet. Niet bij mij, in elk geval. Op zijn vorige plaat, There's No Leaving Now werd het bredere geluid al voorzichtig ingezet, op Dark Bird Is Home gaat hij hier mee verder. In het slechtste geval - "Sagres" - klinkt hij plots als een soort Snow Patrol, vrijend met Mumford & Sons. Gelukkig zijn er dan liedjes als opener "Fields of Our Home" waar het - op het crescendo aan het eind na - klein gehouden wordt. "Singers" is er ook zo eentje, net als de pianoballade "Little Nowhere Towns".

Meer op File Under over The Tallest Man On Earth (14)

The Tallest Man On Earth live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
25 oktober 2015 in Ancienne Belgique (AB), Brussel
26 oktober 2015 in TivoliVredenburg, Utrecht

File: The Tallest Man On Earth - Dark Bird Is Home
File Under: Less Is More
File Video: [Sagres]



(The Boom Band/Sonic Rendezvous)

The Boom Band - The Boom BandEen band van vijf personen vergezeld van een drummer en een bassist, met zes songwriters, zes zangers (waarvan vijf lead) en niet minder dan vier gitaristen. Dan moet je van goeden huize komen om het niet in een chaos te laten ontaarden. Nou hebben de oprichters van The Boom Band, gitarist Matt Taylor en drummer Steve Rushton, gespeeld bij respectievelijk het Snowy White Blues Project (Taylor) en Imelda May en Jeff Beck (Rushton). Eigenlijk was het plan een band met wisselende bezetting te starten, maar toen ze eenmaal met z'n zevenen bezig waren ging dat plan het raam uit, vandaar die vier gitaristen. Gek genoeg lijkt oprichter Rushton uiteindelijk geen vast bandlid te ziijn. Hij ontbreekt in elk geval in het rijtje van vijf heren op het bandportret. In het boekje staat steeds vermeld wie welke bijzondere partijen speelt of zingt - reuze interessant voor een muzieknerd als ik. Er zijn overigens niet steeds vier gitaren tegelijk te horen. Stemmen wel, prachtige koortjes zijn er in overvloed. Dat past ook prima bij de muziek, die je zou kunnen omschrijven als bluespop met een randje Little Feat. Niet alle songs hebben daaraan genoeg om ook echt voldoende sprankeling te krijgen. Om het maar even onaardig uit te drukken: je merkt dat het doorgaans dienende muzikanten zijn. In songs als het uitzinnige "Sweet Alberta", "Waste My Time", "Favour Bank Shuffle" en de lekkere instrumental "Monty's Theme" werkt het prima, op andere momenten zou je net iets meer pit en eigenheid wensen. Daarmee is niet gezegd dat dit een slecht album is, zeker niet. De heren weten wat ze aan het doen zijn en de koortjes zijn vaak adembenemend mooi. Het is vooral dat ik een deel van de tijd het gevoel heb dat ze zich net iets teveel inhouden. Dat is collegiaal ten opzichte van de bandleden, maar juist in de meest Little Feat-achtige momenten is te merken dat collegialiteit én uitzinnigheid prima samengaan. De luxe editie bevat ook een akoestische sessie, vier fijne extra tracks met alleen gitaar en zang waaronder de bluesklassieker "Nobody's Fault But Mine" en Steve Winwoods "Can't Find My Way Home". Goed en knap gemaakt, nu nog de handrem eraf.

The Boom Band live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
14 augustus 2015 tot en met 15 augustus 2015 op Huntenpop, Ulft
27 november 2015 in Boerderij, Zoetermeer

File: The Boom Band - The Boom Band
File Under: Op de handrem
File Video: ["We Can Work Together" (lyric video)] [BoomTube]



(TCBYML)

FM Laeti - For The MusicNog even doorbijten en dan is het vakantie. Met in Frankrijk wonende schoonouders is onze vakantiebestemming al een aantal jaren beslist, al gaan we dit keer wat meer van Frankrijk zien dan alleen hun omgeving. Ik verheug me er op maar moet er voor zorgen dat we genoeg muziek meenemen voor onderweg. De Franse radio is namelijk een drama. Overwegend slappe eurodance en pop, in het Engels én Frans, uitblinkend in eenvormigheid. Er zijn echter positieve uitzonderingen op deze regel. Laetitia Bourgeois is geboren in Guadeloupe en is dochter van de drummer van zoukband Kassav. Via Canada en de Verenigde Staten komt ze uiteindelijk in Parijs terecht, waar ze Francois-Marie Dru ontmoet, met wie het muzikaal meteen klikt. Samen vormen ze FM Laeti en brengen in 2011 hun eerste album uit. Vanaf eind 2012 beginnen ze aan de opvolger en die is er nu. For The Music begint met drie zeer catchy nummers die teruggrijpen naar het discogeluid van de jaren tachtig. Leuk, een retro-danceplaat, denk ik. Toch niet, dan komt ineens de mooie soulballad "You Inspire Me", waarin de warme, soulvolle stem van Bourgeois goed tot haar recht komt. De daaropvolgende acht nummers zijn goede soulsongs met een vleugje jazz in de stijl van Adele en Amy Winehouse. "Run, Run, Run" van Phoenix krijgt een smaakvolle make-over van het duo en in afsluiter "The Cove" geven de Caribische invloeden en het Franstalig gezongen gedeelte een tropisch tintje aan het nummer. For The Music is een album dat mij positief verrast heeft en prima past bij een zonnige zomer. Ik leg hem alvast in de auto voor de vakantie.

File: FM Laeti - For The Music
File Under: Het kan wél in Frankrijk
File Video: [Sanctuary]
File Facebook: [FM Laeti op Facebook]
File Twitter: [Tweets van FM Laeti]


Ewie
The Van Jets - Welcome To Strange Paradise

Prikkie
The Darkness - Last Of Our Kind

DubbelMono
Sun Kil Moon - Universal Themes

Ludo
Surfer Blood - 1000 Palms

André
Lenka - The Bright Side

Janineka
FM Laeti - For The Music

Vonx
Mourn - Gertrudis, Get Through This

Theo
Ghostpoet @ Down The Rabbit Hole

tBeest
The Womb - The Womb




(Frontiers/Rough Trade)

Trixter - Human EraDe afgelopen jaren zijn er heel wat hairmetalbands weer bij elkaar gekomen. Meestal zijn er goede indicaties of het alléén voor het geld is, of dat ze er ook nog lol in hebben: houden ze het langer dan één album met elkaar uit, duurt de reünie langer dan twee jaar? Bij Trixter is het antwoord op beide vragen helder: ja. De tourlijst verraadt weliswaar dat het vast niet hun enige inkomen zal zijn, maar ze zijn sinds 2007 weer actief en Human Era is hun tweede album sinds de reünie. Het begint met "Rockin' To the Edge of The Night", dat wel erg aan de beginjaren van Bon Jovi doet denken. Niks-aan-de-hand-pretrock en tegelijkertijd ook wat weinig om het lijf hebbend. Bij de volgende track weet je al dat het van hetzelfde laken een pak is door de titel: "Crash That Party". Natuurlijk, Trixter is een typische vertegenwoordiger van de hairmetal, maar het gemakzuchtigste spul uit de jaren tachtig hoeft wat mij betreft niet overgedaan te worden. En jammer genoeg is dat precies wat Trixter aan het doen is. Net als bij het vorige album New Audio Machine houdt het qua soortelijk gewicht niet over. Uitvoering en productie zijn prima, zodat je je bij uitschieters als "Midnight In Your Eyes" nog goed kunt vermaken. Voor een album is het allemaal echter nèt wat te gemakkelijk en voorspelbaar. Prima vulling op een hairmetalfestival, maar dat is het dan ook wel.

Meer op File Under over Trixter (2)

File: Trixter - Human Era
File Under: Vulling
File Video: ["Rockin' To The Edge Of The Night"] ["Human Era"] ["Midnight In Your Eyes" (audio)] [Human Era EPK]



(Analog Africa / ClearSpot)

Amara Toure.jpgZe maakten er wat moois van bij het schatgraverslabel Analog Africa. Een gelimiteerde LP (1500 exemplaren) met een gezeefdrukte hoes in jaren zestig-stijl waarop alle opnames verzameld zijn die Amara Touré maakte tussen 1973 en 1980. Op kant A vinden we de singles verzameld: zes lange tracks. Op kant B staat de LP die Amara Touré in 1980 maakte met L'Orchestre Massako. Twee van die singletracks heten respectievelijk "Lamento Cubano" en "Cuando Llegare". Andere nummers heten bijvoorbeeld "N'Nijo" of "N'ga Digne M'be ". Inderdaad, Spaans en West-Afrikaans. Senegal maakte in de jaren veertig en vijftig kennis met Cubaanse muziek dankzij de zeelui die West-Afrika bezochten. In clubs smolten Latijns-Amerikaanse en West-Afrikaanse stijlen samen. Eén van de muzikanten die in de jaren zestig deze mengvorm omarmden was Amara Touré. De opwindende nachtclubmuziek die daaruit voortvloeide horen we hier terug. Maar wat het meest opvalt, zeker op de drie singles van kant A, is het spetterende gitaarwerk. In kringen van liefhebbers van West-Afrikaanse muziek geldt Touré als een fenomeen. De plaat die hij maakte met L'Orchestre Massako - en die hier als kant B te horen is - geldt als misschien wel zijn belangrijkste werk.

File: Amara Touré - Amara Touré
File Under: Cubaanse rum in een Senegalese nachtclub
File Video: [N'Nijo]



(Merge)

Mountain Goats - Beat the Champ.jpgHet is alweer drie jaar geleden sinds de laatste reguliere plaat van the Mountain Goats. Transcendental Youth bleek een goede, maar in retrospectief niet erg spectaculaire plaat. Zeker niet als we de liedjes afzetten tegen die van meesterwerk All Hail West Texas, die in 2013 opnieuw uitgebracht werd. De afgelopen twee jaar stonden voor Mountain Goats mastermind John Darnielle in het teken van schrijven (en het opvoeden van zijnzoon). Niet van liedjes, maar van zijn debuutroman Wolf in White Van (in het Nederlands uitgebracht onder de titel De vijfde aanwijzing), waarvoor hij zowaar werd genomineerd voor de National Book Award. De hoofdpersoon leeft voor games en is bang voor de wereld. En dan is de associatie met de hoofdpersoon op zijn nieuwe plaat Beat the Champ niet ver weg. Hij is een jongere versie van John Darnielle, wegvluchtend uit de nare werkelijkheid van een geweldadige stiefvader en gerechtigheid zoekend bij prijsvechters. De rare beroepsworstelaars, stripfiguren waar wij om lachen, maar waar in de VS hele volkshelden idolaat van zijn. Een conceptplaat, inderdaad. Met liedjes en een instrumentatie zoals we die gewend zijn van the Mountain Goats: hard aangespeelde akoestische gitaren, her en der een blazer en een piano, en eenvoudige bas en drum. En natuurlijk die stem waar je niet tegen kunt, of juist heel erg van houdt. En die weer kwaliteit heeft afgeleverd.

the Mountain Goats live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
22 november 2015 in Tolhuistuin, Amsterdam

File: the Mountain Goats - Beat the Champ
File Under: Gewonnen op knockout
File Video: [The Legend of Chavo Guerrero]



Kopen bij Bol


Kopen bij Bol -->
File Under wordt in de lucht gehouden door de servers van FXW