Zoeken


Web www.fileunder.nl
Prikkie: Oh, wat dŠt wat ik voelde... :-)
Jan Peter: Ze zijn vrij inwisselbaar, al worden in Waging Heavy Peace m...
Eddy: Ik moet zeggen dat DT me elke keer weer verrast. Hoewel SYL ...
Stonehead: Nieuw werk :) https://soundcloud.com/adnoiseam/igorrr-ruby-m...
Prikkie: Die docu over Rebel op NPO3 vond ik wel wat verontrustend. H...
Stonehead: Ook OMC bewondert Syro en noemt het tegelijk ongrijpbaar: 'D...
Stonehead: Single 'Obi-One' van het eerste echte album A Funny Sunrise ...
Stonehead: In mijn verzamelwoede heb ik deze nu toch maar gehaald voor ...
Eddy: Ik kan de heavier uitgevoerde Kerstliedjes best wel waardere...
Stonehead: Een hele video vol rookpluimen voor "Held": https://www.yout...

Laatste recensies

Devin Townsend Project - Z2
Fozzy - Do You Wanna Start A War
Sivert Høyem - Endless Love
Allen Lande - The Great Divide
Sudden Infant - WŲlfli's Nightmare
Bade - Miracle Wave
Torgeir Waldemar - Torgeir Waldemar
Valentine - Bizarro World
Phox - Phox
AC/DC - Rock Or Bust

Zonder woorden

John Coffey
Rudy Lentze
J. Mascis
Machine Head
Helen Money
Mono
Faut Haut
DeWolff
Inge van Calkar
Years and Years

Laatste interviews

Sham 69
Woman's Hour
Nicole Atkins
Morning Parade
Mensenkinderen

Artikelen

Le Guess Who - Zondag Napret
Le Guess Who - Zaterdag Napret
Le Guess Who Donderdag en Vrijdag Napret
Le Guess Who Voorpret
Let's Get Lost 2014 - Napret

Prijsvragen

Tom Baxter
Friska Viljor - Remember Our Name
Brad - United We Stand
Die!Die!Die! - Harmony / Raketkanon - RKTKN#1
Crossing Border 2012 Voorpret

Contact

Mail
Colofon
Concertagenda door
Podiuminfo / Festivalinfo

podiuminfo



Volg File Under op de Twittert Natuurlijk heeft File Under een rss-dingetje  Voeg File Under toe aan je del.icio.us account!  Voeg File Under toe aan je bloglines account!  Voeg File Under toe aan je technorarit account! Hop aan je Symbaloo-account  Hop aan je Google-account



(Excelsior/PIAS)

Paulusma - Pulling WeedsVoordat ik naar werk van Jelle Paulusma zonder Anne Soldaat, en vice versa kon luisteren zonder het gevoel te hebben dat ik wat miste kon luisteren is een behoorlijke tijd gegaan. Net toen ik me erbij neergelegd had dat ze nooit weer samen musiceren waren er geluiden dat Daryll-Ann weer bij elkaar zou komen. En dat gebeurde. Ik zag ik de heren dit jaar samen met hun maten een aantal keer spelen en wat mij opviel - maar het kan toeval zijn geweest - dat Paulusma aan het begin van de toer enthousiaster was dan aan het eind. Het was kennelijk goed zo. Als je weet dat voor de start van de re√ľnie zijn nieuwe album al klaar lag - opnames en mix eerste helft 2013 -, dan zou ik (als ik muzikant was) niet kunnen wachten om mijn werk op het podium te laten zien. Met Pulling Weeds is Paulusma weer terug op het oude Excelsiornest en het moet gezegd worden het is de beste Paulusmaplaat tot op heden. Songs van de eerste twee albums kwamen live veel beter uit de verf dan op plaat en de vorige vond ik te voorspelbaar - al kreeg deze lovende recensies. Maar Pulling Weeds is het (bijna) helemaal. Alle nummers schreef Paulusma zelf en met een hele rits aan muzikanten, waaronder Coen Paulsuma, Theo Sieben en Rob Klerkx heeft hij er wat moois van gemaakt. Doordat er meer gas wordt gegeven dan ooit sinds de Daryll-Ann-release Weeps, zou dit eigenlijk de opvolger geweest kunnen zijn van dit fameuze album - - ware het niet dat dit album al uit 1996 dateert. Toch is er meer te genieten: psychedelica en sixtiesvibes ("Left For Dead"), Cream(y) bluesrock ("Stick Around With You"), een duet ("Time Alone") en zelfs een Ennio Morricone-achtig nummer ("OutShoppin") - al had deze van mij achterwege mogen blijven. Maar verder kan ik alleen maar mijn lof uitspreken over Pulling Weeds. Het blijft zelfs na veel draaibeurten spannend en boeiend. Dit jaar waren er al de nodige sterke platen van Nederlandse bodem, maar deze is ook niet mis. Met Daryll-Ann vind ik het nu wel goed geweest - al heb ik √©cht wel genoten - in de tournee van Paulusma ben ik echt benieuwd. Maar voorlopig ben ik helemaal happy met Pulling Weeds.

Meer op File Under over Paulusma (16)

Paulusma live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
5 februari 2015 in Merleyn, Nijmegen
7 februari 2015 in Rotown, Rotterdam
13 februari 2015 in Podium Asteriks, Leeuwarden
20 februari 2015 in Gebouw T, Bergen op Zoom

File: Paulusma - Pulling Weeds
File Under: In topvorm
File Audio: [Soundcloud]
File Video: [Zijn VideoKanaal]
File Social: [Twitter] [Facebook]



(InsideOut)

Devin Townsend Project - Z2Er was nogal wat opwinding onder Devin Townsendvolgers toen bleek dat de Canadees in de afrondende fase was met zijn vervolg op Ziltoid The Omniscient. Begrijpelijk, want hoe gevarieerd Townsends werk ook is, dat is een album dat bewierookt wordt door √°lle fans, waar ander werk niet iedereen evenveel aanspreekt. Maar naast het vervolg op Ziltoid (als soloalbum geafficheerd) bleek er ook nog een Devin Townsend Project-album bij te zitten. Samen heten de albums Z2, uit te spreken als 'Zed squared'.

Het eerste album is het Project-album, dat als titel Sky Blue heeft meegekregen. Qua stijl is het erg te vergelijken met Epicloud: bombast tot in alle hoeken, met vele lagen zang, onder andere van Anneke van Giersbergen, die heel veel te horen is. Het blijft bijzonder om te horen hoe heavy instrumentatie door Townsend c.s. als het ware van afgeronde hoeken wordt voorzien door de zang, er met enige regelmaat bijna gospel van makend. Als je Epicloud goed vond, zul je aan Sky Blue ook veel lol beleven. Het is de van Townsend bekende progbombast, herkenbaar tot en met. Met ook nog wat fijne uitschieters als "Rejoice" en "A New Reign" is dit alvast een geslaagde cd.

Maar natuurlijk ging de aandacht uit naar het Ziltoid-soloalbum met als titel Dark Matters. Er is een 3-cd-versie van Z2, waarbij één cd Dark Matters zónder dialogen bevat, maar ik zou niet weten waarom je die zou willen. Net als de vorige keer is Townsend er namelijk in geslaagd de balans tussen ongein en muziek te bewaren, zodat niet alleen een partij meligheid wordt. Bovendien kennen ook de gesproken teksten een passende muzikale omlijsting. Gastrollen zijn er voor Chris Jericho, showworstelaar en zanger van Fozzy (zie de recensie van eerder vandaag) als Captain Spectacular en Dominique Lenore Persi (Stolen Babies) als The War Princess. Grappig is ook dat Townsend niet moeilijk doet over zijn invloeden op dit album. Hij noemt bijvoorbeeld Usher, Will.i.am, Dead Or Alive en Prokofjiev's Peter en de Wolf als inspiratie. Leuk detail: naast het Universal Choir (backing vocals die door internetters konden worden ingestuurd) is er nog publiek te horen van het concert in TivoliVredenburg op 5 augustus jl. Na een uur heb je een partij meligheid gehoord waar je u tegen zegt, en heb je desondanks enorm zitten genieten van een muzikale rollercoaster. Met aan het einde de tekst '...this is the end... Or is it?'. Townsend heeft Ziltoid dus nog niet definitief vaarwel gezegd. Daar kun je alleen maar blij van worden.


Meer op File Under over Devin Townsend (7) Devin Townsend Project (5)

Devin Townsend Project live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
27 maart 2015 in Effenaar, Eindhoven

File: Devin Townsend Project - Z2
File Under: Uniek musicus flikt het hem weer... twee keer
File Spotify: [Z2]
File Video: ["Rejoice"] [ZTV Episode 1] [ZTV Episode 2] [ZTV Episode 3] [DevyTube]



(Century Media)

Fozzy - Do You Wanna Start A WarBij Fozzy ging het altijd al om lol trappen. Als coverbandje staken de heren al de draak met Amerikaanse glamrock en de serieuze kanten die er aan traditionele metal en hardrock kleefden. Sinds professioneel worstelaar Chris Jericho is gaan zingen bij Fozzy, is de band steeds verder opgeschoven naar volksvermaak voor de grotere arena's. Met veel overbekende riffs, heldere vocalen met een rauw randje, krachtige dubbele drums en snijdend gitaarwerk. Fozzy is geen pastiche zoals Steel Panther, Fozzy is heftiger maar blijft opzichtig en herkenbaar jatten van de groten der aarde. Eigenlijk schikt Fozzy de beste elementen van Van Halen, Motley Crue, Journey, Alter Bridge, Volbeat en Metallica in compacte songs met herkenbare melodie-partijen die in rondo's zijn uitgewerkt. Gewoon, omdat het kan en omdat het leuk is om te spelen. Ik houd van bands die zichzelf niet al te serieus nemen en niet ingaan op elke provocatie. Aan √©√©n Nickelback hebben we al meer dan genoeg. Fozzy blijft inspelen op de cultuur waar heel blank Amerika uit de voorsteden en van het platteland aan vasthoudt. In Australi√ę hebben ze AC/DC, in Amerika heb je stadiumrock met artiesten die wat dik aangezette rock spelen vol herkenbare deuntjes, zwiepende haren, wat onzinnig spierballenvertoon, gezellige samenzang en moeilijke solo's waarbij je als gitarist ook vooral heel moeilijk bij moet kijken. Wat dat betreft is er geen enkel verschil tussen het showworstelen en de MOR van Fozzy. It's all about the show! Dan heb je de "SOS"-cover van ABBA eigenlijk helemaal niet nodig.

Meer op File Under over Fozzy (2)

File: Fozzy - Do You Wanna Start A War
File Under: It's all about the show



(Rough Trade)

Sivert Høyem - Endless LoveWaar blijft de tijd? Het moet nu al zo'n vijftien jaar geleden zijn dat ik naar Amsterdam toog om daar het Noorse Madrugada te gaan bekijken. Ze hadden net hun debuut uit en dat maakte indruk. Wat ik me vooral van die avond kan herinneren is dat de zanger (Sivert H√łyem) zich presenteerde, met net wat te grote gebaren voor een beginnende band. Echt heel groot zouden ze ook nooitworden. Althans niet buiten de Noorse grenzen, want in hun vaderland werden ze w√©l op handen gedragen. Nadat Madrugada's gitarist Robert Buras in 2007 overleed was de weg naar een solocarri√®re voor H√łyem helemaal vrij - ook al was er al eerder een soloplaat in 2004. Nou vind ik het ook niet meer dan normaal dat H√łyem doorgaat, want gezegend met zo'n prachtige baritonstem verdien je gevangenisstraf als je er niets mee doet. Doorgaans wordt door de donkere liedjes en het stemgeluid al snel de link gelegd met Nick Cave. Op Endless Love, zijn vierde solo-album, moet ik bij het indrukwekkende tweede nummer "Enigma Machine" echter aan Mark Sandman denken, de gevallen frontman van Morphine. Dramatiek is de muziek van H√łyem niet vreemd, en ook op deze plaat gaat hij weer diep. Soms wordt het net wat te zwaar aangezet, zoals in "Little Angel", waar lelijke synthesizers opduiken en ik het liedje op zich ook wat saai vind. Op andere momenten is het genieten, bijvoorbeeld als hij in "Wat Tyler" los gaat. Of als hij het klein houdt zoals in "G√∂rlitzer Park". Maar hoe dan ook blijft dat je tegen de dramatiek moet kunnen. H√łyem pakt je echter met zijn prachtige stem aan de hand om samen dit avontuur aan te gaan. En mocht je afhaken, hij zingt zelf in "Inner Vision": 'I try my best to be as truthful as I can, Inner vission guides my hand, Oh will you ever understand?' Dat je het weet.

File: Sivert H√łyem - Endless Love
File Under: Dramaking
File Audio: [Soundcloud]
File Video: [Zijn VideoKanaal]
File Social: [Twitter] [Facebook] [Instagram]


(Frontiers/Rough Trade)

Allen-Lande - The Great DivideAllen-Lande was typisch zo'n project dat door Frontiersbaas Serafino Perugino bijeen geharkt werd. Je hebt een zanger (in dit geval twee), een songwriter-per-strekkende-meter die liefst ook nog multi-instrumentalist en producer is, je knalt er een stoer uitziende hoes omheen en klaar ben je. Maar ik geef toe dat het feit dat de zangers Russell Allen (Symphony X) en Jorn Lande waren en de songwriter/multi-instrumentalist/producer Magnus Karlsson (Starbreaker, Place Vendome) de lat meteen wat hoger legde. En toch, het waren niet automatisch topplaten, vooral omdat Karlsson niet altijd zijn beste materiaal leek in te brengen. Na het drietal albums The Battle, The Revenge en The Showdown leek het wel zo'n beetje uitgewerkt. Vier jaar later is er dan toch een opvolger, zij het met ex-Stratovariusbaas Timo Tolkki in plaats van Karlsson. Echt? Tolkki, de man die een van de slechtste Frontiersplaten van het jaar uitbracht? U begrijpt dat ik met stevige tegenzin aan de beluistering begon. Natuurlijk, de muziek staat volledig in dienst van de stemmen. Dat is helemaal niet erg, want Lande en Allen horen gewoon bij de top in powermetalland. De songs zijn echter niet overdreven verrassend. Op zijn best zijn het verdienstelijke bombastische rockanthems, zoals "Solid Ground" en "Lady Of Winter". Op zijn slechtst is het gewoon fantasieloos, met drums die binnen drie maten het patroon te pakken hebben waar ze de rest van de song op doorgaan en gitaarpartijen die vooral bestaan uit lang aangehouden akkoorden. Bovendien laat Tolkki nogal eens een opvallend lelijk standaard-synthpingeltje op de achtergrond meelopen. Geen flauw idee wat hij dáár nou zo mooi aan vindt. Bombast is verzekerd bij Tolkki, maar het is nogal eens een trucje en dat is ook hier regelmatig het geval. Hij is weliswaar beduidend beter dan met Avalon, maar dat is niet zo moeilijk. The Great Divide moet het vooral van Allen en Lande hebben. Gelukkig zijn die overtuigend als altijd. Fanatieke fans van Allen, Lande én Tolkki zullen zich best vermaken, anderen moeten eerst eens luisteren. Ik ben er in elk geval niet van overtuigd dat dit vierde album nou echt zo nodig was.

Meer op File Under over Allen-Lande (4)

File: Allen-Lande - The Great Divide
File Under: Topzangers met confectie-powermetal
File Audio: ["Come Dream With Me"] ["Lady Of Winter"]



(Voodoo Rhythm)

Sudden Infant - Wölfli's NightmareJoke Lanz is een oude Zwitser die alweer een tijdje in Berlijn woont en werkt. De industrial-kraker met een voorliefde voor hardcore, punk en noise bracht ergens in de vorige eeuw nog cassettebandjes en LP's uit onder de naam Vehikel & Gefäss. In 2014 besloot Lanz na 25 jaar om door te gaan onder de naam Sudden Infant. Wolfli's Nightmare is het debuut van de band rondom de oude klingklang-kraker. Ja, het is heel erg Einstuerzende Neubauten, ja het is industrial met een Teutoonse inslag en ja, het is experimenteel, duister en sinister. Voor iedereen die houdt van de alternatieve eighties onder aanvoering van Foetus, Suicide, Neubauten, Swans, Test Dept, Mekanik Kommando en Von Magnet, Borghesia, My Life With The Thrill Kill Kult en KMFDM wel kan waarderen, die zit geramd bij dit schijfje van Sudden Infant. Een beetje Birthday Party-fan kan er waarschijnlijk ook nog wel iets mee. Hoe vreemd is het dan als je opeens "Human Fly" van The Cramps voorbij hoort komen? Vanuit het label Voodoo Rhythm kan ik het nog wel begrijpen. Maar van een Zwitserse autonome kraker kan ik alleen bedenken dat hij vroeger in het alternatieve circuit graag de pogo liep te dansen op dit nummer. Het is een van de weinige song met een traditionele songstructuur op dit album, dat Lanz dan ook maar graag even wil 'verklanken' tot zijn eigen nihilistische en anarchistische maatstaven.

File: Sudden Infant - Wölfli's Nightmare
File Under: Die Anarchistische Tag Unterhaltung



Kopen bij Bol


Kopen bij Bol -->
File Under wordt in de lucht gehouden door de servers van FXW