Zoeken


Web www.fileunder.nl
Stonehead: Op de Russische luisterpaal vk.com/newalbums is de Gone Girl...
Stonehead: Clarks track "Superscope" uit februari 2014 had ik even gemi...
Stonehead: En nog een: James Holden Live @ Border Community Night, Rex ...
Prikkie: Op 7 oktober verschijnt de 'gewone' release van dit album.
Stonehead: Rare mooie eigen remix van "Circles": https://www.youtube.co...
Stonehead: Wat mooi om zulke reacties te krijgen op Spotify, Coen! E...
Stonehead: The New Yorker vindt U2 een christelijke rockband en analyse...
stn: Girl Talk blijkt verwarrende artiestennaam: http://bit.ly/YV...
Stonehead: Nieuwe single "Pitbull Terrier" laat zich verrassend goed ma...
Prikkie: Eddy: deze plaat zal inderdaad niet elke progfan bekoren. Ze...

Laatste recensies

Caribou - Our Love
The Sixxis - Hollow Shrine
Rustie - Green Language
Otis Gibbs - Souvenirs Of A Misspent Youth
Ian Siegal - Man & Guitar
Sólstafir - Ótta
Thom Yorke - Tomorrow's Modern Boxes
Bishop Allen / Oscar And The Wolf
Max Richter - Vivaldi: The Four Seasons, Recomposed
Navarone - Vim And Vigor

Zonder woorden

The Tightropes
The Tibbs
Sky Pilots
Reverse Cowgirls
Color Reporters
Paceshifters
Cast Glass
Leendert
Golden Earring
Travelcheck

Laatste interviews

Mensenkinderen
Bob Mould
Epica
Wild Beasts
Wye Oak

Artikelen

Incubate 2014: vrijdag t/m zondag
Incubate 2014: Maandag t/m donderdag
Pukkelpop 2014 - Napret
Lowlands 2014 napret: de zondag
Lowlands 2014 - Napret: de twitter (zó meta)

Prijsvragen

Tom Baxter
Friska Viljor - Remember Our Name
Brad - United We Stand
Die!Die!Die! - Harmony / Raketkanon - RKTKN#1
Crossing Border 2012 Voorpret

Contact

Mail
Colofon
Concertagenda door
Podiuminfo / Festivalinfo

podiuminfo



Volg File Under op de Twittert Natuurlijk heeft File Under een rss-dingetje  Voeg File Under toe aan je del.icio.us account!  Voeg File Under toe aan je bloglines account!  Voeg File Under toe aan je technorarit account! Hop aan je Symbaloo-account  Hop aan je Google-account



(City Slang)

Caribou - Our LoveOh man, oh man. Oktober begint grijs en mistig, maar deze herfst zit vol instant-lievelingsplaten waar het nieuwe releases in elektronicaland betreft. "I'd be lost without you" klinkt het in Rusties "Lost", en Caribou benoemt het nog beter in het onder menige dj favoriete "Can't do without you". In de (korte) albumversie komen pas na ruim na twee minuten de synthesizerlaagjes waar alles om draait erbij. Briljant! Gewaagd! En stiekem ook een popcliché natuurlijk, maar toch. Ook het ten hemel stijgende slot van "Silver" (met verslavende 'hear it'-sample) is van een verbazingwekkende schoonheid, alsof Dan Snaith (de echte naam van Caribou) de hits uit zijn mouw schudt. Nog zo'n truc uit het grote popboek: bijna valse melodielijntjes. De smachtballad "Second Chance" is vermoedelijk geschreven voor notenbalken die zo krom zijn als een hoepel, maar wat klinkt dit lekker! "Your Love Will Set You Free" is net zo minimalistisch en funky als Superpitcher in zijn beste dagen. Voor "Mars" geldt dat ook, maar daarbij kan ik geen betere referentie verzinnen dan Caribou zelf (of Daphni, wat je wil). Heel Our Love zit (net als zijn vorige platen) vol met slimme geluidjes die in je hoofd blijven hangen en vol met ontsporingen die de plaat als geheel spannend maken. Het titelnummer had een Dave Clarke-technostamper kunnen zijn, maar Caribou kleedt het veel warmer aan. Als er één album dit jaar bewijst dat je nog steeds geen lage tonen nodig hebt om toch gave abstracte dansbare dance te maken, dan is het Caribou.

Meer op File Under over Caribou (7)

Caribou live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
9 oktober 2014 in Botanique, Brussel
12 oktober 2014 in Melkweg, Amsterdam
5 november 2014 tot en met 9 november 2014 op Iceland Airwaves Festival, Reykjavik

File: Caribou - Our Love
File Under: Fuck bass culture, want zo kan het ook.
File Audio: [Vanalles op YouTube]



(The Tightropes, 28 september, Platosonic, Groningen. Foto: Klaas)

The Tightropes

Meer op File Under over The Tightropes (2)

The Tightropes live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
10 oktober 2014 in Club Vibes, Rotterdam




(Glassville)

The SixxiS - Hollow ShrineIk was in eerste instantie wat verrast dat Hollow Shrine uitkwam bij het label GlassVille. The SixxiS zit in het steviger spectrum, terwijl GlassVille vaak albums van acts uit de melancholiekere proghoek uitbrengt. Het wordt wat begrijpelijker als je de achtergrond van de band leest. Vijf multi-instrumentalisten (zanger Vladdy Iskhakov speelt zelfs geregeld viool), die bewust voor heel verschillende soorten publiek gingen staan in het voorprogramma van acts als Buckcherry, Winger, The Winery Dogs, Adrian Belew Power Trio en onlangs Spock's Beard. Voor hun debuut hebben ze gekozen voor producer David Bottril (o.a. producer van Tools Ænima en Lateralus) en die heeft gezorgd voor een strakke, vrij sobere mix. Ja, er zijn volop gitaarsolo's, complexe ritmes en meer van die elementen uit de hardere progressieve hoek, maar de nadruk ligt toch vooral op de ontwikkeling van de melodie. De zang van Ishakov is vaak het vloeiende element met veel lang aangehouden noten op de staccato gitaarpartijen. Voeg daarbij de productie en je krijgt iets dat bijna klinkt als Amerikaanse rock uit de negentiger jaren. Het is alleen net even wat verfijnder en dat is alleen maar toe te juichen. Het enige punt bij dit album is dat je hoort dat ze veel ideeën hebben en dat ze die ook allemaal willen gebruiken. Dat maakt dat de stijl van dit vijftal nog wat onevenwichtig is. Gelukkig hoor je wel dat er voldoende klasse aanwezig is, die er vroeg of laat uit moet komen. Want The SixxiS is van alles, maar niet gewoon. In dat licht bezien is het eigenlijk heel logisch dat dit album bij GlassVille uitgekomen is.

File: The SixxiS - Hollow Shrine
File Under: Van alles, maar niet gewoon
File Audio: [SixxiSCloud]
File Video: ["Out Alive"] [Hollow Shrine albumtrailer] [SixxiSTube]



(The Tibbs, 28 september, Platosonic, Groningen. Foto: Klaas)

The Tibbs



(Sky Pilots, 28 september, Platosonic, Groningen. Foto: Klaas)

Sky Pilots

Meer op File Under over Sky Pilots (2)

Sky Pilots live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
10 oktober 2014 in TivoliVredenburg, Utrecht



(Reverse Cowgirls, 28 september, Platosonic, Groningen. Foto: Klaas)

Reverse Cowgirls



(Color Reporters, 28 september, Platosonic, Groningen. Foto: Klaas)

Color Reporters



(Paceshifters, 28 september, Platoplanet, Groningen. Foto: Klaas)

Paceshifters

Meer op File Under over Paceshifters (6)

Paceshifters live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
3 oktober 2014 in Podium `t Beest, Goes
4 oktober 2014 in EKKO, Utrecht
9 oktober 2014 in Paard van Troje, Den Haag
10 oktober 2014 in Muziekgieterij, Maastricht
11 oktober 2014 in Paradiso, Amsterdam



(Warp)

Rustie - Green LanguageAlles is én-én, tegenwoordig. Je moet als NPO-tv-programma kijkers trekken en toch kwaliteit bieden. Je moet als professor hoog in citaatrankings komen en toch gezag houden onder collega's vanwege je langetermijnblik. Je moet als bank bezuinigen op je personeel én mensen aannemen om te blijven innoveren. Ga er maar aanstaan. En om de onvermijdelijke brug naar muziek te leggen: je moet hits scoren om niet onbekend te blijven én met je andere werk net zo geloofwaardig overkomen bij je livepubliek. Dat is wat Rustie, alias Russell Whyte uit Glasgow, op zijn tweede plaat maar eens gedaan heeft. Green Language bevat knappe elektronica en ambient maar vooral erg dikke hiphopbeats. Al in 2011 maakte Rustie - niet te verwarren met de Engelse dubstepgod Rusko, tevens letterlijk huisgenoot van Reso - een indrukwekkend eerste album. GL△SS SWORDS gebruikte over de hele plaat aparte, snerpende synthesizers. Maar na doorluisteren bleek Rusties karakter juist in zijn ritmes te zitten. "City Star" blies je met zijn hiphopritme finaal omver, en "Globes" klinkt anno 2014 nog steeds even futuristisch als destijds. Whyte zelf vond GL△SS SWORDS uiteindelijk te speels en wilde dat zijn tweede album serieuzer zou worden. Dat is deels gelukt. Er staan namelijk een handvol echte hiphopknallers op, waarbij het uitnodigen van gastartiesten zich zowaar uitbetaalt. "Attak" en "Raptor" klinken als hits van Baauer-achtig formaat en ook "Up Down" en "Velcro" laten de hiphopper in mij ontwaken. En daarvoor moet je echt van goeden huize komen, want voor Diplo en zelfs de intussen gevierde Hudson Mohawke (ik beken: TNGHT is vet goed) viel ik niet direct. Ga deze feestplaat met zijn flamingo's dus checken. Sluit ik nog even af met de verwijzing naar Rustie's game.

Rustie live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
15 oktober 2014 tot en met 19 oktober 2014 op Amsterdam Dance Event, Amsterdam
27 juni 2015 tot en met 4 juli 2015 op Roskilde Festival, Roskilde

File: Rustie - Green Language
File Under: Van album- naar singleman
File Video: [Attak]



(Cast Glass, 26 september, Wishfulmusic, Synagoge, Groningen. Foto: Klaas)

Cast Glass

Meer op File Under over Cast Glass (2)



(Leendert, 26 september, Wishfulmusic, Synagoge, Groningen. Foto: Klaas)

Leendert



(Golden Earring, 27 september, TivoliVredenburg, Utrecht. Foto: Tim van Veen)

Golden Earring

Meer op File Under over Golden Earring (6)

Golden Earring live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
12 februari 2015 in De Oosterpoort, Groningen
3 april 2015 in 013, Tilburg
2 mei 2015 in Koninklijke Schouwburg, Den Haag



(Wanamaker)

Otis Gibbs - Souvenirs Of A Misspent Youth"Dit is boerderijmuziek" zegt mijn negenjarige dochter als Souvenirs Of A Misspent Youth van de Amerikaanse singer-songwriter Otis Gibbs bijna afgelopen is. In zekere zin heeft ze gelijk. De tien liedjes op het zevende album van Gibbs kun je op het eerste gehoor wel scharen onder goed in het gehoor liggende country/bluegrass. Maar daarmee doe je Otis Gibbs te kort. Allereerst al de hoes, een dood vogeltje in de palmen van twee handen. En dan die prachtige titel, Souvenirs Of A Misspent Youth. Dit kán geen doodgewone countrymuziek zijn. Dat is het ook niet. Gibbs is een vrije vogel en wil het graag zelf doen en niet van anderen afhankelijk zijn. Hij bracht al zijn albums in eigen beheer uit, dit album is gefinancierd door een succesvolle Kickstartercampagne. Inspiratie haalt hij uit het leven zelve maar ook uit zijn vele reizen waar hij prachtige foto's van heeft gemaakt. Ervaringen van muzikanten on the road tekent hij op in de podcast 'Thanks For Giving A Damn'. Gibbs blijkt een storyteller te zijn die verhalen vertelt over mensen zoals jij en ik die elke dag weer het hoofd boven water proberen te houden. Zoals in het wrange "Nancy Barnett" waarin een kleinzoon voorkomt dat het graf van zijn oma plaats moet maken voor een weg. Of "The Darker Side Of Me", waarin een arbeider niet betaald wordt en zijn donkere kant het daardoor uiteindelijk wint van de goede. Zoals de titel al zegt komen Gibbs' eigen 'jeugdsouvenirs' ook aan bod en daarin is een grote rol weggelegd voor de verhouding met zijn vader. Dat levert schitterende liedjes op als "Ghosts Of Our Fathers" en "With A Gun In My Hand". Otis Gibbs zingt in tien liedjes met zijn schuurpapieren stem dat het leven niet altijd over rozen gaat. Daarom kun je er beter maar wat van maken en het heft in eigen hand nemen. Gibbs doet het door te doen wat hij leuk vindt,podcasten, mooie reizen maken, die vastleggen op foto's en de opgedane ervaringen omzetten in songs waarin mooie verhalen verteld worden waar, voor de goede verstaander, veel wijsheid en moois uit te halen valt.

Otis Gibbs live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
18 oktober 2014 op Ramblin? Roots, Utrecht

File: Otis Gibbs - Souvenirs Of A Misspent Youth
File Under: Souvenirs met onbeperkte houdbaarheidsdatum
File Video: [Ghosts Of Our Fathers]
File Facebook: [Otis Gibbs op Facebook]
File Twitter: [Tweets van Otis Gibbs]



André
Frida Sundemo - Dear, Let It Out / For You, Love

Gr.R.
Strand of Oaks @ Ekko

Storm
Shaking Godspeed - Welcome Back Wolf

DubbelMono
Mirel Wagner - When The Cellar Children See The LIght of Day

Ewie
Avi Buffalo - At Best Cuckold

tBeest
Camera - Remember I Was Carbon Dioxide

Stonehead
SBTRKT - Wonder where we land

Ludo
The Good The Bad @ Mezz

Prikkie
Flying Colors - Second Nature



(Nugene / Bertus)

Ian Siegal - Man & GuitarDe Brit Ian Siegal heeft een stevige connectie met Nederland. Zijn band wordt sinds enige tijd gevormd door het Nederlandse bluestrio dat als The Rhythm Chiefs al een hele fijne plaat uitbracht. De komende maand zijn ze een aantal keren te zien in Nederland. De maand daarop is hij terug in een reeks concerten met Jimbo Mathus. Voor dit album combineerde Ian Siegal echter twee verzoeken die hij regelmatig kreeg, namelijk die voor een solo-album en voor een live-album. Ziedaar Man & Guitar. Een optreden bij het Bluesfest 2013 in de Royal Albert Hall, dat werd opgenomen door de BBC. Ook in zijn eentje weet Siegal het publiek uitstekend te vermaken met zijn fijne, gruizige stem. Doordat die op de voorgrond staat is het gitaarwerk minder prominent, maar dan nog laat hij horen dat hij op de gitaar ook geen prutser is. Met fingerpicking, met rechttoe-rechtaan-akkoorden en met de slide weet hij er heel wat variatie in aan te brengen. Het repertoire is een mengsel van eigen songs, traditionals en drie bekende bluescovers van Charley Patton ("Pony Blues"), Tom Russel ("Gallo Del Cielo") en Stephen Foster ("Hard Times Come Again No More"). In totaal tien fijne songs en drie 'interludes'. In die interludes, maar ook op andere momenten, laat Siegal horen op en top een entertainer te zijn, zelfs zonder gitaar. Normaal gesproken ben ik vooral een liefhebber van stevige elektrische gitaren in de blues, maar Siegal heeft me ook meer dan uitstekend vermaakt met slechts één akoestische gitaar.

Meer op File Under over Ian Siegal (3)

Ian Siegal live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
23 oktober 2014 in Luxor Live, Arnhem
26 oktober 2014 in Hedon, Zwolle
19 november 2014 in Groene Engel, Oss
20 november 2014 in Victorie, Alkmaar

File: Ian Siegal - Man & Guitar
File Under: Vermakelijke alleskunner
File Audio: [Alle tracks op SiegalCloud]
File Spotify: [Man & Guitar]
File Video: [SiegalTube]


(Season of Mist)

Solstafir - Otta.jpgSólstafir komt uit IJsland, net zoals Ólafur Arnalds, Sigur Rós en Björk. Stuk voor stuk bands die weten hoe je de juiste sfeer kunt raken, misschien is de natuur daar wel een inspiratiebron voor. Bij het luisteren naar Sólstafir moest ik ook als vanzelf denken aan de pracht van het eiland, met zijn vulkanen, geisers, gletsjers, fjorden en watervallen. Sólstafir begon ooit met black metal, maar de muziek evolueerde in loop van de jaren tot een meer melodieuze en weidse, post-rock-achtige sound zoals je dat op Ótta kunt horen. Je hoort echter nog wel iets donkers en scherps in de sfeerrijke muziek, waardoor het in mijn gedachte een koude en winderige herfstdag is in IJsland. Sólstafir neemt ons op Ótta letterlijk een dagje mee naar hun land: de nummers zijn opgedeeld in 8 eyktir, naar de tijdsindeling op IJsland (eykt). Met "Lágnætti" (de drie uren na middernacht) begint het album ijzersterk met piano en melancholische pracht, met een fijne versnelling op 2:45. "Ótta" is een lang nummer met een herhalende akkoordenreeks (dat doet de band vaker), maar Sólstafir weet het spannend te houden. Eigenlijk zijn "Rismál" en het melodieus gezongen "Dagmál" de minst opvallende (en wat lome) nummers op dit album, maar ik ben toch al geen ochtendmens. Als ander kritisch punt kun je de wat valse zang van Aðalbjörn Tryggvason noemen, maar als je het zo mooi getergd kunt brengen, heb ik er weinig problemen mee. Géén idee wat ie zingt, maar je gelooft het gewoon. Later op de dag is er meer ruimte voor stevige uitspattingen, zoals op de tweede helft van "Nón", waarna "Miðaftann" juist weer mooi de diepte in gaat. Op dagafsluiter "Náttmál" komt alles samen in een imposant slotstuk. Ótta is toegankelijker dan bijvoorbeeld het machtige Köld uit 2009, maar zeker niet minder intens. Prachtplaat.

Meer op File Under over Sólstafir (2)

File: Sólstafir - Ótta
File Under: Groots in donkere ontlading
File Audio: [Spotify]
File Social: [Facebook] [Twitter]


(Bittorrent Bundle)

Thom Yorke - Tomorrow's Modern BoxesLaat ik mijn monocle en hoge hoed even opzetten: maar natúúrlijk is de plotseling officieel via Bittorrent verschenen soloplaat van Radiohead-zanger Thom Yorke een interessante plaat! "The Mother Lode" en ballad "Interference" hebben prachtige melodielijnen en zijn futuristisch. Met recht modern. Het is toch supergaaf, al die combinaties van mooie zang met drumcomputerritmes? Een passend vervolg op The Eraser. En missen we die extra funky baslijntjes van Flea in Atoms for Peace hier nu echt? Nee toch?
Goed. Dan zet ik nu koptelefoon en Radiohead-snob-hoed weer even af. Zet Tomorrow's Modern Boxes eens op grote boxen op. Probeer eens voor de gein eens in je huis te dansen op "There Is No Ice (For My Drink)". Of op "The Mother Lode".

En? Saai he? Het begint nog prima, maar er verandert gewoon te weinig. Dat was bij "Ingenue" toch echt nog niet zo. Enkel de gratis single "A Brain In A Bottle" is dansgewijs wel te doen, maar dat is nou net weer geen nummer dat uitnodigt om veel vaker te luisteren. The Guardian schrijft dat de onuitstaanbare, beatloze soundscape "Pink Section" qua stijl op een Hyperdub-compilatie zou passen. Het verschil is echter dat op zo'n compilatie artiesten als Darkstar, Dean Blunt, Walton en Burial je naar de sfeer van een bepaalde omgeving laten reizen, en dat Yorke vooral psychedelisch in zijn studio blijft hangen. Dit soort muziek was juist de reden dat ik als Radiohead-fan de bijna 100 MB grote Polyfauna-app weer van mijn smartphone heb gedonderd. Yorke kan veel beter en innovatiever dan dit soort B-kantjes. Gelukkig heeft-ie ook een band.

Meer op File Under over Thom Yorke (4)

File: Thom Yorke - Tomorrow's Modern Boxes
File Under: Net te voorspelbaar
File Audio: ["Interference" moet je gehoord hebben, maar dat nummer wordt telkens van YouTube verwijderd]
File Video: [A Brain in a Bottle]



Kopen bij Bol


Kopen bij Bol -->
File Under wordt in de lucht gehouden door de servers van FXW