Zoeken


Web www.fileunder.nl
Marian: Ik was vooral verbaasd over dat het wordt gezien als 'coming...
vonx: http://fabersocial.co.uk/2015/04/new-book-from-viv-albertine...
Stonehead: Hele discografie staat tegenwoordig op archive.org, blijkbaa...
Prikkie: Winnaar beste cd bij de Dutch Blues Awards.
Prikkie: Ook het BBC-concert is inmiddels op CD verschenen. Nog steed...
Prikkie: We zijn het over die outfits al niet eens. ;-) Maar goed, ik...
Stonehead: 'Decided to call it a day'. Helaas waarheid, ook al is het g...
stn: Gave cover. Geen 'Excelsior presents' meer ook. Ze zijn opge...
Stonehead: Beide albums zijn inmiddels nergens meer te vinden. Dat krij...
Stonehead: Nieuwe song. "Spit you out". Nirvana anyone? http://www.thef...

Laatste recensies

King Khan & The BBQ Show - Bad News Boys
The Afterveins - Showers
Fire Within - Fire Within
Hindi Zahra - Homeland
Verckys & l'Orchestre Vévé - Congolese Funk, Afrobeat and Psychedelic Rumba 1969 1978
Villagers - Darling Arithmetic
Handsome Poets - 2015
Roadburn 2015 - Napret
Noveller - Fantastic Planet
Sven Agaath - Simple Field Calculator

Zonder woorden

Within Temptation
Typhoon
Therapy?
The Deaf
Lacuna Coil
Sick Of It All
Kovacs
John Coffey
Lavinia Meijer
God Damn

Laatste interviews

Sham 69
Woman's Hour
Nicole Atkins
Morning Parade
Mensenkinderen

Artikelen

Heartland Festival 2015 - Voorpret
Roadburn 2015 - Napret
Roadburn 2015 - Voorpret
Paaspop 2015: Zondag napret
Paaspop 2015: Zaterdag napret

Prijsvragen

Pere Ubu - Ticketactie
Tom Baxter
Friska Viljor - Remember Our Name
Brad - United We Stand
Die!Die!Die! - Harmony / Raketkanon - RKTKN#1

Contact

Mail
Colofon
Concertagenda door
Podiuminfo / Festivalinfo

podiuminfo



Volg File Under op de Twittert Natuurlijk heeft File Under een rss-dingetje  Voeg File Under toe aan je del.icio.us account!  Voeg File Under toe aan je bloglines account!  Voeg File Under toe aan je technorarit account! Hop aan je Symbaloo-account  Hop aan je Google-account



(In The Red)

King Khan & The BBQ Show - Bad NewsBinnenkort in ons land: King Khan And The Shrines. Nu in de winkels: King Khan & The BBQ Show. Het is soms een vreemde wereld. Maar goed, het is voor de fans van King Khan en Mark Sultan (BBQ) goed nieuws, want hun vorige album stamt alweer uit 2009. Het tweetal zat halverwege de jaren negentig in het Canadese Spaceshits en gingen later hun eigen weg om af en toe weer samen te komen. Het verhaal was dat ze voortaan als Bad News Boys door het leven zouden gaan, maar dat bleek dus de titel te zijn van het nieuwe album. Het album zou je ook kunnen betitelen als een mini-album, want de twaalf nummers worden er in nog geen halfuur doorheen gejast. Alsof het niets is worden de catchy tunesuit de mouw geschud: doowop, garagerock, rock 'n' roll. Prijsnummer is "Illuminations" dat zich lekker in mijn hoofd zet alsof het altijd bestaan heeft. Kortom, Bad News Boys is goed nieuws. En ga eerdaags King Khan And The Shrines zien want ook zij zijn niet te versmaden

Meer op File Under over Mark Sultan (2)

File: King Khan & The BBQ Show - Bad News Boys
File Under: Terug (op plaat)
File Audio: [Soundcloud]
File Video: [Live @ KEXP]
File Social: [Twitter] [Facebook]


(Elevate/V2)

The Afterveins - ShowersAls ik albums beluister met het idee er een recensie over te gaan schrijven noteer ik altijd wat steekwoorden op een klein briefje. Nu ik naar het briefje kijk wat ik volkladderde terwijl ik de Rotterdamse band The Afterveins luisterde bedenk ik me dat een recensie met alleen een paar van die aantekeningen al genoeg zou zeggen. Recht voor z'n raap, bravoure, spanning. Maar nee, dan doe ik deze jongens te kort. Het album Showers, geproduceerd door Hallo Venray-veteraan Henk Koorn, is te rijk voor slechts een paar losse kreten. Ik mag niet onvermeld laten dat "Wanking in the Shower" een hele mooie opbouw kent met een zekere melancholie in de gitaarpartijen. Of dat als The Afterveins lekker voluit gaan ze soms zelfs aan Ivy Green doen denken (de zang in opener "Citywise" bijvoorbeeld). Gevoeligere liedjes als "Why You Low" en "Wet" zijn erg fijn door hun zomerse, lome gitaartjes en diepe bastonen. Hou ze in de gaten, dit is echt geen verkeerd gitaarbandje!

Meer op File Under over The Afterveins (2)

The Afterveins live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
25 april 2015 in Paard van Troje, Den Haag
26 april 2015 in Concerto, Amsterdam
14 mei 2015 op Klomppop, Ovezande
29 mei 2015 in Baroeg, Rotterdam
30 mei 2015 op Kaaspop, Edam
11 juli 2015 tot en met 12 juli 2015 op Page-Festival, Stadskanaal

File: The Afterveins - Showers
File Under: Jonge honden met gitaren
File Audio: [Bandcamp]
File Video: [YouTube]




(Eigen beheer)

Fire Within - Fire WithinDe Zeeuwen van Fire Within hebben eind vorig jaar hun debuut uitgebracht, vol powermetal waar de inzet vanafspat. Fire Within bevat negen tracks van samen een kleine veertig minuten. Vooral gitarist Dennis van de Bor trekt de aandacht. Goede riffs en vette solo's, in tracks die erg doen denken aan de Nederlandse metal van de jaren tachtig. Helloïse, Picture, dat werk. Daar is overigens niets mis mee. Dit genre is nu eenmaal niet reuzehip, dan is het logisch dat de nummers al snel aan bands uit het verleden doen denken. Bijkomend voordeel is dat de ruwe randjes die op Fire Within te horen zijn als nostalgie ervaren kunnen worden. Dennis van de Bor is ook de zanger van dienst en slaagt erin een goed niveau vast te houden. In de drums wordt voor mijn gevoel wat snel naar de dubbele bassdrums gegrepen. Het kan soms de subtiliteit eruit rammen, en da's een beetje zonde. In songs als "Memories" en "Progress" hoor je dat de band die subtiliteit best aankan. Een enkele keer ontbreekt ook de echte verfijning in het samensmelten van de verschillende instrumenten - vooral de toetsen lijden daar wat onder -, maar daar kan aan gewerkt worden. Het zal ongetwijfeld ook met het budget te maken hebben. Tegelijkertijd zit er wel de broodnodige diepte in drums en bas, en dat is op zijn beurt een compliment waard. De composities hebben een kop en staart en worden niet eindeloos uitgerekt. Riff, knallen, klaar en niet tegen elke prijs alles overhoop gooien met een instrumentale passage. Op momenten dat ze dat wel doen, doen ze dat op de goede manier: met mate. Fire Within is een mooie basis om op verder te borduren.

File: Fire Within - Fire Within
File Under: Deltametal
File Audio: [FireCloud]
File Video: [FireTube]


(Parlophone)

Hindi Zahra - HomelandVijf jaar geleden was ze daar ineens, de 'desertblues-chansonnière' Hindi Zahra. En in de door Tony Gatlif geregisseerde clip "Beautiful Tango" bezong deze 'woestijnroos' een ontmoeting met een mysterieuze vreemdeling. Een ontmoeting waarbij de nadruk overduidelijk lag op het zintuiglijke. Ik was gelijk betoverd door deze Berber-dame met haar honingzoete vocalen en loom voortkabbelende jazzy liedjes. Het tempo van haar liedjes in aanmerking genomen verbaast het niet dat dit tweede album vijf jaar op zich liet wachten. Al gebiedt de waarheid te zeggen dat ze sinds het uitkomen van haar debuut niet alleen een uitgebreide wereldtournee maakte, maar ook nog in een tweetal films speelde (waaronder The Cut van Fatih Akin). Dus in werkelijkheid werkte ze zich een slag in de rondte. Gelukkig is daar op Homeland weinig van te merken. Het album is iets psychedelischer dan het debuut. Maar de liedjes zijn nog steeds die heerlijk lome zintuigelijke ervaringen van weleer. Hindi Zahra luister je niet. Je proeft haar, je betast haar, ze dompelt je onder in haar heerlijke melting-pot van Noord-Afrikaanse-, zigeuner- en Westerse-invloeden. Waarin kleuren, geuren en smaken overdonderen. Het is een verslavende melting-pot bovendien. Waar je je aan wilt blijven laven tot je niet langer kunt en dan is haar muziek gelijk die deken waaronder je je kunt verwarmen. Eigenlijk zou dit album vergezeld moeten gaan van een waarschuwing: 'Pas op, extreem verslavend!' Maar zo'n honingzoete verslaving als deze, zou ik niemand durven onthouden.

Meer op File Under over Hindi Zahra (3)

Hindi Zahra live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
29 april 2015 tot en met 19 mei 2015 op Les Nuits Botanique, Brussel
14 mei 2015 in Botanique, Brussel
24 juli 2015 tot en met 6 augustus 2015 op MOODS! Festival, Brugge

File: Hindi Zahra - Homeland
File Under: Verslavende melting-pot
File Video: [Any Story]
File Social: [Facebook] [Twitter]



(Clearspot/Bertus)

Verckys & l'Orchestre Vévé - Congolese Funk, Afrobeat and Psychedelic Rumba 1969 1978Wat weten wij anno nu eigenlijk van het Afrikaanse continent en muziek? Voor iedereen die ooit een docu over Ginger Baker heeft gezien, snapt het al wat beter. Voor degenen die David van Reybroecks Congo heeft gelezen, snapt dat menig Afrikaan volledig is uitgebuit door een stel gefrustreerde maar achterlijke machthebbers in Europa. En wie het grote Rumble in the Jungle-event kent waar Mohammed Ali het moest opnemen tegen George Foreman, die weet dat de bokswedstrijd slechts een onderdeel was van een massaal Zaire 1974-, pro-Afrika-evenement waar ook James Brown, Miriam Makeba, Bill Withers, Manu Dibango, BB King, Celia Cruz, The Spinners en Hugh Masekela hun opwachting maakten. Een van de eigen Congolese muzikanten die daar rondliep was multi-instrumentalist Georges Mateta Kiamuangana samen met zijn band OK Jazz. Een van de weinige Westerse artiesten die niet direct terugvloog naar het thuisland maar ging rondneuzen in wat Zaire zelf muzikaal te bieden had was James Brown. Hij bestempelde de jonge Verckys (die zichzelf Verckys vernoemde naar 'n idee van King Curtis) als de Afrikaanse 'mister Dynamite' met zijn mix van rumba, funk, soulvolle grooves, bluesriffs en prachtige, vurige blazerspartijen. De nasale orgelpartijen in "Oui Verckys" zouden niet misstaan als sample op een van de megahits van de Beastie Boys. Verckys zelf was natuurlijk bandleider, componist, gitarist en saxofonist en wist hoe belangrijk het was om het publiek voortdurend te blijven opzwepen en entertainen. James Brown herkende zichzelf in Verckys' aanpak en zag hoe aanstekelijk zijn funky loopjes en drumpartijen werkten. Wat een eye-opener voor hem moet zijn geweest is hoe naadloos de Congolese rumba opging in Westerse fusion en funk die Verckys zelf helemaal niet als Westers beschouwde. Oftewel, Verckys had met zijn Orchestre Vévé met een mix van merengue, soukous en rumba exact dezelfde hitserige funk en soul te pakken als de voormalige 'mr. Dynamite'. Verckys laat met deze cd horen wat er werkelijk bedoeld wordt met de term: 'het zwarte goud'.

File: Verckys & l'Orchestre Vévé - Congolese Funk, Afrobeat and Psychedelic Rumba 1969 1978
File Under: Black power in de Congo


(Door: DubbelMono)

Vorig jaar vond de eerste editie van het Heartland Festival in de Metropool in Hengelo plaats. Na afloop van dit festival voor roots en aanverwante stijlen spraken we de hoop uit dat er een vervolg zou komen. Want ondanks een aantal kinderziekten bleek de line-up geweldig gekozen. Dat vervolg komt er: op 25 april vindt de tweede editie plaats. En de line-up maakt wederom dat de verwachtingen hoog gespannen zijn. Het moderne poppodium Metropool (wie verlangt nog naar het krakkemikkige, zweterige hol dat dezelfde naam droeg?) contrasteert prettig met de meer en mindere traditionele americana, soul, blues en rock 'n' roll. En uiteraard met de geur van barbecue en het getingel van de ijsklontjes in de glazen Jack Daniels.

Gemma Ray

Lees verder..


(Domino Recordings / V2)

Villagers - Darling ArithmeticIedereen heeft vast wel van die muzikale momenten die voor altijd in het geheugen gegrift blijven. Van die momenten waarbij plek en muziek samensmelten tot iets dat buitengewone impact heeft. Ik had zo'n ervaring enkele jaren geleden toen ik in Sint Petersburg verzeild was geraakt en op een zonnige dag met "Set The Tigers Free" van Villagers' debuutalbum Becoming a Jackall op de oren over de prachtige Nevski Prospekt liep. Vanaf dat gelukzalige moment was ik volstrekt verkocht aan de Ierse Conor O'Brien en consorten, al maakte hun tweede plaat in 2013 minder indruk. Gelukkig revancheert Villagers zich met dit fraaie Darling Arithmetic. In diverse recensies wordt de plaat omschreven als de 'coming-out' van de verlegen O'Brien, maar dit zou Darling Arithmetic tekort doen. Het album bevat universele love songs die op een ingetogen en smaakvolle manier opgenomen zijn. Iedere noot wordt gespeeld alsof er ieder moment een snaar of stok kan breken en O'Brien zingt alsof hij bang is de buren wakker te maken. Het eindresultaat is een bijzonder rustige en intieme plaat, en eerlijk gezegd is dat precies zoals ik Villagers het liefst hoor, waar dan ook ter wereld.

Meer op File Under over Villagers (16)

Villagers live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
29 april 2015 tot en met 19 mei 2015 op Les Nuits Botanique, Brussel
7 mei 2015 in TivoliVredenburg, Utrecht
8 mei 2015 in De Duif, Amsterdam
16 mei 2015 in Doornroosje, Nijmegen

File: Villagers - Darling Arithmetic
File Under: Hommage aan de verlegen man



(Caroline/Universal)

Handsome Poets - 2015In een perfecte wereld zit er altijd een engeltje op je schouder, word je elke dag verliefd op dezelfde perfecte persoon, komt er nooit een rimpel in je relatie en vinden we elkaar voor eeuwig lief. Als je van die wereld houdt en er een muzikale omlijsting bij zou willen hebben dan moet je zeker eens naar 2015 van Handsome Poets luisteren. Het trio Tim van Esch (zang), Nils Davidse (toetsen) en Daniel Smit (drums) heeft met behulp van producer Erik Schuurmans (daarnaast op gitaar en bas) haar derde album gemaakt. Wat je vindt zijn liedjes met een positieve tekstuele bite die ondersteund worden door een vrolijkmakende sound waarbij het eightiesachtige keyboard de grote songduwer is. Het levert nummers op die ongetwijfeld hun weg vinden naar het positieve publiek dat je ook vindt bij Van Velzen, Robbie Williams en (vooruit) Coldplay. In de wereld van de doe-maar-positief-liedjes is dit geen vervelende plaat. Het was allemaal nog net wat sterker geweest als de productionele flauwe echo (bijvoorbeeld in opener en liedje nul volgens de hoes "Stardust" en op de claps in "Lightning") achterwege was gebleven, de liedjes her en der net wat eerder tot een einde waren gekomen wegens te lang doorgaan ("A Hero") en wat mindere songs aan met name het eind van dit album het niet gehaald hadden ("Wildside", "High Line"). Mocht je iets van rock 'n' roll of muziek met een rauw randje zoeken dan ben je bij deze Goudse band totaal aan het verkeerde adres. Hiervoor is het allemaal veel te zoet en braaf.

Meer op File Under over Handsome Poets (10)

Handsome Poets live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
5 mei 2015 op Bevrijdingsfestival Overijssel, Zwolle
8 mei 2015 in Bibelot, Dordrecht
9 mei 2015 op V-land Festival, Biddinghuizen
15 mei 2015 in Doornroosje, Nijmegen
5 juni 2015 tot en met 6 juni 2015 op Forever Young, Grootebroek
12 juni 2015 in Metropool, Hengelo
13 juni 2015 op TivoliVredenburg Festival - Wij Zijn 1, Utrecht

File: Handsome Poets - 2015
File Under: Smile
File Video: [Hun VideoKanaal]
File Social: [Twitter] [Facebook]


(Door: tBeest.)

Het was de twintigste editie van het Roadburn-festival in Tilburg, in 1999 begonnen als een rondreizend evenement in de Melkweg (Amsterdam), 013 (Tilburg) en in het Bolwerk (Sneek), waarna het pas echt een festival werd in 2003 in de Effenaar in Eindhoven. Sinds 2005 vond het plaats in en rondom 013 in Tilburg. Het festival groeide uit tot een vierdaags toonaangevend evenement in genres als stoner, doom, sludge, psych, prog, black, avant-garde en postrock en -metal. En alles wat er op lijkt eigenlijk. Zo kon je naar de lompe doom van Bongripper of Profetus dit jaar, maar je kon je net zo goed vermaken met de vrolijke oude rock van The Golden Grass. Om maar eens wat noemen. Ook al opereert het festival in een nichemarkt waar ook veel buitenlanders op af komen, er is genoeg variatie om iedereen tot tevredenheid te stemmen. Dit jaar was de keuze diverser dan ooit. En ook dit jaar waren al die bands weer van uitzonderlijke klasse. Tegenvallers waren er nauwelijks - tenzij het specifieke genre je niet zo aanstaat dan. De organisatie had ook dit jaar weer een uitstekend programma samengesteld, waardoor het festival uiteindelijk wist uit te verkopen, hoewel minder snel dan voorheen. Voor het eerst dit jaar waren er ook dagkaartjes beschikbaar voor de eerste drie dagen. De vierde dag, de zogenaamde 'Afterburner' op zondag, was altijd al een extra dag waar je een los ticket voor kon bestellen. Het verkocht dit jaar sneller uit dan anders, waarschijnlijk vanwege het speciale optreden van Anathema op die dag.

Lees verder..


(Fire)

Noveller - Fantastic PlanetSarah Lipstate laat het liefst haar gitaar aan het woord in subtiele, maar o zo lange exercities die al het onheil van de wereld oproepen. Vergelijk haar werk met dat van This Will Destroy You plus wat trompetgeschal. Lipstate pakt met heur gitaar de lucht samen in donkere wolken. Echte drone-muziek waarbij ze eigenhandig met wat getokkel lucht toelaat. Als ze dat doet breekt de hemel open. Noveller is in staat om euforische passages enorm overweldigend te laten klinken en weemoedigheid git- maar dan ook gitzwart in te kleuren. Er lijkt bijna geen wereld te bestaan die niet super-meeslepend of juist super-verheffend is. Een gewoon burgermansbestaan is niet bepaald wat Noveller in gedachten heeft. Het lijkt de tragiek van een borderline-patiënt of op zijn minst iemand met schizofrene trekjes. Soit, dan weten we ook weer bij het beluisteren van deze plaat hoe dergelijke mensen zich dagelijks voelen. Voor de gewone mensen onder ons: Fantastic Planet is een bezwerende, trage instrumentale gitaarplaat die bijna tegen de psychedelica en ambient aankruipt. Filmmuziek dus. Voor de sfeerbepaling. Helemaal prima! Ieder zijn eigen songs in zijn eigen hoofd. De voormalige Parts & Labor-gitariste heeft het er maar druk mee.

Noveller live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
14 september 2015 tot en met 20 september 2015 op Incubate, Tilburg

File: Noveller - Fantastic Planet
File Under: Weemoedig getokkel



(Tiny Room)

Sven Agaath - Simple Field CalculatorHet Utrechtse duo Sven Agaath (Gino en Arno) laat zich niet in een bestaand genre vangen maar noemt hun muziek zelf een mix van shoegaze en reggaeton. Dat klinkt al spannend natuurlijk, en voorwaar, het is ook een spannende plaat die de heren gemaakt hebben. Even terzijde, dit duo is ook actief in de band Lost Bear. En, Sven Agaath is eigenlijk de naam van de oom van Gino, een oom die gewapend met mondharmonica en cowboyhoed door het Utrechtse nachtleven trekt. Goed, terug naar het album: de dertien tracks op Simple Field Calculator zijn eigenzinnig en speels, en vallen op door het smaakvol experimenteren met dynamiek en sfeer. Vanaf het melancholische traporgelintro van "Sven Uno" wordt deze luisteraar verrast met songs die je steeds op het verkeerde been weten te zetten. Melancholische zang wordt gemengd met een overspannen gruisgitaar op "Senseless Trips" en op "Maison le Petticoat" worden we de jaren tachtig disco in getrokken door een new wave-achtig hoekig ritme. Soms is het een tikje too much allemaal. Door overstuurde elektronische drums giert het weleens uit de bocht maar daarna is het bijna perfecte indierock, zoals in het dynamische "Parking Lot". Simple Field Calculator is een uitermate creatieve plaat en kent meer dan genoeg popcredibility om mij tot meerdere luisterbeurten te verleiden.

Meer op File Under over Sven Agaath (2)

File: Sven Agaath - Simple Field Calculator
File Under: Pittige kost maar wel lekker
File Video: [YouTube]


(Last Gang)

Electric Youth - Innerworld In het Spotify-biootje van Electric Youth las ik dat een van de eerste demo's die ze uitbrachten een cover is van Clio's "Faces". Een illustere Italo disco-klassieker. Dus waar dit Canadese duo de mosterd vandaan haalt moge duidelijk zijn. Maar daar wringt ook gelijk de schoen. Want van acts die anno 2014 (dit debuut is al van eind vorig jaar) nog Italo disco met een authentiek blikkerige jaren tachtig-sound maken mag je toch verwachten dat ze dat op een 'tongue in cheek' manier doen. Het beste bewijs van hoe het hoort, gaf de grootmeester van het genre Giorgio Moroder, afgelopen jaar tijdens het openingsweekeinde van een tot de nok toe gevuld Doornroosje, nog met een legendarisch slechte, maar daarom niet minder amusante DJ-set. Maar van enig gevoel voor zelfspot is bij deze stijlvaste Canadezen niets te merken. En dan beklijven de eighties deuntjes niet al te lang. En dat is jammer. Want dat het genre nog lang niet dood is bewijst niet alleen 'opa' Moroder, die dankzij samenwerkingen met onder andere Daft Punk en Kylie Minogue aan een tweede jeugd begonnen lijkt te zijn. Maar onder andere ook het rondborstige Italo disco boegbeeld Sabrina, die met succes popklassiekers door de Italo-mangel haalt. De zouteloze muziek van Electric Youth dient echter zou gauw mogelijk verbannen te worden naar liften en wachtruimtes op vliegvelden. Misschien dat het daar nog een beetje tot zijn recht komt.

File: Electric Youth - Innerworld
File Under: Zouteloze lift-Italo
File Video: [Innocence]
File Social: [Facebook] [Twitter]



(RSK)

Mabel Greer's Toyshop - New Way Of Life'Mabel Greer's Toyshop, established in 1966 and re-opened in 2014' staat er in de bio en beter kun je het eigenlijk niet samenvatten. Zanger/gitarist Clive Bayley en drummer Bob Hagger begonnen de band in 1966 en vormden daarmee de basis voor Yes, hoewel Hagger er geen deel van uitmaakte en Bayley maar heel eventjes. De andere bandleden van de laatste incarnatie van Mabel Greer's Toyshop waren echter Jon Anderson, Peter Banks, Chris Squire en (als opvolger van Hagger) Bill Bruford. Dan is het 2013. Bayley en Hagger ontmoeten elkaar in Frankrijk, duiken een studio in, samen met bassist Hugo Barré, en vermaken zich opperbest met een aantal oude songs. Ze sturen wat demo's rond, Tony Kaye en Billy Sherwood (beiden ex-Yes) blijken bij te willen dragen met toetsen respectievelijk productie en dan is daar New Way Of Life. Zes oude songs in een nieuw jasje (twee ervan stonden ook op het debuut van Yes) en vijf nieuwe tracks. Tot zover de Yes-historie. Laten we wel zijn: behalve een gezamenlijk verleden heeft het niet meer zoveel met Yes te maken, laat staan met de hoogtijdagen van de band. Het uitgangspunt is niet zo heel verschillend, maar verder is het toch een band op zich en dat is prima. Bayley is best een redelijke zanger, maar zijn stem is niet erg onderscheidend. Muzikaal is het psychedelica met een progressief randje die compositorisch klopt maar zelden verrast. Of het moet de negatieve uitschieter van het artsy niemendalletje "Oceans" zijn. Zoals bij Sherwood gebruikelijk is het goed maar wat klinisch geproduceerd. Tegelijkertijd klinkt het allemaal niet overdreven modern. Voorzover ik kan nagaan hebben de heren nooit eerder iets uitgebracht en dat klopt wel met wat ik hoor. Ik heb namelijk de indruk dat Bayley en Hagger zich jarenlang verdienstelijk in het covercircuit hebben bewogen. De naam Yes is dan een leuk haakje om de interesse te kweken, maar dan moet je dat wel een vervolg kunnen geven. En dan moet ik toch concluderen dat het geen toeval is dat de heren Bayley en Hagger het succes van Yes niet hebben meegemaakt. Leuk voor de geschiedschrijving, maar New is het bepaald niet, laat staan een begin van meer.

File: Mabel Greer's Toyshop - New Way Of Life
File Under: Speledingetjes, maar niet meer dan dat
File Audio: [oude MGT-opnamen op ToyCloud]
File Video: ["Electric Funeral"] [ToyTube] [mini-docu The Story Of MGT]



(Bastaard Platen/Sonic Rendezvous)

Björn Van Der Doelen & Allez Soldaat - Caballero Zonder FilterVerhalen vertellen, wij volwassenen zijn het verleerd. Als ik zie hoe Ewie Jr. als (bijna) tweejarige geniet van voorleesboeken van bijvoorbeeld Elmer de Kleurtjesolifant, Kikker of Dikkie Dik, dan zijn wij het in de snelheid van het leven ergens kwijtgeraakt. Doodzonde. Ik zat hierover na te denken bij het draaien van het album Caballero Zonder Filter van Björn Van Der Doelen & Allez Soldaat. Oud-voetballer Van Der Doelen weet op een prettige manier zijn verhalen op muziek in het Brabants te vertelzingen. In opener en de titelsong bezingt hij zijn gelukkige jeugd als vijfjarige, verbeeld in het gelukkige moment van de "Caballero Zonder Filter". Weemoed ten top. Zo gaan de verhalen op dit album over de liefde voor zijn moeder ("Moederke"), de liefde voor de mooie niet mis te lopen vrouw ("D'Anvers"), de kwetsbaarheid van liefde ("M'n Lief"), de beperking van liefde ("De Liefde Wordt Overschat"), de vriendschap ("Vriend") en de liefde voor het idool ("Och War Ik Maar Bruce Springsteen"). Het zijn verhalen die je aan het denken zetten, waarbij je dan je eigen verhalen kan bedenken. De blues-, americana- en folkmuziek staat in dienst van de tekst. Nergens opdringend, maar vooral doeltreffend. Van Der Doelen beroert zelf de gitaar (elektrisch, akoestisch, banjo) en verder is er als begeleiding zijn band Allez Soldaat met nog een aantal gastmusici die de tonen op de juiste plek laten belanden. Ontroerend.

File: Björn Van Der Doelen & Allez Soldaat - Caballero Zonder Filter
File Under: Brabantse Weemoed
File Audio: [Bandcamp]
File Video: [Vriend]
File Social: [Facebook]


(Pixadelic / Sony)

Etienne de Crecy - Superdiscount 3"Die voorkant ziet er wel héél erg nineties uit", zei een vriendin van me. Dat klopt, dit is dan ook een vervolg op een oud project van Etienne de Crécy, die al sinds 1992 elektronische muziek maakt. De vorige delen waren fluorescerend geel en roze, nu is het tijd voor groen. In het boekje bij zijn 5CD-verzamelaar My Contribution To The Global Warming schrijft De Crécy hoeveel hij zich identificeert met zijn project Superdiscount ("jongeren die nu op Justice dansen hebben er nog nooit van gehoord!"). Juist omdat de Parijse technoscene zo klein was en zichzelf erg serieus nam, koos De Crecy voor de ongeloofwaardige naam Superdiscount. Het doel was om in een kort tijdsbestek clubmuziek te produceren, in samenwerking met andere producers. Bij deel 1 (1996) was dat nog bijzonder en was het project deel van de french touch-manie. Op deel 2 (2004), net uitgekomen na het Napster-tijdperk en mijn allereerste File Under-recensie, was het plezier duidelijk te horen van al die gekke Fransen die De Crécy in zijn studio kwamen opzoeken. Deel 3 is voor mij verplicht huiswerk, want artiesten in je cd-kast die je compleet hebt blijf je volgen, zo werkt dat bij obsessieve muziekhamsters als ik. Super Discount 3 is alleen wel stukken minder relevant dan de vorige delen. Ondanks de vele gastartiesten die meedoen is het allemaal wat te gewoontjes. De sound is vrij generiek, de als single of remixkandidaat uitgekozen tracks ("Hashtag my ass", "WTF" en "Night (Cut the crap)" - met Gesaffelstein-bass) niet bijzonder genoeg. Ik vind zelf "Follow" en "You" het leukst, maar eerlijk gezegd zet ik liever De Crécy's oudere werk nog eens op. Met EDM-cashen, zoals Mixmag suggereert, heeft Superdiscount 3 overigens niets te maken. Ik vind dit niet typisch EDM, net zoals ik de prima comebacktrack van Giorgio Moroder laatst ook meer standaard euro/italohouse vind. De Crécy blijft zijn werkwijze trouw, plant niet echt vooruit, blijft spontaan en op gevoel werken in zijn stijl, zoals hij het ook in 2004 deed. En daarom heeft hij als gasten ook Alex Gopher, Baxter Dury, Madeline Follin (Cults) en Julien Delfaud, en niet van die Diplo-zangeresjes. Zoals hij zelf ook zegt, is hij geen producer die op bestelling hits aflevert. En dat levert dan een keer een mindere plaat op. Allez.

Meer op File Under over Etienne De Crecy (3)

File: Etienne de Crecy - Super Discount 3
File Under: Franse oud-held op herhaling
File Video: [Hashtag my ass (je kunt via instagram je eigen platenhoes in de video zetten)]
File Audio: [Het hele album in een YouTube-playlist][The Making of Superdiscount 3: 10 tutorials]



(RVP)

Goom - Solar MotelNee, Goom is hier niet het wazige, buitenaardse figuurtje uit de Tales of Suspense van Marvel Comics. Goom is een powertrio uit de regio Oss met (ex-)leden van Astrosoniq en ZEUS. We hebben het hier dan over loodzware riffs uit de vaatjes van de stonerrock en de grunge. Ik beschik thuis over een Amerikaanse platenspeler die met onze netspanning net te traag blijft draaien. Dus als ik een oude plaat van Soundgarden op zet, dan klinkt het als Solar Motel. Zeg maar, het exacte midden tussen Alice in Chains en de oude Soundgarden. Maar net zo makkelijk hoor je Clutch of Corrosion of Conformity terug. Bassist en zanger Erik de Vocht (ex-Astrosoniq) wekt met zijn stem soms irritatie op, net zoals Chris Cornell en Layne Staley dat doen. Is dat erg? Nee, helemaal niet. Want Goom heeft het geluk aan zijn zijde en weet tijdig te variëren. De heren zoeken per song de vrijheid op om stoner, metal, hardrock, blues en grunge in elkaar op te laten gaan. En dat doet de band met verve, waardoor de vocalen niet altijd de boventoon voeren.Goom is niet de zoveelste stonerband die enkel wat monsterriffs op een hoop gooit waarbij je in de brij een ragfijn melodietje mag ontdekken. Goom gaat voor de groteske songs met kop en staart. Kracht telt, komt over, overrompelt en overdondert. Met gevoel voor Amerikaanse traditie blaast de band nieuw leven in de stoner, grunge en ouderwetse stadionrock.

Goom live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
4 juli 2015 in De Bastille, Schoonhoven

File: Goom - Solar Motel
File Under: Overdonderend powertrio


(Dead Oceans)

Ryley Walker- Primrose GreenIk ben geboren in 1971. Te jong om de Britse folkies van de late jaren zestig en de jaren zeventig zoals John Martyn, Tim Buckley en Nick Drake bewust meegemaakt te hebben. Maar oud genoeg om te weten wie ze zijn en hoe ze klonken. En nog steeds klinken. Want ineens lijkt deze stroming aan een revival bezig te zijn. Eerder dit jaar kwamen Natalie Prass, Jessica Pratt en Tobias Jesso Jr. al met albums die sterk beïnvloed zijn door het folkgeluid van de seventies. Deze albums kan ik allemaal als 'toegankelijk' bestempelen na het beluisteren van Primrose Green, het tweede album van de 25-jarige Amerikaan Ryley Walker. Ook hij klinkt in eerste instantie als een onbekend gebleven Britse folkzanger uit de jaren zeventig. Verwacht echter geen verstilde folkliedjes met kop en staart van hem. Ryley Walker serveert elf experimentele folksongs met jazzinvloeden waar hij ruim de tijd voor neemt. Astral Weeks van Van Morrison is een referentie die me hierbij te binnen schiet. Walker blijkt ook een virtuoos gitarist te zijn en schuwt niet om dit in een instrumentaal nummer te laten horen. Het is duidelijk dat Ryley Walker sterk geïnspireerd is door de folk van toen. Zonder het schaamteloos te kopiëren maakt hij anno 2015 zijn geheel eigen versie van deze folkmuziek. Het is knap, het is goed en vooral heel bijzonder. Het zal een kwestie van smaak zijn, ik heb wél liever de melodieuze liedjes en vraag me af of ik vaak naar Ryley Walker zal gaan luisteren. Misschien het een groeiplaat en moet ik het vaker een kans geven om de échte schoonheid te ontdekken. Want die is er zeker. Primrose Green is een, voor deze tijd, uniek album waarmee folk in de 21e eeuw opnieuw en vernieuwd op de kaart wordt gezet.

Ryley Walker live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
2 mei 2015 in Paradiso, Amsterdam

File: Ryley Walker - Primrose Green
File Under: Tijdloos
File Video: [Primrose Green]
File Facebook: [Ryley Walker op Facebook]
File Twitter: [Tweets van Ryley Walker]



Ewie
Björn Van Der Doelen & Allez Soldaat - Caballero Zonder Filter

Vonx
Paul Weller @ Tivoli Vredenburg, Utrecht

DubbelMono
Pops Staples - Don't Lose This

tBeest
Pyramidal @ Roadburn Festival, Tilburg

Ludo
The Bronze Medal @ Mezz

Prikkie
Umphrey's McGee - The London Session

Theo
Amatorski in De Kapel in Eindhoven

Janineka
Houndmouth - Little Neon Limelight

Stonehead
Reso - Ricochet



(Mascot/Bertus)

Robben Ford - Into The SunAls mijn stemming onder nul is ga ik harde gitaren opzetten. Black Sabbath, of heavy bluesrock. Als ik het even écht niet meer trek zijn het doorgaans Motörhead en Queenrÿche die me uit die stemming moeten trekken. Zal wel aan die heavy metal umlaut liggen. Aangezien het even allemaal niet zo lekker gaat in Huize Prikkie had ik daarom verwacht de nieuwe Robben Ford niet met heel veel plezier op te zetten. Niets tegen Robben Ford, maar gewoon wat te clean voor mijn stemming. Ford is op Into The Sun ook niet plots een wilde rocker geworden. Zoals gebruikelijk is hij vrij netjes in zijn spel, dat bovendien veel pop-, soul- en jazzinvloeden heeft. Deze keer louter eigen tracks (deels geschreven met singer-songwriter Kyle Swan), maar volop fraaie samenwerkingen in de uitvoering: met Keb' Mo' en pedal steel-gitarist Robert Randolph ("Justified"), zangeres ZZ Ward ("Breath Of Me"), Gov't Mule-opperhoofd Warren Haynes ("High Heels And Throwing Things", met één regel gezongen door Kyle Swan, die dat op Fords verzoek dronken deed...), Sonny Landreth ("So Long 4 U") en een van de interessantste bluesjonkies van het moment, Tyler Bryant ("Stone Cold Heaven"). Het zorgt voor meer dan voldoende afwisseling. En laten we wel zijn, Ford mag dan van het ingetogen bluesy spel zijn, het is zeker voor de echte gitaarliefhebber wel degelijk een genot om naar te luisteren, ook op Into The Sun weer. Daarnaast trekt hij juist in de tracks zonder gasten de registers soms nog best flink open, zoals in "Rainbow Covers" en "Same Train". En zo heb ik uiteindelijk nog enorm zitten genieten van Into The Sun, zelfs al past hij niet helemaal bij mijn huidige stemming. Over een paar weken is Ford trouwens live te bewonderen in Amsterdam, Breda en Groningen. Laat dit een aanbeveling zijn om te gaan kijken, ongeacht je stemming.

Meer op File Under over Robben Ford (2)

Robben Ford live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
30 april 2015 in North Sea Jazz Club, Amsterdam
1 mei 2015 in Mezz, Breda
2 mei 2015 in De Oosterpoort, Groningen

File: Robben Ford - Into The Sun
File Under: Humeurverbeterend
File Video: ["Rose Of Sharon" (lyricvideo)] [albumtrailer]



(True Panther Sound/V2)

Tobias Jesso Jr. - GoonThe Beatles of The Stones? Heel lang zou ik gezegd hebben The Stones, maar ik betrap me erop dat ik tegenwoordig juist meer The Beatles draai. Ik heb een zwak voor John Lennon en Sir Paul McCartney, ondanks dat ik niet alles wat ze solo uitbrachten kan waarderen. Als ik 's ochtends, net uit bed, de radio aanzet hoor ik een ingetogen nummer op Studio Brussel voorbij komen dat ik niet kan plaatsten ("How Could You Babe"). Met de aangeslingerde mobiele software kom ik er achter dat het inderdaad niet McCartney is, maar dat het gaat om de Canadees Tobias Jesso Jr.. Zijn album Goon moet dan nog uitkomen. Deze brengt nog veel meer ingetogen liedjes die hij speelt en zingt vanachter zijn piano. Vergelijkingen worden gemaakt met Gilbert O'Sullivan, Randy Newman en Harry Nilsson. In zijn soort is Tobias Jesso Jr. niet uniek, maar op de een of andere manier intrigeert hij me. Dit komt vooral omdat het nergens over de top gaat, de liedjes prachtig zijn en de productie smaakvol is met ruimte voor details, zoals ook The Beatles die in hun latere werk kenden. Voor die productie tekenden Patrick Carney (The Black Keys), John Collins (New Photographers) en Ariel Rechtshaid (Vampire Weekend). Maar het is toch vooral Tobias Jesso Jr. die zichzelf met dit album over een relatiebreuk op de kaart zet. Hij scoorde in ons land zelfs al een 3FM-megahit in een genre dat misschien meer op Radio 2 thuishoort. Alhoewel.

File: Tobias Jesso Jr. - Goon
File Under: De nieuwe pianoman
File Audio: [Soundcloud]
File Video: [Zijn VideoKanaal]
File Social: [Twitter] [Facebook]




Kopen bij Bol


Kopen bij Bol -->
File Under wordt in de lucht gehouden door de servers van FXW