Zoeken


Web www.fileunder.nl
Stonehead: http://www.upcoming.nl/carmoede/9452/wow-deze-inspirerende-u...
Stonehead: Fact is ng later met zijn recensie, maar maakt wel een paar...
Prikkie: Nog een prachtige livevideo: "Os Lunatum" http://www.youtube...
theleonking: En ook ex-seedling Susanne Linssen kwam laatst ook al met ee...
Stonehead: Als Joseph Mount niet naar "Giorgio By Moroder" had geluiste...
Stonehead: Instagramsite bij de single: http://www.hashtagmyass.com/
tbeest: Dank voor je aanvulling, het e.e.a.is ook al op Spotify vers...
Stonehead: Ik had even gemist dat deze leuke band ermee stopt. Afscheid...
Stonehead: Crystal Castles stopt en Alice Glass gaat solo, zo schrijft ...
Prikkie: Derksen? Die heeft eerst als onbezoldigde knokploeg van Joha...

Laatste recensies

Erland & The Carnival - Closing Time
Jeff Beadle - The Huntings End
Joe Bonamassa - Different Shades of Blue
Samantha Crain - Songs In The Night / You (Understood)
Blackberry Smoke - Leave A Scar: Live North Carolina
Sinkane / Glass Animals
Amplifier - Mystoria
Ensor - Kicks
Malcolm Holcombe - Pitiful Blues
Prince - Art Official Age / Prince & 3rdeyegirl - Plectrumelectrum

Zonder woorden

Catself
Youri Lentjes
Valentina Eleni
Stef Classens
Bot - Het Geluid van Ambacht
Myriam West
Josephine Zwaan
David Benjamin Boudestein
Eisenhower
Counter Jib

Laatste interviews

Nicole Atkins
Morning Parade
Mensenkinderen
Bob Mould
Epica

Artikelen

Nordic Delight 2014
Incubate 2014: vrijdag t/m zondag
Incubate 2014: Maandag t/m donderdag
Pukkelpop 2014 - Napret
Lowlands 2014 napret: de zondag

Prijsvragen

Tom Baxter
Friska Viljor - Remember Our Name
Brad - United We Stand
Die!Die!Die! - Harmony / Raketkanon - RKTKN#1
Crossing Border 2012 Voorpret

Contact

Mail
Colofon
Concertagenda door
Podiuminfo / Festivalinfo

podiuminfo



Volg File Under op de Twittert Natuurlijk heeft File Under een rss-dingetje  Voeg File Under toe aan je del.icio.us account!  Voeg File Under toe aan je bloglines account!  Voeg File Under toe aan je technorarit account! Hop aan je Symbaloo-account  Hop aan je Google-account



(Full Time Hobby / Konkurrent)

Erland & The Carnival - Closing Time'Daaaggggg', en dan zwaaiend met zijn handje neemt Ewie Jr. afscheid. De hele dag door. Niet beseffend dat afscheid nemen niet altijd leuk is, soms bijzonder vervelend, maar dat dit helaas bij het leven hoort als dag bij nacht. Oef, senior spreekt. Erland & The Carnival neemt ook afscheid, niet van de muziekwereld, maar als hoofdthema op hun derde album. Achter deze band zitten de musici Erland Cooper, Simon Tong (The Verve) en David Nock (The Orb). Hun laatste album stamt alweer uit 2011, maar ze zijn terug. Nadat hun folky sound steeds psychedelischer leek te worden is er nu een album dat hierin een middenweg zoekt. Opvallend hierbij is dat de mix van meer traditionelere folk met een behoorlijke dot jaren '80-elektronica, noem het maar een vette knipoog naar The Waterboys en Ultravox. Deze pakt gelukkig niet verkeerd uit, al moet ik met name aan de melancholiek van het album wel wat wennen. Hetgeen al meteen in de opener en titelnummer het geval is: ''Whose memories are these? Whose dreams are these? I have dreams tonight; In stoned, talk of me when I'm gone; I'll keep to the shadows; After the light has gone'. Slik. Maar het is toch vooral de melodie die me meetrekt naar snikkende diepten. Cooper is echter niet de zanger van de eeuw en het duurt even voor het album beklijft. Wat gaandeweg steeds meer opvalt is hoe kleurrijk het op de eerst oor misschien wat saaie album geschakeerd is. Zo maakte Closing Time in huize Ewie toch ongemerkt menig draaiuur, waarbij ondertussen al vele afscheiden gezwaaid zijn.

File: Erland & The Carnival - Closing Time
File Under: De melancholie van het leven
File Audio: [Soundcloud]
File Video: [Hun VideoKanaal]
File Social: [Twitter] [Facebook]



(Catself, 18 oktober, Pekelpop, Oude Pekela. Foto: Klaas)

catself




(Butterfly Collectors)

Jeff Beadle - The Huntings EndDe afgelopen vier jaar had de Canadese singer-songwriter Jeff Beadle tijd genoeg om materiaal te verzamelen voor zijn debuutalbum. Als schoonmaker van zwembaden van welgestelden in de omgeving van Toronto was hij vaak alleen. De perfecte baan om zijn gedachten de vrije loop te laten over zijn leven en daar acht mooie liedjes over te maken. De ideeën legde hij vast op zijn telefoon om ze later, samen met zijn goede vriend Frank Gairdner, uit te werken en op te nemen op de afgelegen boerderij van Gairdners ouders in de bossen van Ontario. Het resultaat heet The Huntings End en is een debuut dat er mag zijn. De enige instrumenten die je op dit album hoort zijn een akoestische gitaar en af en toe een mondharmonica. Dat kan heel snel saai worden maar door de intense en mooie zang van Beadle en zijn goede teksten is dat nauwelijks het geval. Centraal thema is het omkijken naar wat geweest is en je realiseren dat het allemaal niet zo mooi is als dat je altijd had gehoopt dat het zou worden. Zoals in "Cautious Lovers" waarin een huwelijk op zijn eind loopt en jeugddromen die niet uit zijn gekomen in "Did You Run". Beadle is bitter over zijn verleden maar positief over zijn huidige bestaan waarin hij deze ervaringen omzet in mooie liedjes. Dit heeft hij met een prachtige zin beschreven in "Silver Zippo Lighter": 'I hope that my fantasies might grace me with their presence again'. The Huntings End is een persoonlijk en talentvol debuut waarmee Jeff Beadle zijn visitekaartje heeft afgegeven. Een visitekaartje wat je goed moet bewaren want dit is pas het begin, Jeff Beadle heeft volgens mij nog veel meer in zijn mars.

File: Jeff Beadle - The Huntings End
File Under: Intens
File Video: [Silver Zippo Lighter]
File Facebook: [Jeff Beadle op Facebook]
File Twitter: [Tweets van Jeff Beadle]



Ewie
Luluc - Passerby

Ludo
Avi Buffalo - At Best Cuckold

DubbelMono
Bonnie Prince Billy - Singer's Grave A Sea of Tongues

Prikkie
Prince - Art Official Age

Stonehead
Joris Voorn - Nobody Knows / Neosignal - Space Gsus EP

André
Deacon Blue - A New House

tBeest
YOB - Clearing the Path to Ascend

Vonx
John Lydon - Anger is an Energy (boek)

Storm
Chantal Acda - Live in Dresden

Janineka
Caroline Herring - Golden Apples Of The Sun




(Mascot / Provogue)

Joe Bonamassa - Different Shades of BlueNa de twee coversalbums met Beth Hart zou Joe Bonamassa met Different Shades Of Blue voor het eerst een solo-album met uitsluitend eigen songs uitbrengen. Album nummer elf al, en hij moet nog veertig worden. Uiteindelijk is er nog één cover voorgekropen, namelijk Jimi Hendrix' instrumental "Hey Baby (New Rising Sun)" als opener. Het is bijna vanzelfsprekend dat Different Shades Of Blue is geproduceerd door Kevin Shirley en dat verschillende muzikanten ook op eerdere platen meewerkten, zoals bassist Carmine Rojas, drummer Anton Fig en percussionist Lenny Castro. Zoals altijd draait het echter vooral om de gitaar van Bonamassa, of beter gezegd de twintig vintage gitaren en dertien versterkers die hij gebruikte om per track de juiste gitaarsound te vinden. De eerste eigen track "Oh Beautiful" is meteen de klapper van het album. Fraaie ingetogen zang wordt afgewisseld met gierende gitaren. Het nummer erna is eerlijk gezegd wat meer representatief voor het album. Over het geheel is Bonamassa - wellicht door het project met Beth Hart - meer de R&B-hoek van de blues ingedoken, met blazers en achtergrondzang. Daarbij hoor je hem andere gitaarstijlen uitproberen, zoals in "Living On The Moon". Hier en daar gaat dat ten koste van de aandacht voor de song zelf en is dientengevolge het nummer minder memorabel dan de gitaarsound en -stijl. Dat neemt niet weg dat er met "Oh Beautiful" en "Never Give All Your Heart" een paar fijne uitschieters op staan. Puur als album is Different Shades Of Blue misschien niet zijn allerbeste, maar je hoort hem wel experimenteren en dat is ook te waarderen. Bonamassa maakt het zichzelf niet makkelijk en daarvoor krijgt hij van mij bonuspunten.

File: Joe Bonamassa - Different Shades of Blue
File Under: Extra punten voor de oefening
File Video: ["Different Shades Of Blue"] [BonamassaTube, inclusief making of-video's]



(Youri Lentjes, 16 oktober, Doornroosje, Nijmegen. Foto: Marcel)

Youri Lentjes




(Full Time Hobby/Konkurrent)

Samantha Crain - Songs In The NightZodra de wind weer wat harder door de bomen begint te waaien, komt herfstige folkrock als geroepen. Je moet wel oppassen dat de noten niet worden overschaduwd door de gepeperde Pietendiscussie, die in dezelfde periode eveneens traditiegetrouw opsteekt. Hoe vermoeiend het debat ook moge zijn, het is wel een van de weinige keren dat zoiets obscuurs als postkoloniale theorievorming het leven van Jan Modaal weet te bereiken. De gevoelige kantjes aan de westerse geschiedenis, het uitbuiten van andere culturen voor eigen gewin. De oplossing in dit specifieke vraagstuk ligt volgens mij nog altijd in het omvormen van Zwarte Piet tot een echte schoorsteenveger. Moge Dick Van Dyke uit Mary Poppins tot voorbeeld dienen! Piet in de hoedanigheid van een werkelijke arbeidsmarkt-participant past ook beter bij Sinterklaas als verkapte kapitalist. Consume and obey.

Samantha Crain - You (Understood)Wat heeft dit nu allemaal met deze reissue-uigaven van folkzangeres Samantha Crain te maken, denkt u. Welnu, ik kwam erachter dat een prominent deel van haar Wikipedia-pagina wordt gevuld met een controverse over... een indianentooi. Crain - zelf van Indiaanse origine - kreeg het aan de stok met een mede-zangeres, die in zo'n outfit was verschenen. In Amerika doen ze al jaren niets liever dan over zulke gevoeligheden kibbelen. Van een afstand bezien lijkt je druk maken om 'cultural appropriation' misschien overdreven, maar ja, op 'onze' voorvaderen is nu eenmaal geen genocide gepleegd... Niettemin zou Crain juist (of beter!) aandacht moeten krijgen om heel andere redenen. Ze is immers ook muzikaal niet op haar mondje gevallen. Haar stem is krachtig en de veelal makkelijk meezingbare liedjes zijn toegankelijk. Het is een kwestie van tijd totdat Giel Beelen haar 'ontdekt'. Ik besprak dit voorjaar al haar derde album Kid Face, een cd die me aan Turin Brakes deed denken. De twee voorgangers Songs In The Night en You (Understood) verschillen er in sound en niveau weinig van. You (Understood) heeft op details mijn voorkeur. Zo is "Blueprints" een fraai fragiel liedje, met wiebelend Beth Orton-achtig drumwerk. Het met banjo opgetuigde "Sante Fe" swingt als een drankfeestje van de Felice Brothers. Ik zou zeker gaan kijken als Samantha Crain in de buurt optreedt. Wel uitkijken met wat je aandoet...

Meer op File Under over Samantha Crain (2)

Samantha Crain live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
21 oktober 2014 in Paradiso, Amsterdam

File: Samatha Crain & The Midnight Shivers - Songs In The Night
File: Samatha Crain - You (Understood)
File Under: Voor in de mocassin bij de schoorsteen
File Audio: [Soundcloud]


(Valentina Eleni, 16 oktober, Doornroosje, Nijmegen. Foto: Marcel)

Valentina Eleni



(Stef Classens, 16 oktober, Doornroosje, Nijmegen. Foto: Marcel)

Stef Classens

Meer op File Under over Stef Classens (2)

Stef Classens live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
14 november 2014 in Mezz, Breda
21 november 2014 in Poppodium Romein, Leeuwarden
22 november 2014 in Underground, Lelystad
28 november 2014 in De Kelder, Amersfoort
29 november 2014 in Manifesto, Hoorn
12 december 2014 in Kroepoekfabriek, Vlaardingen
19 december 2014 in Volt, Sittard
9 januari 2015 in Metropool, Hengelo
23 januari 2015 in Het Bolwerk, Sneek
31 januari 2015 in De Vorstin, Hilversum
22 februari 2015 in P3, Purmerend



(Bot, 18 oktober, Ambachtsschool, Enschede. Foto: Storm)

Bot

Meer op File Under over Bot (3)



(Myriam West, 16 oktober, Doornroosje, Nijmegen. Foto: Marcel)

Myriam West

Myriam West live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
29 november 2014 in Nijend 24, Anderen



(Josephine Zwaan, 16 oktober, Doornroosje, Nijmegen. Foto: Marcel)

Josephine Zwaan



(David Benjamin Boudestein, 16 oktober, Doornroosje, Nijmegen. Foto: Marcel)

David Benjamin Boudestein



(Earache)

Blackberry Smoke - Leave A Scar: Live North CarolinaBlackberry Smoke kwam bij mij voor het eerst in beeld met hun derde album, The Whippoorwill uit 2012. Een vijftal afkomstig uit Atlanta, Georgia. Black Crowesland dus en dat hoor je. Het materiaal zit ferm tussen The Black Crowes en Lynyrd Skynyrd: stevige southern rock met op zijn tijd een lik country erdoor. Goeie timing om door te breken, nu The Black Crowes waarschijnlijk definitief tot het verleden behoren en Lynyrd Skynyrd toch ook niet heel lang meer kan doorgaan. Dit Leave A Scar: Live North Carolina is hun eerste live-album en dat klinkt als een klok. 22 songs op twee cd's, met een band die in de studio al prima uit de verf komt, maar live nog veel beter. En die daarbij nog songs weet te schrijven die bij de eerste keer al blijven hangen. "Six Ways To Sunday" heeft bijvoorbeeld zo'n refrein dat zich meteen in je kop nestelt en waarvan je het idee hebt dat het al minstens veertig jaar bestaat. In een track als "Ain't Got The Blues" gaat het even flink de country in, om vervolgens weer de rock in te duiken. Er is net wat meer ruimte voor de piano en orgel dan bij veel genre-genoten en dat pakt erg goed uit. Bovendien is er een prima balans tussen ballads, boogie en up-tempo tracks, waardoor het twee cd's lang leuk blijft. Blackberry Smoke is ongecompliceerde southern rock, al heb ik hier en daar wel het idee dat er passages geleend zijn. Desondanks is het vermaak van de bovenste plank, waarmee deze band zou wel eens zou kunnen uitgroeien tot een vaste waarde in de southern rock van de komende decennia. Leave A Scar: Live North Carolina is een perfecte kennismaking met deze band. Mocht die bevallen, dan is er bovendien de kans om ze live aan het werk te zien: over anderhalve week zijn ze in Nederland.

Blackberry Smoke live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
26 oktober 2014 in Metropool, Hengelo
27 oktober 2014 in Melkweg, Amsterdam

File: Blackberry Smoke - Leave A Scar: Live North Carolina
File Under: Litteken om trots op te zijn
File Video: ["Six Ways To Sunday"] [albumtrailer] [90(!) minuten docu] [SmokeTube]



(Eisenhower, 16 oktober, Vera, Groningen. Foto: Klaas)

Eisenhower

Meer op File Under over Eisenhower (2)



(Counter Jib, 16 oktober, Vera, Groningen. Foto: Klaas)

Counter Jib

Meer op File Under over Counter Jib (2)



(Drag City & Caroline)

Sinkane - Mean LoveHeeft Sinkane teveel gezopen op tournee? Of had hij net voor dat hij de studio inging een weekje griep? De wereldse all around-eclecticus zingt aanmerkelijk slechter dan op voorganger Mars. Misschien valt het me gewoon nu pas op, omdat Sinkane er dit keer voor heeft gekozen zijn stem vooraan de mix te plaatsen. Op zichzelf een begrijpelijke reflex, de liedjes krijgen er meer hitpotentie van, en dan wordt de showbink uithangen ook ineens een stuk makkelijker. Maar ja, dan moet je wel met die soul-kikkerij weg kunnen komen. Tot overmaat van ramp zingt Sinkane bijzonder veel falset. Nog net een graadje moeilijker, dus hoe dat afloopt valt te raden. Soms scheert hij zelfs langs Lambchop-achtige parodie. Hij moet echt héél hard in de ballen knijpen om al piepend de noten te halen. Is er dan geen enkel goed nieuw idee ter compensatie? Zeker. Baslijnen! Een plaat lang stelen ze de show, met "Galley Boys" als bizar hoogtepunt. Dub plus een twangende pedal steel? Waarom niet. Dat soort dingen kunnen allemaal bij Sinkane. Juist in die vervreemdende potpourri ligt zijn klasse. Zo zorgt Sinkane toch nog voor een vrolijk slot. Ik blijf benieuwd welke combinaties hij de volgende keer uit gaat proberen. Iets met swingende koortjes misschien?

Glass Animals - ZabaOok de zanger van Glass Animals kijkt niet op een falset-partij meer of minder. Deze Britten maken namelijk hipsterige indie in de stijl van Alt-J. Je kon er een beetje op wachten. Nu vind ik de muziek van Alt-J verdraaid lastig te doorgronden. Zijn het flinterdunne keizer zonder-kleren-liedjes die de luisteraar foppen met moeilijkdoenerige ongrijpbaarheid, of stuiten we achter al die waterige laagjes toch nog op een diepere bodem? Zaba roept eenzelfde dilemma op. Ik erger me al als ik de Wikipedia-albumpagina lees. (Toegegeven, dat zal aan mij liggen.) Aan veelzijdig geluiden in elk geval absoluut geen gebrek. Er zijn toffe triphop-ritmes, stoere synths, en fluwelen zangpartijen vol van vage teksten die - heel toepasselijk - in het boekje in zwart op donkerblauw zijn afgedrukt. Onleesbaar dus. Wat Glass Animals nu al op Alt-J voor heeft is hun vermogen tot grooven. Ze zijn op hun beste momenten wél sexy. Dat delen ze dan weer met een stel andere Engelse falset-helden, de Wild Beasts. Die vergelijking geeft hoop op een mooie carrière, maar voorlopig is het nog zoeken naar een eigen evenwicht in een stortvloed van ideetjes. Glass Houses is nu het leukst als ze nadrukkelijk leentjebuur spelen. Het Dr. Dre-achtige ritme van "Hazey" had prima op Björk's Volta gepast. Het daaropvolgende "Toes" is het beste Alt-J-doorslagje. Mysterieus, maar wel wat aanstellerig.

Meer op File Under over Sinkane (2)

Sinkane live zien kan hier:
27 november 2014 in Rotown, Rotterdam

Glass Animals live zien kan hier:
25 november 2014 in Melkweg, Amsterdam


File: Sinkane - Mean Love
File Under: Mengelmoes
File Audio: [Soundcloud]

File: Glass Animals - Zaba
File Under: Ctrl-?
File Audio: [Soundcloud]


(Superball)

Amplifier - MystoriaOp de grote lijst van dingen van hoe je rockplaat maakt kan als schoolvoorbeeld voor een goede start wat mij betreft Amplifier's Mystoria opgenomen worden. Met het instrumentale "Magic Carpet" zetten ze je als luisteraar gelijk op scherp. Als de spaceships op de hoezen van Boston zetten ze hun motoren aan en de logge riffs suizen je als afterburners om de oren. Of je wilt of niet, je wordt er gelijk met de haren bijgetrokken.. En in de kleine veertig minuten die daarna volgen laten Sel Balimir en zijn mannen je ook niet meer los. Mystoria is wat compacter dan bijvoorbeeld de imposante dubbellaar The Octopus, toch is de plaat prima te verteren. Aan variatie is namelijk bepaald geen gebrek. Salimir zet de subtiele bijna luchtige gitaarloopjes gemakkelijk naast het betere logge riffwerk en midtempo rockers. Voeg daarbij het puike patent dat de band heeft om gouden koortjes te combineren met wispelturigheid en je weet: Mystoria vliegt voorbij voor je er erg in hebt. Zo is daar het met mokerslagen uit de hoek komende maar met mysterieuze ritmes doorspekte "Named After Rocky". De bijbehorende clip is ook geweldig, maar die zie je natuurlijk niet op cd. Of neem "The Meaning Of If", met zijn drie minuten verreweg het kortste nummer. Grof gemaasd, maar met een groove die wel een beetje aan King's X doet denken. Wat me ook opvalt, is dat van Mystoria meer lol uitgaat dan van eerdere platen. Een speelse track als "Cat's Cradle" had op eerdere platen denk ik niet kunnen staan. Het geeft veel vaker het idee dat Amplifier de studio ingegaan is en bijna in een keer hun vijfde album vol gejamd heeft. Zonder dat daarbij kwaliteitsverlies opgetreden is.

Meer op File Under over Amplifier (9)

Amplifier live zien kan hier: [ism Podiuminfo / Festivalinfo]
31 januari 2015 op MOMfest, Veghel

File: Amplifier - Mystoria
File Under: Let's do it.




Kopen bij Bol


Kopen bij Bol -->
File Under wordt in de lucht gehouden door de servers van FXW