Anna Ternheim - Somebody Outside
Recensies schrijven over plaatjes kán heel eenvoudig zijn, mits de plaat maar slecht genoeg is. Ik luister dan naar de betreffende plaat, trek mijn conclusie na een tweede keer luisteren en daarna vertrouw ik mijn woordenkots toe aan het papier. De betreffende plaat kan ik vervolgens vergeten. Problematischer wordt het als ik een recensie moet schrijven over een plaat die ik echt heel erg mooi vind. Dat gaat ongeveer zo: ik luister. Ik moet er een beetje van huilen. Ik luister nog eens. Tranen biggelen nu over mijn wangen. Ik luister nog eens. Ik drink een glas water en staar wezenloos naar buiten. Ik luister nog eens. En nog eens. En concludeer dat het al verschrikkelijk laat is en dat ik nodig eens moet gaan slapen. Ik droom. Ik droom over Noorse kusten. Dodelijk saaie dorpjes, diep verborgen achter fjorden. Fucking Åmål is er niets bij. En altijd is er die stem, dat accent en die teksten die je aan je okselharen meeslepen en je later met je neus in een plas modder wakker laten worden. En dus luister ik nog maar eens. Om ten slotte die cd in een hoek te smijten, er kleren overheen te gooien en net te doen of ik niet meer weet waar die cd toch gebleven is. Er moet immers nog gewerkt worden ook. Probeer dáár dan maar eens een stukje over te schrijven. Nee, doe mij dan maar een slechte cd. Anna Ternheim heeft met Somebody Outside zo'n plaat gemaakt waar ik eigenlijk met geen woord over wil praten, laat staan schrijven. Omdat wat ze gemaakt heeft zó mooi is en zó fijn is dat ik haar in een doosje wil stoppen en haar voor mezelf wil houden. Het gaat u niks aan dat ze intieme liedjes maakt die klinken als schilderijtjes, omlijst met haar fijne accentje. Ooit stalkte ik Wende al eens, Anna lijkt eenzelfde lot beschoren als ze binnenkort optreedt in Paradiso.


File: Anna Ternheim - Somebody Outside
File Under: Gaat u allemaal niks aan, luistert u maar naar iets anders, Anna is van mij!
Vre-se-lijk mooi. Ontzettend pakkend. Ik draai al maandenlang (bijna) niets anders.
En live was het ook nog eens erg fijn én ze signeerde mijn versgekochte cd. Yoegie!
Anna Ternheim is zondag 25 maart te zien in de kapel van Cultureel Podium Roepaen.