Drive By Truckers - A Blessing And A Curse

Even dacht ik dat de Drive-By Truckers alweer dezelfde hoes voor A Blessing And A Curse, hun nieuwe plaat, gebruikt hadden. Niets van dat al, zoals bleek bij nadere bestudering van de hoes, maar de vier heren en één dame hebben voor A Blessing And A Curse wel degelijk gebruik gemaakt van dezelfde ontwerper als bij de drie voorgangers The Dirty South, Decoration Day en Southern Rock Opera. Waarom zou je ook veranderen wat goed is? En bovendien: veranderen is niet iets waar de Drive-By Truckers nu echt in uitblinken. De verschillen tussen hun albums zijn zeker voor een oppervlakkige luisteraar op het eerste en waarschijnlijk ook het tweede en derde gehoor klein. Toch werd er gemopperd over The Dirty South uit 2004. Niet slecht, zeker niet, maar met een trio songschrijvers als Patterson Hood / Mike Cooley / Jason Isbell in de gelederen werd er gewoon méér van de band verwacht dan dat album bracht. Dat vonden de heren blijkbaar zelf ook, want met A Blessing And A Curse trekt dit trio songschrijvers niet de licht dalende lijn van Decoration Day naar The Dirty South door - dat was slechts een dipje blijkt nu - maar wél de opgaande van Southern Rock Opera naar Decoration Day. Dat is goed nieuws. Na enkele draaibeurten zul je dan ook opmerken dat de Drive-By Truckers wel degelijk meer divers geworden zijn. Zo komt pas bij het vierde nummer "Aftermath USA" de échte southern rock uit de Lynyrd Skynyrd-hoek langs. En staat er met "A World of Hurt" - een hommage van Hood aan zijn dochter - een fraai samenspel tussen spoken word, tranentrekkende slide gitaar en een Neil Young-achtig refrein als afsluiter op. Nee, laat the Drive-By Truckers doen waar ze goed in zijn en beetje bij beetje veranderen. Écht eens gek en anders doen is nergens voor nodig in hun geval.

Zeg er het uwe van...