Jack Johnson and Friends - Curious George

Hoog op het lijstje van dingen die ik niet begrijp staat de mateloze populariteit van Jack Johnson. Ik hoor om me heen verschrikkelijk veel mensen (en vooral mannen) die zijn muziek echt verschrikkelijk vinden. En toch: het gaat sinds In Between Dreams wel heel snel van een uitverkocht Paradiso via duizenden verkochte cd's naar een uitverkochte Heineken Music Hall volgende week. Het is niet dat ik zoals sommige anderen de pest heb aan Jack Johnson, maar ik begrijp niet wat al die mensen (en naar het schijnt vooral heel veel vrouwen en natuurlijk surfers, want dat was hij zelf ooit ook) vinden aan die vederlichte niets-aan-de-hand-kabbel-de-kabbelliedjes van ome Jack. Hij won er gisteren zelfs een Edison mee voor beste zanger; er zaten vast veel vrouwen in de jury. Een stuk lager op de lijst van dingen die ik niet begrijp, maar nog steeds aardig hoog, staat het hier op cd uitbrengen van soundtracks van films die we hier voorlopig nog niet - en misschien wel nooit - in de bioscoop te zien zullen krijgen. Je zou verwachten als deze twee dingen gecombineerd worden op één cd dit een plaatje op zou leveren waar ik geen pest van begrijp. Dat verwachtte ik zelf wel tenminste. Valt dat bij beluistering even tegen. Met dank ook aan de Jongedame. Die begreep Curious George namelijk gelijk. Het leek zelfs zo te zijn dat ze veel minder last had van het gesnotter waar ze nu al drie weken lang heel erg onder lijdt. Niet zo raar ook dat juist zij de liedjes meer op waarde weet te schatten. De film waar Johnson ze voor schreef is immers een tekenfilm voor kinderen over een aap die vanuit de jungle de wijde wereld intrekt. Het is niet dat ik nu in één keer fan ben van Johnson, maar als de Jongedame zich er beter door voelt vind ik dat al heel wat waard.

Zeg er het uwe van...