Kubb - Mother
Toen ik nog op de middelbare school zat, ergerde ik me er wezenloos aan dat alle liedjes op de radio alleen maar over liefde gingen. Jezus, wat bezielt muzikanten toch dat ze maar over één onderwerp kunnen zingen? Ik vroeg me af waarom er nooit eens liedjes zijn over bekeuringen, over jarig zijn, over bedrijfsergonomie of over de wijnvlek van Gorbatsjov. Tot, natuurlijk, het onvermijdelijke moment kwam dat ik zelf verliefd raakte. Ik heb het God weet hoelang ontkend, maar oh, ik kon er niet omheen. De faalangst, het gedoemde verlangen, de dodelijke stiltes, alles sloeg me net zo keihard in het gezicht als dat ik het al die tijd genegeerd had. Opeens begreep ik de muzikanten. Totaal. Hoe zou je níet over zoiets allesomvattends kunnen zingen? En wat hebben we dan hier? De moordend goede plaat van Kubb. Met natuurlijk als belangrijk thema... enfin. Met de innemende frontman Harry Collier, "Somebody Else" als intens Muse-achtig hoogtepunt en een hele zwik voor de radio voorbestemde, met piano en strijkers volgestouwde singles in de broekzak ("Wicked Soul", "Grow" en "Remain") kan het niet misgaan: dit jonge Engelse Kubb gaat heel groot worden. Groot als in, de Keane van 2006. Ook zonder ballen, maar mét hetzelfde lef. Wat deert het? Waar ik eerlijk gezegd errrrrug moe werd van one-trick-pony Keane na bergen airplay, vermoed ik dat Kubb veel houdbaarder is. Alleen al omdat de zanger durft te zwijgen in een ballad. Omdat ik Mother al twee weken grijsdraai en vooral omdat juist deze plaat uit de vloed van liefdesplaten me laat mijmeren over mijn eerste verliefdheid. Dan ben je gewoon goed.
File: Kubb - Mother
File Under: Liedjes voor op de radio
File Audio: [op de site]
File Video: Waarom nou alleen fragmenten? Tss. Nouja. Somebody Else, Remain en Grow dus.
KUBB rulet! Ga je ook naar het concert in mei?
Niemand gereageerd verder? Tss. Zó makkelijk.
Laat ik nog toevoegen dat de houdbaarheid alsnog tegenvalt. Er staan een paar nummers op de plaat die je na verloop van tijd telkens skipt. En ik ben niet de enige die dat vindt. Kroese in Nijmegen draait de plaat grijs als je de zaak binnenloopt, maar heb ik al twee keer dezelfde nummers horen skippen :)
Absoluut eens met de recensie. Mother is een heerlijke plaat! Persoonlijke ben ik erg gevallen voor de Jeff Buckley achtige stem van Collier op bijvoorbeeld 'Sun'. Heerlijk!
Heb KUBB net ontdekt (en dan bedoel ik niet het spelletje...) Tis gewoon een fantastische c.d., maar je moet er wel voor in de mood zijn. Op triestige herfstdagen zal deze c.d. het prima doen. Kubb is zeldzaam...koesteren!