People in Planes - As Far As The Eye Can See
People in Planes uit Wales. Eigenlijk hadden ze me al vanaf de openingstrack op As Far As The Eye Can See. Want "Barracuda" rockt, scheurt en swingt. En zo sleurde de band me mee tot het einde van de plaat. Een plaat vol afgeronde, toegankelijke liedjes met een fijne ouderwetse gitaar, bas en drum. Denk Swervedriver, met een sausje van Shawn Smiths Satchel en dat dan weer in 2006 geplaatst. People in Planes' debuut heeft sowieso een flinke zweem richting de Seattle-Boston sound uit de als-je-haar-maar-fout-zit grunge-tijd. Het totale geluid is alleen stukken minder donker. Er schijnt wat zonlicht door op deze plaat. Steeds lijkt er geknipoogd te worden naar zichzelf en de muzieksoort die aangehangen wordt. Ik kan niets anders zeggen dan dat ik hoop dat single "If You Talk Too Much (My Head Will Explode)" gaat waarmaken wat hij lijkt te beloven (Joaquin Phoenix regisseerde overigens de video). En niet alleen de single lijkt doorvlochten met stroken hitpotentie, de hele plaat ruikt naar meezingerites en airgitaren. Bewust? Ik denk van wel. Dat EMI besloot de band (toen nog Tetra Splendor) uit het bestand te gooien gaf People in Planes misschien stof tot nadenken. Een laatste kans? Alle eventuele truukjes ten spijt, ik maak me weinig zorgen. Want wat een fijne, fijne plaat.
File: People in Planes - As Far As The Eye Can See
File Under: Toegankelijk, rockend en swingend
File Audio: [Liedjes op de website in Flash]
File Video: [Video's op de website in Flash]
Ik heb ze vorige maand in het voorprogramma van Hard-Fi gezien en vond het maar een britpop-volgens-het-boekje-bandje. Op plaat is het dus meer grunge...hmmmm.....
Niet grunge als in een rammelende bak herrie, maar toegankelijke, swingende gitaarnummers met juist dat scherpe randje. Het geluid is veel helderder en Amerikaanser dan een gemiddeld brit-pop-als-je-haar-maar-abstract-zit-bandje. (Hmmmm... Maar ik zag ze dan ook niet live...)
En daarbij, ze jatten allles wat los en vast zit, maar kijken je vervolgens met zo'n onschuldige blik aan dat als ze "Dansen!" roepen, je meteen mee gaat dansen. En ik kan niet eens dansen!
Ook in het voorprogramma van Hard-Fi gezien.. CD toch maar gehaald.. en ik moet zeggen. ik ben er helemaal gek van. Terwijl de CD van Hard-Fi ergens onder het stof ligt, verveeld deze CD me nog steeds niet! Waneer komen ze weer naar Nederland.. amar dan als hoofdact vraag ik me af.