Pump - Breakdown To Breakthrough
Sommige muziek is perfect om bij op te ruimen. Nee, niet in een andere kamer, in dezelfde kamer. Muziek waarbij het ritme goed is, de deuntjes makkelijk blijven hangen en waarbij je niet al te goed hoeft te luisteren om je ermee te vermaken. In de teksten op hun tweede album Breakdown To Breakthrough komt het Duitse vijftal Pump zo nu en dan met maatschappijkritiek, maar eigenlijk past dat voor geen meter bij de muziek. Dat is namelijk pretmetal van het zuiverste water, zoals Y&T en WhiteSnake en vergelijkbare big-hair-bands die maken en maakten. De pret hebben ze met producer Tommy Newton prima in de bits en bytes van de cd gekregen. Lekkere vette riffs, een prima zanger en songs die je binnen de kortste keren meebrult. Elke song vliegt na het intro direct de melodie in, om nog slechts onderbroken te worden door een gitaarsolo die niet te lang en niet te wild is. Zo nu en dan proberen ze wel heel opzichtig Whitesnake te imiteren ("I Can't Deny" had een restantje van de 1987-opnamen kunnen zijn), maar dat mag de pret niet drukken. Tuurlijk, het is redelijk hersenloze van-dik-hout-zaagt-men-planken-rock, maar als die wordt uitgevoerd zoals hier kan ik me daar prima mee vermaken. Zeker als ik aan het opruimen ben.
File: Pump - Breakdown To Breakthrough
File Under: Hersenloos is soms heel leuk