Andersen-Laine-Readman - Three

Er zijn van die platen die al voornamelijk nostalgische waarde hebben op het moment dat ze uitkomen. Three, resultaat van een project van Royal Hunt-toetsenist André Andersen is er zo een. Aanvankelijk nam hij songs op met zanger Paul Laine (ex-Danger Danger). Halverwege kwam daar ook nog Pink Cream 69-zanger David Readman bij en het project kwam goed op stoom. Andersen wilde zich beperken tot korte, pittige rocksongs. Dat is hem gelukt, want niet een van de tien songs komt boven de 4'08". De songs met Readman bevallen me het best. Niet omdat Readman duidelijk de betere zanger van de twee zou zijn, nee, domweg omdat hij me het meest doet denken aan de tijden dat Graham Bonnet op de toppen van zijn roem stond bij Rainbow, Michael Schenker Group en Alcatrazz. Kijk, en dáár komt de nostalgie om de hoek kijken. Daarnaast is dit een plaat die duidelijk als tussendoortje is bedoeld, voor de afwisseling voor de muzikanten zelf. Ze speelden weer eens wat anders dan anders en hadden daar duidelijk lol in. Okee, er wordt hier en daar wel heel opzichtig leentjebuur gespeeld ("Bulletproof") en origineel is het allemaal ook voor geen meter, maar het plezier ligt er duimendik bovenop. Dit is geen sensationele plaat, maar wel genietbare tachtiger jaren gerontorock.

Zeg er het uwe van...