Joe Bonamassa - You & Me
Bij het vocale intro van You & Me is al duidelijk dat het nieuwe album van Joe Bonamassa een ander album wordt dan het vorige studio-album Had to cry today. Dat intro doet namelijk sterk denken aan de oude swampbluesplaten en dat is toch heel wat anders dan de pure bluesrock die Bonamassa tot nu toe maakte. Bluesrock is weliswaar nog steeds de basis van zijn muziek, maar op dit album lijkt hij het allemaal wat breder te willen trekken. Hij heeft zijn begeleidingsband bedankt voor bewezen diensten en dit album opgenomen met Jason Bonham (UFO, Foreigner) en Carmine Rojas, met ook bijdragen van Pat Thrall (Pat Travers, Hughes/Thrall) en Doug Henthorn (zanger van Bonham's eigen bandje Healing Sixes). De rest van het recept is min of meer hetzelfde gebleven: ongeveer de helft eigen songs, de andere helft covers, hier van onder andere Sonny Boy Williamson, Ry Cooder en Led Zeppelin ("Tea For One", gezongen door Henthorn). Waar op Had to cry today de bluesrockkrachtpatserij hoogtij vierde, lijkt Bonamassa zich deze ronde meer te hebben geconcentreerd op sfeer en zang, en zich wat van het Stevie Ray Vaughan-idioom te ontdoen. En hoezeer ik het werk van Stevie Ray Vaughan ook bewonder, de wil tot ontwikkeling bij Bonamassa is te prijzen. Het fraaiste nummer is opvallend genoeg overigens instrumentaal: "Django", - uiteraard - een ode aan Django Reinhardt. Is dit nu behalve een ander album ook een beter album? Daar ben ik nog niet helemaal uit. Had to cry today was helemaal in mijn straatje, aan You & Me ben ik nog aan het wennen. Maar dat Bonamassa op weg is een van de groten te worden, dat is zeker.
Joe Bonamassa is deze week in Nederland: 12/4 Oosterpoort Groningen, 13/4 Boerderij Zoetermeer, 14/4 Paradiso Amsterdam 15/4 Lantaarn Hellendoorn
5 november 2010 in Oosterpoort, Groningen
6 november 2010 in Chassé Theater, Breda
7 november 2010 in Carré, Amsterdam
8 november 2010 in Oosterpoort, Groningen
File: Joe Bonamassa - You & Me
File Under: De volgende stap naar grootheid
Tea for one in de uitvoering van Joe Bonamassa is simpelweg mooier dan het origineel. Dat zal velen in het verkeerde keelgat schieten, maar over smaak valt niet te twisten, wel over uitvoering,sound e.d!