Lacuna Coil - Karmacode

Ergens in 2003 hield Playboy een verkiezing voor Sexiest Babe in Indie Rock. Neko Case won met overmacht. Ik vond het wel jammer dat Playboy - voor zover ik weet althans - niet door gegaan is met vergelijkbare verkiezingen voor andere genres. Bijvoorbeeld met eentje voor Goth Rock/Metal. Daar valt best een mooie shortlist van niet te versmaden dames van te maken. Eentje die zeker op dat lijstje thuishoort en wat mij betreft gelijk favoriet zou zijn voor de titel is Lacuna Coil's Cristina Scabbia. Was er zo'n stemming geweest, dan hadden de fans van Lacuna Coil gelijk ook wat te doen gehad. Die zaten namelijk al een tijdje te wachten op een opvolger van het uit 2002 stammende Comalies. Lacuna Coil heeft in de tussentijd overigens veel getoerd en daarna de tijd genomen om eens goed na kunnen denken welke kant ze op wilden gaan. En ik denk dat dit de reden was: het iets meer poppy Evanescence scoorde met een vergelijkbaar geluid, maar kwalitatief minder songmateriaal dan Lacuna Coil enkele joekels van hits. Het heeft Lacuna Coil aan het denken gezet en beïnvloedt vrees ik, want het nieuwe album Karmacode is een stuk toegankelijker dan haar voorganger. Gelukkig is de band wel zo eerlijk in interviews grif toe te geven dat ze met Karmacode mikken op een échte doorbraak. Dat gun ik ze van harte en zou wel terecht zijn ook, want aan het songmateriaal op Karmacode is zo goed als niets mis. En ook op de cover van Depeche Mode's "Enjoy The Silence" - let op mijn woorden, dat wordt een grote hit in de USA - kan een okay-stempeltje. Toch vind ik dat er op Karmacode teveel een knieval gemaakt wordt in de hoop op groot succes en dat nieuwe meer Amerikaanse - ik zou niet weten hoe ik het anders moet noemen - geluid gaat me na verloop van tijd irriteren. En dat is jammer, want daar heb ik bij Comalies nooit last van gehad. Een eventuele Playboy-verkiezing winnen wordt bij groot succes natuurlijk wel eenvoudiger. Dat dan weer wel..

Zeg er het uwe van...