OSI - Free

Als ik mijn geld er op had moeten zetten of er ooit nog een tweede plaat zou komen van OSI (Office of Strategic Influence) dan had ik ingezet op rood: die komt er niet. Zo gaat dat vaak met gelegenheidsbands die een geweldige eerste cd afleveren, een tweede komt er niet. Zo niet in dit geval. Nu is OSI dan ook geen bij elkaar geraapt zooitje studiomuzikanten. Ga maar na: Kevin Moore toerde veelvuldig met Fates Warning waar Jim Matheos - OSI was oorspronkelijk zijn project - in het dagelijks leven deel van uit maakt. Daarnaast speelden drummer Mike Portnoy en Kevin Moore in de jaren negentig samen in Dream Theater. Alleen de bassist van het eerste album, Sean Malone, is gesneuveld in de line-up. Zijn plaats wordt op Free ingenomen door de tussen Armored Saint en Fates Warning zijn tijd verdelende bassist Joey Vera. Deze vervanging leidt tot strakkere baslijnen in de nummers en dat vind ik eigenlijk best prettig. Wat ik (iets) minder prettig vind is dat ik het gevoel heb dat Kevin Moore een iets minder dikke vinger in de pap gehad heeft in het songmateriaal dan op het debuut. Daardoor is het songmateriaal van Free net iets minder verrassend en briljant dan dat van haar voorganger. Wat gelukkig wel gebleven is is de grote diversiteit aan materiaal. Dat maakt het voor de luisteraar niet altijd even eenvoudig. Niet iedereen switcht even gemakkelijk van met hard grofkorrelig gitaarwerk dat aan Ty Tabor (maar soms zelfs aan Biohazard ) doet denken, via een gepimpte versie van Kraftwerk in "Once" en een ambient tussendoortje naar een paar sterk aan Pink Floyd doen denkende nummers in drie kwartier. OSI wel, en dan is Free dan misschien niet zo briljant als het debuut, als een huis staat het nog steeds.

Volledig mee eens wat mijn voorganger hier geschreven heeft. Een geweldige plaat van een aantal geweldige muziekanten.

Zeg er het uwe van...