Pretty Girls Make Graves - Elan Vital

Ik kan me best voorstellen dat je als band af en toe eens iets anders wilt doen. Als je meerdere platen hebt gemaakt in dezelfde stijl kan het geen kwaad om de boel eens een andere kant op te duwen,al was het alleen maar om te kijken wat er allemaal mogelijk is. Maar dan moet je natuurlijk niet al je sterke punten overboord gooien en klakkeloos iets nieuws proberen. En bij de nieuwe Pretty Girls Make Graves heb ik het gevoel dat ze toch iets teveel zijn doorgeschoten in hun experimenteerdrift. En dat vind ik enorm jammer. Het debuut Good Health stond immers vol met springerige postemo vol drukke ritmiek en hoewel opvolger The New Romance iets volwassener klonk had deze nog steeds van die te gekke stuiterriffjes en die heerlijke stem van Andrea Zollo. Bij deze nieuwe zijn de tempi echter wel heel erg naar beneden gehaald en is de rol van de gitaar nog verder op de achtergrond geraakt ten faveure van de toetsenriedels en de zang. En nu is Andrea toch een van mijn favoriete punkrockzangeressen, maar op deze nieuwe is haar stem het grootste deel van de tijd op een dubby manier door de mangel gehaald, wat het geheel ook niet echt bevorderd. Pretty Girls Make Graves komt in de poppy momenten nu het dichtst in de buurt van een vergeten band als The Anniversary, alleen dan minder pakkend. En zo kan het gebeuren dat een van mijn favoriete bands van de afgelopen vijf jaar de eerste tegenvaller van 2006 neerzet. Het nieuwe elan bevalt mij in elk geval niet.

Zeg er het uwe van...