Radar Bros. - The Fallen Leaf Pages

Het is een drukke tijd. Ik ren van hot naar her, ben mezelf soms kwijt. Ik heb nu eenmaal structuur en overzicht nodig om te kunnen functioneren. Ik moet echter roeien met de riemen die ik heb: het zit er nu even niet in. Muzikaal moet ik dan ook even niet teveel drukte om me heen hebben. Er zit al chaos genoeg in mijn hoofd. The Fallen Leaf Pages van Radar Bros. is dan ook een cd waar mijn hoofd even blij van is: er is melancholie, structuur en er ontbreken onverwachte wendingen. Het komt bovendien bekend voor: een snufje Beatles, een beetje van The Shins en sommige stukjes lijken geleend van onze eigen Daryll-Ann. Het drietal (volgens de hoes) of viertal (volgens hun My Space-pagina) Radar Bro(ther)s vond echter zijn oorsprong onder de Californische zon en straalde al vanaf 1996. Grote successen zie ik ze hier nog niet halen. Daarvoor is het teveel van hetzelfde en zijn er derhalve ook weinig hitgevoelige nummers. Het is echter een alleraardigst schijfje dat helemaal bij mijn toestand past ook al zijn de teksten niet altijd de vrolijkste. Ik ben blij dat ik in al die drukte toch nog tijd heb om dit soort plaatjes te mogen recenseren. De titel is echter een beetje vreemd in de lente, maar de cd is dan in Amerika dan ook al vorig jaar al verschenen. Er is bovendien al een versie met bonustracks op de markt. Ach ja, wat maakt het verder uit. De 45 minuten voldoen, de muziek is tijdloos en zorgt even voor wat rust in mijn hoofd.

Zeg er het uwe van...