Schneider TM - Skoda Mluvit

Er zijn van die artiesten die hun tijd eigenlijk te ver vooruit zijn. Dirk Dresselhaus is zo'n rare, en dat zal-ie voorlopig wel blijven. Mengde hij op Zoomer uit 2002 al pop en electro door elkaar op een bijna ergerlijk kraakheldere manier, op Skoda Mluvit (Tsjechisch voor 'zonde om erover te praten') zijn wat dub, koortjes en een hele berg analoge instrumenten aan de mengelmoes toegevoegd. Net als Zoomer is dit eigenlijk geen album. Het duizelt je als je alle tracks achtereen opzet, en Dresselhaus' stem gaat wel wat vervelen. Laat je de losse nummers daarentegen tussen allerlei andere muziek langskomen (en laat je de stomme geluiderige tussenwerpseltjes weg), dan begint Schneider TM te sprankelen en te kliederen, als een relaxte maar eigenzinnige soundtrack bij een ritje langs het strand ("A Ride"), of als softdisco op een grasmaaier ("Vodou"). De futuristische productie en de rare combinaties van instrumenten zijn prachtig en doen soms Japans aan. Anderzijds mag er echt wel een shot energie bij. Niet dat ik perse een Gnarls Barkley- of Gorillaz-boemboemkloon had willen horen, of iets a la Beck; Schneider TM moet gewoon zijn eigen pure, schijnbaar sampleloze ding doen. Feit is echter wel dat hij ergens strandt in lulligheid, en alleen dat laatste is zonde om te moeten noemen.

Zeg er het uwe van...