Sick Of It All - Death To Tyrants

Precies twintig jaar Sick Of It All vraagt om een jubileumwaardige plaat. Al die jaren erg kwaad zijn op de politiek en de moderne wereld heeft vooralsnog weinig concrete resultaten opgeleverd, maar de band is er niet minder woedend om. Waar de Boodschap dus nooit veranderd is heeft de band, vooral de laatste jaren, zijn best gedaan om muzikaal wel het één en ander aan vernieuwing door te voeren. Dit resulteerde in enkele minder goede en soms zelfs nogal belabberde platen. Niet dat dit een fluit uitmaakt, het repertoire is immers al toereikend genoeg om tot het einde der tijden machtige liveshows neer te kunnen zetten. Desalniettemin is het lekker dat met Death To Tyrants eindelijk weer eens een bijna ouderwets goede SOIA wordt opgeleverd. Ik tel toch al snel vier a vijf potentiële klassiekertjes en meezingers, een prima score. Persoonlijk vind ik de band nog het beste tot zijn recht komen tijdens de wat langzamere en meer slepende nummers en passages; lekker meebrullen en grooven op de aanstekelijke riffs. Wanneer de boel op hol slaat naar de hoogste versnelling wordt het snel chaotisch en minder onderscheidend: domweg hakken en zagen is voor beginners. Gelukkig beperkt de band dit tot het minimum, wat al met al resulteert in de beste Sick Of It All plaat sinds jaren.

Zeg er het uwe van...