Vinkenoog / Spinvis Combo - Ja!

Het Spinvis Combo met Simon Vinkenoog, dat klinkt als een heel logische combinatie. Spinvis is immers een muzikant die in zijn liedjes neigt naar dichterlijkheid, Vinkenoog een dichter die in zijn gedichten neigt naar muzikaliteit. Dat kan bijna niet anders dan een perfecte combinatie zijn. Toch? Helaas, niet echt. Zeker, er zijn op de cd mooie momenten te vinden waarvan Spinvisadepten zeker zullen kunnen genieten, maar op de een of andere manier wil het het grootste deel van de tijd maar niet sprankelen. Is het omdat het materiaal in slechts één dag is opgenomen? Is het omdat Spinvis - zeker op zijn laatste album - zingt en Vinkenoog alleen declameert? Ik weet het niet precies. In het nummer "Lotus Europa" op Dagen van gras, dagen van stro declameert Spinvis immers ook, en dat is een nummer dat ik wél heel geslaagd vind. In het titelnummer op deze cd is het vooral de jachtigheid in de voordracht die me stoort. "The Flying Dutchman" doet zelfs eerder aan de electropop van Kraftwerk of Yello denken dan aan Spinvis. Pas bij het derde nummer, "Gnomendans", hoor je weer de hypnotiserende herhalingen die zo kenmerkend zijn voor Spinvis. Spinvis = experiment, en in dat licht is Ja! bijna per definitie geslaagd, maar het grote verschil met eerdere releases zit 'm denk ik in het feit dat hier het Spinvis Combo teksten van Vinkenoog begeleidt, terwijl normaal gesproken bij Spinvis de tekst juist onderdeel is van en ondergeschikt lijkt aan de melodie. Dat is ook wel logisch, maar hier wringt dat net iets te vaak. Je mag me rustig een Spinvisadept noemen, maar ik zou deze cd eerlijk gezegd vooral voor de volledigheid kopen. En dat is niet echt een aanbeveling, geloof ik.

Live vond ik het best interessant. Op cd word ik er helaas erg snel heel moe van. Dan maar niet volledig.

Ik vind het wel een fijne cd. Maar misschien moet je het niet als een cd van Spinvis bekijken, maar juist dat idee loslaten. Want het is precies wat Spinvis deed voordat hij zelf besloot te gaan zingen: muziek maken onder andermans gebrabbel. Eigenlijk is het dus voor hem terug naar de basis, terug naar waar hij vandaan komt.

Of het te gehaast is, kweetniet. Live is Vinkenoog al een vat energie dat in één keer helemaal leegloopt, inclusief rood hoofd en dergelijke. Ik vind dat dat gehaaste, dat snelle juist mooi behouden is, de energie spat er vanaf. Komt wel bij dat je, zoals Spinvis zelf stelde, de cd gewoon heel hard moet draaien. Zachtjes komt hij niet tot zijn recht vind ik.

Live vond ik het heel bijzonder om mee te maken, en komt de combi van Spinvis en Vinkenoog ook heel goed uit. De cd, die heb ik inderdaad ook meer voor de volledigheid aangeschaft.

Ik begrijp echt niet waar jullie het over hebben.
Vanaf het eerste moment van luisteren was ik al enthousiast. Zowel de muziek als de tekst zijn echt onwijs psychedelisch en prikkelen mijn hersenen. Het is of ik in hoog tempo naar verschillende staten van zijn stuiter. Deze cd bewijst voor mij weer op een nieuwe manier hoe mooi en kleurijk woorden kunnen zijn ondersteund door klanken. Met slechts 'experimenteel' doe je deze cd te kort. De tracks zijn niet alleen fris maar WERKEN gewoon als een trein.

Iew! Onwijs psychedelisch en verschillende staten van zijn? Nou snap ik waarom ik het drie keer niks vond...

Met de single Ja! was anders helemaal niets mis.

Zeg er het uwe van...