BJ Baartmans - Verpand

Ik vond het een behoorlijke verrassing toen ik in mijn brievenbus een nieuwe cd vond van BJ Baartmans en dat deze een Nederlandse titel droeg. Ik dacht gelijk aan JW Roy, die andere vaandeldrager van de Nederlandse americana, die ook onlangs (en voor het eerst) een Nederlandstalig album uitbracht. Voor Baartmans geldt hetzelfde. De zes cd's die hij tot nu toe uitbracht, Where Lovers Go is de meest recente uit 2004, waren allemaal in het Engels. Het schijnt dat het komt door de waardering in het buitenland voor zijn teksten en het ontbreken daaraan in Nederland, dat hij begonnen is met het schrijven van liedjes in zijn eigen taal. Nou, dat zullen we weten. Vanaf het eerste moment dat ik Verpand op zet ben ik er een beetje stil van. De ingetogen zingende BJ verbaast me met "Paradijs", zijn min of meer vernederlandste versie van "Do me right do wrong" zoals dat op Where Lovers Go stond. En ook met zijn andere liedjes, waarin hij zichzelf begeleidt op gitaar en smaakvol bijgestaan wordt door onder andere Sjako's Wouter Planteijdt, Powderblue's Marjolein van der Klauw en het Gustav Klimt Strijkkwartet raakt hij de juiste snaar. Baartmans stemgeluid is in het Nederlands een kruising tussen het hese van Thé Lau en het accent van Jack Poels, en dat levert een heel erg mooi resultaat op. Bovendien blijkt Baartmans in de teksten op Verpand een zeer bekwame tekstschrijver. Een die strooit met opvallende details in zijn teksten. Zo kan ik me niet voorstellen dat het toeval is dat Baartmans in "Het land waar alles overwaait" Diepenheim noemt. Daar woont immers al maanden zijn nieuwe bandmaat André Manuel. Ik ben benieuwd of Baartmans volgende cd wel weer in het Engels zal zijn, van mij hoeft het niet per se.

Zeg er het uwe van...