Guillemots - From the Cliffs
Hebt u uw ballads het liefst zachtgesmeerd en zijig?
Houdt u het liefst van zorgvuldig gestemde melodieën? Fijn voor u.
Sla dit stukje dan maar gelijk over, want daar hebben de Guillemots namelijk totaal de zeekoetenschijt aan. Hun lievelingswoord luidt namelijk 'theatraal'. Hun sympathieke crooner Fyfe Dangerfield zit regelmatig vér naast de nog verantwoorde zanglijn en het is de groep vermoedelijk tienmaal worst dat geen enkel liedje in deze vorm de radio of de disco zal halen. Maar negatief vind ik dat niet. Want From the Cliffs is een prachtig weirde EP (hun derde alweer, zoek vooral ook naar We're Here), met acht popliedjes met jazz-invloeden. Zo eentje om te koesteren vóórdat het deze zomer te verschijnen debuutalbum Verve From the Windowpane alle schoonheid misschien wel gladstrijkt voor de massa. Laat ik het wat eerlijker uitdrukken; dit is een magistraal zooitje. From the Cliffs is pure romantiek, niks voor op de achtergrond: dit is intense muziek om live te beleven. Bij hun optreden op London Calling eind 2005 kwam de band niet voor niets in een optocht midden door de volle zaal aanparaderen. De Guillemots hebben de brille om je als luisteraar met een enkel catchy wereldrefrein ("Who left the lights off, baby?", waaraan ik al sinds november verslaafd ben) of een rijpe beat ("Trains to Brazil") volledig in te pakken, om je vervolgens ecstatisch op een heel ander station weer buiten te zetten. Als deze band nou normale nummers zou schrijven, was het een grootse combinatie van The Divine Comedy, The Arcade Fire en Absynthe Minded geweest. Nu is het nog een ruwe diamant. Laat je meeslepen!
File: Guillemots - From the Cliffs
File Under: Heerlijk rare jonge Engelse bandjes
File Ecard: hier
File Audio: MySpace
File Luisterpaal: De VPRO is lief
Wat kan ik zeggen? Recensie intigreerde me. Meteen naar luisterpaal gegaan. Niets teveel gezegd hoor! Wat een heerlijke plaat. Wat een muzikale vondsten. Wat een heerlijk prettig gestoord zootje ongeregeld! Na Gnarls Barkley is dit deze week de tweede heerlijke plaat om zomers vrolijk van te worden.
top recensie van een top ep. enne over die hele cd: is werkelijk helemaal niks mee, ook volop top, de radio gaat ie niet halen (al weet je het nooit...) en de disco denk ik ook niet, maar deze gaat zeker hoge ogen gooien.
Optreden op lowlands hoef ik denk ik niks meer over te zeggen... zie recensie lowlands van 3voor12