Kieran McMahon - Falling deeper under a spell

Een impressionistisch cd-hoesje waarbij McMahon mij als een Vincent van Gogh uit de eenentwintigste eeuw aankijkt. Een Noord-Ier, geboren als zevende in een gezin van negen kinderen, opgegroeid in het onrustige Belfast van de jaren '70 en tegenwoordig wonend in Berlijn. Deze man moet wat te vertellen hebben, denk ik voordat ik ga luisteren. Misschien waren mijn verwachtingen te hoog, maar in eerste instantie kan ik de cd maar matig waarderen. Ik vind McMahons stem niet bijzonder en de muziek is erg gelijkmatig. Ook zijn teksten zijn niet van een spectaculair niveau. Uit de titelsong; 'I wondered if what I felt was really true, I wondered but when I looked I knew'. De cd moet echter een kans krijgen want naarmate McMahon vordert, neemt mijn waardering toe. Het is inderdaad niet de Ierse folk zoals we die kennen, maar in de stem van McMahon komt wel een zekere melancholie naar voren die de Ieren vaak kenmerkt. De muziek is vooral van akoestische inslag en dat gecombineerd met de stem van McMahon geeft een goede combinatie die in het nummer "Life's a Breeze" heel lieflijk en lichtvoetig aandoet. Daarmee is dat het enige wat luchtiger nummer, want Falling deeper under a spell is een serieuze cd met poetische teksten gecombineerd met akoestische muziek. Daarmee geeft McMahon dan toch wel een beeld, alhoewel indirect, van zijn gedachten en gevoelsleven dat ongetwijfeld te maken heeft met het opgroeien in het grauwe en gewelddadige Belfast van zijn jeugd. De cd eindigt met het pareltje "Don't want the night to end" waarin het beste zit van alle eerder beschreven elementen als poëzie, akoestische muziek en de melancholieke stem van McMahon. Hier bespeur ik dan toch de Ierse inslag. Ik ben tevreden.

Zeg er het uwe van...