Malibu Stacy - G

Stom, tja, naief, zeker. Maar ja, de supermarkt was ook gewoon open. Ook al was Koninginnedagdan een dag verplaatst i.v.m. de zondagsrust, het was toch ook gewoon een zaterdag? Dus de stad in op zoek naar een koptelefoontje. Helaas. Alle winkels gesloten, maar verder wel een hoop synthetische zooi te koop tijdens een grote parade van Hollandse platvloersheid, oranje uitdossingen en walmende frietkramen. Zo'n dag waarop je je afvraagt of Het Goede Doel het 24 jaar geleden niet bij het rechte eind had om naar België te willen vertrekken. Goede bandjes hebben ze daar in ieder geval genoeg! Malibu Stacy is er een van. G is van voor tot achter een sprankelende feestplaatje. Een vleugje Pulp ("Sh Sh", "I naked"), een snufje electro, een beetje Ash in hun begindagen ("Killing all the young gods"). Lekker ongedwongen indiepopmuziek met een grote POP. Echt een bandje dat niet zou misstaan op London Calling als je niet wist dat het zes jonge Walen waren. Single "Los AnGeles" bijvoorbeeld heeft zo'n lekkere zomerse drive - inclusief Woo-hoo-hoo-koortjes en reutelend orgeltje - dat je onmiddelijk zin krijgt om rond te huppelen. De nummers hebben gelukkig een stevige gitaarbasis (bijvoorbeeld "VHF-UHF"), zodat het allemaal niet te zoet wordt en ook nog een beetje punkrockt. "Runaways" heeft zelfs een beetje een Arctic Monkeys-feel. Zo blijft G perfect in evenwicht. Als het weer nu ook nog een beetje meewerkt is dit plaatje vandaag in ieder geval mijn perfecte zondagsrustverstoring!

je connai salvio le batteur

Zeg er het uwe van...