Moonspell - Memorial

Naar aanleiding van het in 2003 uitgebrachte album The Antidote is er uitgebreid getourd, met onder andere Opeth, Cradle of Filth en Type O Negative. Nu, drie jaar later, komt Moonspell met de opvolger, Memorial. De Portugese heren brengen al sinds hun eerste mini-album in 1994 gothic metal. Dit nieuwe album klinkt wederom goed en ze gaan gewoon verder waar ze gebleven waren. De diverse invloeden uit hun eigen vaderland, andere stromingen, en wat ze her en der onderweg hebben opgepikt, worden weliswaar duidelijk in de muziek gebruikt, maar het blijft toch gewoon gothic metal. Zwaar en laag, krachtig en energiek, maar bovenal melodieus. Op deze zevende langspeler is er nagenoeg geen cleane zang meer van Fernando Ribeiro, bijna alles is ingeruild voor zijn kenmerkende en eigenzinnige manier van grunten. En hij wordt daar af en toe aangenaam in bijgestaan door een zangeres. Een aantal nummers wordt voorafgegaan door mooie filmische, orchestrale instrumentale nummers. Een absolute uitschieter vind ik "Proliferation", dat zo in een film als The Matrix gebruikt had kunnen worden. Opmerkelijk feitje: ik merkte dat ik gedurende het album het volume steeds een standje hoger zette. Een beetje volume werkt beter bij deze cd. Dertien nummers en net geen heel uur later heb ik zitten genieten van een goed, stevig en afwisselend album.

Zeg er het uwe van...