Time Requiem - Optical Illusion

Met de nodige voorzichtigheid en wantrouwigheid plaats ik cds van keyboard- of andere instrumentvirtuosen in mijn cdspeler. Je weet immers maar nooit wat voor stortvloed aan extreem gepiel je te horen krijgt als ze echt losgelaten worden. Dat gevoel had ik ook toen ik Optical Illusion, het derde studioalbum van Time Requiem, onder ogen kreeg en in m'n cd-lade stopte. Time Requiem is de band rondom toetsenist Richard Andersson. Nu heb ik in het najaar van 2005 ook het solo-album van Andersson al beluisterd, en daar had hij al dezelfde mensen om zich heen verzameld die nu dit album hebben verzorgd. Ook hier is zanger Göran Edman (ex-Yngwie Malmsteen) van de partij. Met zijn veelzijdige stem verzorgt hij op de acht neo-classical progressive metal nummers de zang. Tussendoor is er voldoende ruimte voor de heren om hun solo's, die op dit album absoluut niet ontbreken, kwijt te kunnen. In hoge snelheid komen de verschillende klanken op je af, met een veelzijdigheid aan muzikale invloeden. Andersson heeft zich zowel laten inspireren door de oude klassieke meesters als Bach, Vivaldi en Mozart als door hedendaagse films en musicals. Helaas vind ik de nummers over de hele linie niet altijd even goed en komen niet alle nummers even vol en krachtig naar voren. Dit komt mede door de productie die ik net iets te mat en te vlak vind. Maar verder is het een zeker wel een goed album binnen dit genre geworden.

Zeg er het uwe van...