Tool - 10,000 Days

Zelfs in deze tijd, waarin de nieuwe releases de muziekliefhebber werkelijk waar om de oren vliegen, heeft Tool er geen enkel probleem mee om vijf lange jaren uit te trekken voor het maken van een nieuwe CD. De fans zijn dit inmiddels wel gewend en kunnen eigenlijk al voor het beluisteren van 10,000 Days inschatten wat ze te wachten staat. Tool gooit er, als gewoonlijk, een schepje meer van hetzelfde bovenop en verfijnt daarmee een geluid dat uit tienduizenden te onderscheiden is. Het artwork is anno 2006 nóg een beetje meer verzorgd (vet, die stereoscopische lenzen!), de riffs zijn zo mogelijk nóg strakker en het trommelwerk is nu helemáál onmenselijk goed. Voor zover de voorspelbare loftrompet, want er is ditmaal ook wat negatiefs op te merken. Ik begin mij zo langzamerhand iets te veel te ergeren aan de tergend lange en onnodige vullertjes die de nummers aan elkaar zouden moeten plakken. Inmiddels weet ik exact op welk moment ik welk stukje moet skippen, maar het is van de zotten dat deze onzin een plek heeft op zo'n mooi verzorgd album. Op Lateralus en Aenima was dit ook al het geval, maar werd het nog net genoeg binnen de perken gehouden, terwijl ik er nu echt erg moe van word. Op deze manier krijg ik potverdikkeme de 80 minuten ook wel vol! 10,000 Days is hierdoor een plaat geworden waar helaas te vaak en te lang om de hete brei wordt heen gedraaid. Als het losgaat, dan gaat het absoluut erg goed los, maar vervolgens zakt de boel weer veel te veel in om de boog gespannen te houden. Hierdoor is Tool er, voor de eerste keer in zijn bestaan, niet in geslaagd om het voorgaande album te overtreffen. Over vijf jaar weer een kans.

Mee eens! Eerste 2 nummers zijn prima, daarna viel ik in slaap. Tool? Meh.

Welnee! Dan begint het pas! Het titelnummertje is de topper van de plaat!

jij(Zeke) weet net zo goed als ik een goeie tool plaat pas echt goed gaat worden na minimaal 20 luisterbeurten :)
nu heb ik al de nodige nummers van het net afgeplukt en ik moet eerlijk bekennen dat ik niets anders meer draai :) Maar...., eerlijk is eerlijk ook ik vind eanima nog altijd de beste plaat die ze gemaakt hebben... (iets minder technische spierballen en iets meer "soul")

Nee disjorson. Dat heet vrijwillige hersenspoeling. Dat maakt dat gepiel er niet beter op hoor.

intermissions = tool
Ga aub wat vaker de lange nummers luisteren. Je had op z'n minst iets over maynard kunnen zeggen en over a perfect circle en iets over de lyrics, maar nee helaas, slechte recensie.

Wat zou ik moeten zeggen over Maynard en APC? Het gaat toch om deze plaat, of niet soms? Als je iets over APC wilt lezen zou ik een recensie over hen opzoeken.

Daarbij, ik heb de CD de afgelopen maand toch zeker een keer of twintig volledig beluisterd en ben nog steeds van mening dat er te veel vulling op staat. Dat jij die mening niet deelt is je goed recht, maar verwijt mij niet dat ik 'wat vaker de nummers moet luisteren', wat toch wel erg neigt naar 'je hebt het niet begrepen'.

Als je een diepe analyse van de teksten wilt kan ik je doorverwijzen naar andere sites die zich wel specialiseren in langdradige en overdreven uitgesponnen stukjes.

tja, ik zie een Tool album meer als 1 grote film, waarbij je geen enkel stukje kan missen, omdat je dan niet weet waar het over gaat, ach ze blijven experimenteel, en je moet toch een beetje wazige tussenstukjes erbij doen wil je de mooiste muziek aller tijden maken.;)In ieder geval ik kan niet wachten tot ik ze ga zien binnenkort(2keer!!)met of zonder tussengejoedel, het hoort er nou eenmaal bij.

Tja, als je op een Tool cd stukjes skipped snap je 't niet helemaal, denk ik. En ik zie niet in waarom je dan deze cd recenseert. De eerste 5 luisterbeurten vond ik ik er weinig aan. Nu draai ik niets anders meer, ook incl. de tussenstukken.

Wat zijn dit toch altijd voor een achterlijke reacties? Als Tool niet wil dat er stukjes geskipt worden moeten ze er maar gewoon één lang nummer van maken. Ik weet niet hoe jij doorgaans muziek luistert maar ik heb toch niet de tijd om de volledige CD iedere keer in zijn geheel te beluisteren. En ook wanneer ik dat wel doe heb ik het op een bepaald moment gewoon gehad met dat gefröbel tussendoor.

Er zijn maar weinig dingen waar mensen mij pissig om kunnen krijgen maar op nummer één staat zeker de opmerking 'je snap je 't niet helemaal'. Ik ben Tool de afgelopen tien jaar vier keer live gaan bekijken, kocht Opiate in de eerste europese persing en durf toch echt wel te beweren dat er weinig bands zijn die ik beter ken dan Tool. Dat betekent echter niet dat ze heilig zijn en alles per definitie geweldig is. Dat heeft niets met snappen te maken, dat is gewoon een mening.

En iemand kan ook de mening hebben dat je het niet snapt!

Als het dan toch te hoog voor je is gegrepen, begin dan überhaupt niet aan een Tool-recensie.

@JOs: Toen jij nog met een lolly in je mond rondliep stonden wij te knallen bij het concert van Tool in Metropool. Dus kom nou niet aankakken dat het te hoog gegrepen zou zijn voor ons.

de verstandigste opmerking tot nu toe vind ik die van george!

george heeft idd gelijk, en zeke ook. Het album is bedoeld als een geheel, en naar mijn mening kan je alleen perfectie bereiken als je er alles van luisterd.

tegenwoordig moet elk nummer apart een nummer kunnen zijn vindtt men, want dan kun je ook één nummer op je geweldige mp3speler zetten...

Ik stem ervoor om het hele album als geheel te zien en die tusenstukjes funstioneren als lijm tussen de echte nummers, is toch heerlijk knap hoe ze die stukjes zo weten te maken dat elk nummer natuurlijk in elkaar over kan lopen zonder dat het verhaal van dat nummer verknoeit wordt?? Tussenstukjes roeleren, ik stel voor dat er een speciaal verzamelalbum komt met alleen maar tussenstukjes :):)

De mening van Zeke deel ik niet helemaal. Ik had de plaat al toen deze rond 20 april uitlekt was. Ik ken de nummers stuk-voor-stuk en als geheel (dagelijks Utrecht-Amsterdam en terug) en vind de c.d. als geheel sterk qua samenhang. Er zitten meerdere tweeluiken in en de nummers afzonderlijk blijven hangen tot ver na bedtijd. Wanneer je over de tijdsduur van partijen en nummers (het album) begint en het zelfs over skippen hebt, ben je blijkbaar al continu bezig om de c.d. te luisteren zoals de gemiddeld 'hoofdtelefoon-luisteraar' in 's lands grootste muziekketen en vraag ik me af of je oordeel over het totaal terecht is.
Ik was persoonlijk verrast door de manier waarop Maynard het ditmaal aan durft te pakken: explicietere teksten, bij vlagen meer kwetsbare zang. Een goed toehoorder weet wat ik bedoel wanneer hij/zij luistert naar 10,000 Days vanaf 8:30. Judith Marie is zijn in 2003 overleden moeder. Ook The Pot toont een haast frêle zangstem.
De één-na-laatste zin van Zeke's recensie 'Hierdoor is Tool er, voor de eerste keer in zijn bestaan, niet in geslaagd om het voorgaande album te overtreffen.' is wel èrg subjectief. Sterker: het gros van de Toolfans zal het hier niet mee eens zijn. Lateralus heeft Aenima volgens velen (en mij)nooit overtroffen, hoe sterk de plaat in 2001 mijn toenmalige discman ook kwam binnendenderen. Dat doet 10,000 Days niet direct, zo moet ik bekennen, mede door het intro van Vicarious dat wel erg naar hergebruik riekt. Tevens duidt de volwassenheid die ik in nummers als Lost Keys en Rosetta Stoned hoor op een zekere verzadiging, wat me enorm aan het hart gaat. Die twee nummers zijn namelijk zo goed in elkaar gezet (en vertellen samen een verhaal) dat ik stiekem terugverlang naar de ongecompliceerde ruwheid van bijvoorbeeld Four Degrees op Undertow.
10,000 Days is niet het sterkste Tool-album (dat is voor mij overduidelijk Aenima) en Lipan Conjuring vind ik ronduit irritant.
Maar het album nodigt toch uit tot verdieping en ik blijf dingen horen die me wederom op 'play' doen drukken. Zwaarder dan ooit zijn de riffs op Jambi, indringender dan ooit de effecten op Rosetta Stoned. Het maakt mij nieuwsgierig naar de concerten die ik ga zien in Düsseldorf en op Roskilde.
Tool als band heeft 'de rest' weer eens aangetoond dat ze niet te vatten is in standaardclassificaties. En dat maakt Tool groots.
So, who are you to wave your finger?

nu voor de tweede keer de cd geluisterd te hebben,kan ik maar een ding zeggen :luister,luister,luister,en steeds meer dingen zullen in elkaar vallen.ik luister tool vanaf dag een,en kan alleen maar zeggen dat hethertt ,,,
steeds

datging niet goed,wat ik wil zeggen:ik ben van de pink floyd generatie,die begreep ook niemand.maar was uiteindelijk tot alles in elkaar valt,als je maar wilt luisteren de muziek is(in mijn ogen)dat alles als in een puzzel die in elkaar valt.neem de tijd,ik kan weer makelijk vijf jaar wachten!

Tja, ach... Geduld voor climaxen in muziek bestaan tegenwoordig niet meer zie ik al. Zie het als klassieke muziek, de beperking van climaxen maken ze juist tien keer hoger. En om Lateralus nou per se beter te noemen dan Aenema snap ik ook niet helemaal, het zijn totaal verschillende concepten. Eindelijk een band die de tijd durft te nemen door je 15 minuten met gekoppelde nummers wil bezig houden is het nog niet goed. Irritante hoor die gehaaste muziek wereld van tegenwoordig, het heeft ook beduidend te maken met de luisteraar.

@Satan: Eindelijk een band? Wat een gelul, wat doen al die postrockbandjes dan? Die doen dat ook al jaren hoor.

--> strom; daar heb je wel gelijk in. Ik bedoelde ook eigenlijk te zeggen dat ze dit NU nog durven ondanks hun comeriele status.

Tool is meer dan een band, het is een groep die muziek verheft tot hetgeen muziek bestemd is te zijn nml. kunst. En goede kunst wekt emoties op waar ze voor mij keer op keer in slagen. De ene keer iets meer dan de andere maar ze doen het toch maar. Ik maak zelf muziek en weet dat niet ieder nummer even goed kan zijn maar wat verwachten jullie dan. Tool is nu eindelijk eens een band die geen mainstream muziek maakt en al helemaal geen hitgevoelige nummers willen maken van 3 minuten.Voor mij is er maar één regel bij tool. Hoe langer je luistert hoe beter ze wordt. Net als een goede wijn regelmatig draaien om er na een tijd voluit van te genieten

na nog een nacht luisteren ben ik er uit:wat een wereld cd.precies tussen de laatste twee cd,s en daar het beste van.genieten!

Over smaak valt niet te twisten!

Ik heb TOOL een aantal maal beluisterd... en?

Apart, soms goed, soms... vervelend.... maar als je echt goed luisterd een band die "hokjesvolk"doorbreekt!

Ik snap niet dat de rustige passages als 'tussen stukken' worden gezien. Zijn de harde stukken de essentie en is de rest van de muziek in dienst van de harde metal?
Iets wat Tool tot in de kern typeert is dynamiek en spanningsopbouw. De intensiteit die Tool in zijn hardere nummers/stukken heeft zitten ook in de rustige passages, je moet er alleen wel voor op je reet gaan sitten. De albums die ik terug lees in de recensies die iedereen zo fantastisch vindt(zoals Aenima) laten zich kenmerken door kortere nummers met een feller intro.
We vinden Sober toch zo geweldig omdat het zo'n meesterlijke riff is? Maar als het geen riff heeft en langer dan 10 seconde duurt heet het opeens een tussenstuk.
Ik hoor in veel recensies en reacties n beetje de consumptie maatschappij weerklinken. Het is belangrijk snel te consumeren zonder na te denken en snel naar het volgende 'hoogte punt' te gaan. Wat overigens of het volgende nummer of een voledig ander band kan zijn.
Lekker eten doe je toch ook niet bij de McDonald's maar bij een restaurant die jou op je gemak 7 gangen voor schotelt........

ow, nog even dit....
Ik denk dat we allemaal volledig achter het net vissen. We vergeten dat de heren
net als Floyd zeer beinvloedt en geinspireerd zijn door drugs. Ze schuiven het niet onder stoelen of nachtkastjes. Ze hebben niet voor niets Bill Hicks in n CD hoesje afgebeelt.
Hoe zat dat trouwens met het art work en de video-clips (lees: Lateralus)? Ook niet na een ontbijt met koffie en beschuit ontworpen volgens mij.
Misschien moet je pas een oordeel hebben als je met een paddopunch of n LSD postzegel het euvre van Tool ondergaan bent hebt. Geniet van de intense afwisselingen van metale riffs en zachte bezwerende oosterse trommeltjs van Danny die de climax alleen maar nog intenser maken. Luister voor de gein ff wat Maynard zegt tijdens het intro van Pushit op Salival. Maar pas op hoor dat nummer duurt dik 13 minuten.........

:-) laatste keer.....
Voor diegene die dit artikel nog niet heeft gevonden (via toolband.com) kan hieronder de link vinden naar een recensie (10,000 days) van een man die weet waarover hij het heeft. antwoordt op de kritiek naar Tool over hun 'rustige stukken'.AANRADER!!->

http://www.nytimes.com/2006/05/11/arts/music/11sann.html

ik heb de cd nu een aantal weken,kan alleen maar zeggen wat een meesterstuk.bij geen andere groep is de muziek zo complex maar valt naar vele luister beurten,alles perfect in elkaar.geniaal!!!

Nou, nou , nou, bij geen andere groep is de muziek zo complex....HO HO!! Je kan overdrijven! Tool doet het inderdaad heel erg lekker maar ze zijn bij verre na niet het meest complex kwa song structuur en instrument beheersing.

Misschien moet je maar eens even luisteren naar The Mars Volta,Rush of Renaissance (Ashes Are Burning, live @ Carnegie Hall)

Het is boeiend te lezen wat de mensen van elkaars reactie's vinden, alsof ze een ander moeten overtuigen om zelf overtuigd te zijn van hun eigen mening. Ik denk dat je geen dingen uit moet proberen te leggen die niet uit te leggen zijn. Iedereen wordt op zijn of haar manier geprikkeld door muziek of elke ander kunstvorm. Deze ervaringen zijn zo persoonlijk dat een ander je vaak toch niet begrijpt omdat niemand je gevoel op dat moment kan waarnemen. Recensies zijn voor mij per defenitie overbodig. Kan handig zijn om je te orienteren, je kunt toch ook niet vertellen hoe een schilderij eruit ziet, ik bedoel hoe het er ECHT uitziet. Ook luister je beter als je niet bevooroordeeld naar een cd luistert. Maarja sommige mensen willen graag hun stempel drukken op wat een ander maakt om zich te 'onderscheiden' of te laten zien hoe groot zijn/haar kennis is ten aanzien van muziek.
Ik wil niet belerend doen, maar terwijl ik alle teksten hierboven las was dit wat in me opkwam.
'Er bestaat geen slechte muziek alleen slechte luisteraars' Ik weet niet meer van wie deze zin is maar hij is wel goed.

Leuk te zien dat een mening over muziek opeens tot meta communicatie niveau wordt getrokken. :-)
Anton heeft wel degelijk een punt dat de obeservant/ontvanger de info betekenis geeft.
Die betekenis wordt door iedereen verschillend bepaald door zijn of haar 'referentie kader'.

Maar, Anton, als jij stelt dat;
'...je geen dingen uit moet proberen te leggen die niet uit te leggen zijn.' dan mag ik op dit forum het volledig met je oneens zijn.
Hebben alle filosofen en religeuze leiders al die eeuwen dan onnodig werk verricht met het zin geven aan enorme groepen mensen die juist zich door het meest abstracte begrip dat we kennen zich verbonden voelen. (god, leven)
En trouwens als iets niet uit te leggen valt is dat toch geen reden om het niet te proberen!

Waarom zou je niet over abstracte zaken een eendrachtige mening kunnen vormen? Omdat het niet te omschrijven valt?
Kan jij de liefde voor je partner zodanig tot in detail beschrijven dat het de moeite waard is het hem/haar te zeggen??....is volgens mij ook erg objectief, maar je zegt het ,hopelijk, wel ieder dag tegen hem of haar.

En dat mensen ' een ander moeten overtuigen om zelf overtuigd te zijn van hun eigen mening' vinnik een psychologische redenatie van huis,tuin en keuken afval niveau.
De lijst namen dient namelijk als referentie(kader) Als je het over abstracte zaken hebt zoek je juist concreet vergelijkings matriaal om je mening een context te geven.

en ik vind je helemaal niet belerend hoor Anton:-)

Mijn uitleg tot betrekking van wat 'Ik denk dat je geen dingen uit moet proberen te leggen die niet uit te leggen zijn'is dat daarom kunst wordt gecreeerd en ik zeg daarom ook 'ik denk' en niet ik weet of vind, want natuurlijk is dat een natuurlijke reactie op zaken waarmee je in aanraking komt en ik beperk me hier ook meer tot het beleven van een kunstwerk dan dat ik het wil betrekken op het vlak van het hele bestaan omdat dat wat complexer is. Dat is het onuitlegbare wat mij betreft natuurlijk ben ik het met je eens dat je het moet proberen dat is wat je je hele leven en misschien ook wel rede van het bestaan is??. Het leven begrijpen en doorgronden wat waarschijnlijk niet mogelijk is, hoeveel er ook door filosofen en wetenschappers wordt en in het verleden is bereikt, maar zeker de moeite waard is hoe frustrerend het ook kan zijn. En wat dat'een ander moeten overtuigen om zelf overtuigd te zijn van hun eigen mening' is dat meer een vraag van mij waarom mensen dat nodig hebben. Wat verandert er voor er een persoon als een ander er andere ideeen op nahoud wat die muziek betreft. Waarom kunnen sommigen het niet verdragen als de een zegt ik vind die 10000 days een saaie klote plaat. Wat verandert dat voor iemand die hem hemels vind alsof iemand die dat zegt hem ook persoonlijk beledigd. Daar ben ik zelf nog niet uit. Misschien heb jij een idee. Ben blij met je reactie op mijn reactie blijkbaar heeft een mens dat toch nodig..........

Hoe interresant het ook is de psychologie achter onze communicatie te ontrafelen, is dit forum niet de juiste plek om dat te doen. Maar laten we het houden op terretorium-drift en competitie drang. Misschien hier en daar ook n klassiek geval van lange tenen.

Maar laten we het bij de muziek houden, daar begonnen we ook :-)

(Knurftus Anonymous)

Ja mannen en gaan jullie nu eens de nieuwe Don Caballero luisteren. Da's zeker leuk voor Tool-fans.

ik vind 't gewoon lekker! is mijn lievelingscd

nou maakt mij niet uit wat iedereen er van denkt,
maar ik vind t een fantastisch album,gelijk aan aenema en beter dan lateralus
dit is op en tot genieten!!!

Alleen "wings for Marie" maakt de hele cd al meer de moeite dan waard! ALs je de intermissions niet wilt, dan weet je toch waar de skip knop zit?

deze CD is echt wel een van de beste van tool! hut nummer 10000 days (Wings pt2) is zo ongelovelijk goed ik heb hem inmiddels al zeker 100 keer geluisterd en krijg er maar geen genoeg van!

Zeg er het uwe van...