Adem - Love And Other Planets

'Heeft het gesmaakt?' Onze gastheer vroeg het uiterst beleefd en vooral bescheiden aan ons. Hij had alles zelf geregeld en gekookt voor het smaakvolle diner dat we net beëindigd hadden. Geen copieus maal met exclusieve gerechten, maar een reeks van gangen die met zorg - en vers - door hem bereid waren, in porties van precies de juiste grootte. Overvoerd waren we zeker niet. We knikten instemmend en complimenteerden hem met zijn kookkunsten. Ik herinner me nog goed dat hij een beetje verlegen werd van al onze lofprijzingen. Toe we hem bij het afscheid nogmaals hartelijk bedankten voor het diner vroeg hij of we niet nog een keer langs wilden komen. Hij had ons gezelschap namelijk zeer op prijs gesteld. Wij het zijne ook, dus dat verbaasde ons geenszins. Dat het uiteindelijk twee jaar duurde voordat we weer bij hem aanschoven ook niet. Het waren hectische tijden geweest voor ons. En ook voor hem, vertelde hij bij binnenkomst. Na ons bezoek waren er nog vele gasten aangeschoven bij zijn intieme diners. Het concept bleek een groter succes te zijn dan hij ooit voor mogelijk had gehouden. 'Ik heb nog weinig tijd gehad om het menu om te gooien,' verexcuseerde hij zich bij voorbaat bij het aan tafel gaan. We zeiden hem dat het ons hierover geen zorgen maakten, de vorige keer was het echt héél erg goed geweest. Na een paar gangen concludeerden we dat hij toch wel degelijk kleine dingen had aangepast. We raakten onderling in discussie of zijn kookkunst er nu wel of niet beter geworden was. De een vond dat de balans uit de opbouw van zijn menu verdwenen was, de ander vond juist die subtiele veranderingen hoogst interessant. Twee keer hetzelfde eten voorgezet krijgen zou volgens hen teleurstellender geweest zijn. Onze gastheer zelf zweeg, hij oogde vermoeid terwijl hij een nieuwe gang uitserveerde.

Zeg er het uwe van...