Belong - October Language

De achteloze bezoeker die afgelopen zondagmiddag het Mezz Café binnen kwam dwarrelen, zal vreemd hebben opgekeken. Terwijl in de binnenstad het Oude Stijl Jazz Festival het af moest leggen tegen het slechte weer, trokken Turk Dietrich en Michael Jones in het Café een dikke geluidsmuur van drones en noise op. Hun enige link met dixieland is dat hun thuishaven de jazzbakermat New Orleans is. Ik wist eigenlijk niet eens dat ze er zouden spelen. Ariel Pink had ze blijkbaar als voorprogramma mee op sleeptouw genomen. Leuk van hem, want in tegenstelling tot mijn medetoeschouwers hou ik wel van een bakkie slepende noiseminiatuurtjes op de zondagmiddag. Op het album October Language heeft het duo drie kwartier van deze gestructureerde chaos vastgelegd. Een grofkorrelig pallet aan klankkleuren echoot zich een weg tot diep onder de huid. Om daar eens flink wat emoties los te peuteren. Hoewel het album reeds in 2004 - en dus vóór Katrina in New Orleans huis hield - werd opgenomen, zou het zo een soundtrack voor een verdronken stad kunnen zijn. Dit is hoe verval klinkt. De vergeelde foto op de hoes zegt genoeg. Belong krijgt het voor elkaar om de schoonheid ervan in geluid om te zetten. Dit is spelen met licht en donker. Knappe plaat.

Oh wat jammer dat ik dit gemist heb. Was ik helemaal vergeten...
Een vriend van ons uit New Orleans heeft onlangs nog een interview met ze gedaan.
http://lunapark6.com/?p=573

Zeg er het uwe van...