Glenn Hughes - Music For The Divine
Groene vingers behoren niet tot mijn standaarduitrusting, zoals ik hier al eens beschreef. Maar ik weet wel dat er planten zijn die uitbundig bloeien, zo goed als overlijden en dan toch weer tot volle bloei komen. In de rockwereld heet zo'n plantje Glenn Hughes. De man heeft hoge hoogtepunten gekend met Trapeze en Deep Purple, heeft bijna letterlijk het loodje gelegd door verslavingen en is de afgelopen jaren weer tot grote creatieve hoogten gestegen, zowel solo als in gelegenheidsformaties. Dat bewijst 'ie nog maar eens met zijn nieuwe album Music for the Divine. De band is grotendeels hetzelfde: J.J. Marsh op gitaar, Mark Kilian als toetsenist en Hughes' maatje Chad Smith (die van de Peppers, ja) legt een heerlijk funky basis. Waar Smith bij de Peppers uitblinkt in simpel maar effectief spel, gaat hij hier heerlijk loos. Pepperscollega John Frusciante zorgt nog voor wat fijne guitar experience, zoals het genoemd wordt. Met de band zit het dus alvast goed. En de nummers? Die behoren tot het beste wat Hughes heeft gemaakt. Luister maar eens naar "The Valiant Denial" of "This Is How I Feel": rocksongs met een funky basis, met ijzersterke refreinen en zanglijnen. De cleane productie van Hughes en Smith doet soms wat Peppersachtig aan maar leidt nooit tot een kopie. De bonustrack is een cover van de Moody Blues tearjerker "Nights in White Satin" en zelfs daarvan weten ze een mooie cover neer te zetten. Bovendien worden regelmatige akoestische gitaar en stringarrangementen ingezet. Nog het mooist in afsluiter "The Divine": eenvoudige begeleiding van akoestische gitaar, een paar violen en cello's erbij en ingetogen zang van Hughes. Hughes bloeit als nooit tevoren. Bril-jant!
16 oktober 2010 in Spirit of 66, Verviers
File:Glenn Hughes - Music For The Divine
File Under: Goddelijk mooi
File Audio: [The Valiant Denial] [meer fragmenten]
"From Now On..." vind ik zijn beste solo album. Maar ja, ik heb een voorkeur voor A.O.R. :) Zijn stem is ook iets anders tegenwoordig, beetje schel ongeveer.
Hij is inderdaad anders gaan zingen, maar wat mij betreft is met name de muziek in de loop der jaren veel spannender geworden.
too funky for my taste!