Gnarls Barkley - St. Elsewhere

Sneller dan ik het voor elkaar gekregen heb om een stukkie te schrijven over de eerste boreling van Gnarls Barkley is hun megahit "Crazy" al gecoverd (door Nelly Furtado en The Kooks) en is er al een hele stapel mash-ups gemaakt. Vooral die met Prince zijn "Sign 'O' The Times" tot "Crazy Times" heeft al voor flink wat voetjes van de vloer gezorgd. Niet zo raar ook dat iedereen er zo hijgerig bovenop springt, want Gnarls Barkley maakt met St. Elsewhere jacht op de originaliteitsprijs voor mainstream popmuziek in 2006. En heeft die al zo goed als binnen.
Ik moest al gniffelen om persfoto's die er verschenen van Danger Mouse en Cee-Lo, van de cd St. Elsewhere word ik alleen nog maar vrolijker. Zo vrolijk dat ik zelfs mee ga zitten knikken als de heren over necrofilie zingen in van beat naar beat voortslepende "Necromancer"; een rare gewaarwording. De combi van het productionele genie van Danger Mouse en de alle kanten op flexibele soulvolle stem van Cee-Lo levert een album op dat ver ligt van pure hiphop, maar voorzien is van invloeden van ongeveer alle acts waar Danger Mouse achter de knoppen zat bij de opnamen. Dat maakt St. Elsewhere tot een bont veldboeket geplukt op een mooie junimiddag. Het enige wat ik me afvraag of dit boeket nog steeds mooi blijft als het straks in gaat drogen. Voorlopig staat het boeketje nog verdomd mooi bont te zijn.

Hmm, tot vorige week had ik nog geen idee dat het een groepsnaam was en bij nadere beluistering blijkt dat nummer me echt voor geen meter bekend voor te komen. U ziet: radio en clipzenders weet ik moeiteloos te omzeilen...

Zeg er het uwe van...