Leslie West - Blue Me

Van tijd tot tijd worden hier op FU releases "relevant" of "urgent" genoemd. Dat mag iemand vinden hoor, maar ik kan daar niks mee. Het suggereert dat muziek beluisteren een intellectuele vaardigheid is, terwijl muziek voor mij juist een kwestie van voelen en beleven is. Van één fijn roffeltje op een bekken kan ik helemaal lyrisch worden. Op dezelfde manier kan ik enorm genieten van een partij lekkere vette blues. Vast niet relevant of urgent, maar o wat is het lekker. Nog niet zo lang geleden bracht Pat Travers een coversalbum uit dat de pannen van het dak rockte, nu is de beurt aan Mountain-baas Leslie West. Het is niet volstrekt hetzelfde, want Travers speelde een stuk heaviër en putte uit bluesrockkrakers, terwijl West er nummers als de Gershwinklassieker "Summertime" en het door Ray Charles bekend geworden "Hit the road Jack" bijhaalt en er regelmatig lekker tinkelende pianobegeleiding bij heeft. En hoe afgezaagd de twee genoemde songs ook mogen zijn, West's versies mogen er zijn. Fijne klassieke bluespartijen van bas, drums (van vermaard rockmepper Aynsley Dunbar) en toetsen, waar lekker hard uithalende soulvolle gitaarpartijen overheen komen. Tel daarbij op dat West een klassiek-rauwe bluesstem heeft en je hebt een cd die weliswaar voor geen meter verrassend is, maar o zo lekker. Relevant of niet.

Zeg er het uwe van...