On Trial - Forever

Het stikt in Nederland van de bandjes. Een ieder doet zijn stinkende best om een plaatsje in de geschiedenis te verwerven, maar het merendeel brengt plaatjes uit, die hoogstens aan vrienden en bekenden worden verkocht. Een enkeling steekt daar bovenuit en kan een heuse clubtour doen en verkoopt toch al gauw duizend cd's. In Nederland dan wel te verstaan. Met een beetje geluk mag de band in kwestie een voorprogrammatje doen of acte de présence geven op een vaag festivalletje in het buitenland, alwaar een enkele fan wellicht nog een cd-tje zal kopen. Dit geldt natuurlijk niet alleen voor Nederland. Dit geldt voor ieder land. Ieder land heeft zijn eigen scene, met eigen bandjes. En meestal zitten ze daar ook niet te wachten op een onbekend Nederlands bandje, dat in het beste geval zich kan meten met wat er in de locale scene afspeelt. In Denemarken zal men ook niet zo snel het releaseschema van Excelsior in de gaten houden. Maar dan wel weer het schema van Bad Afro.

Daar moest ik aan denken toen het laatste werkje van het Deense On Trial zijn rondjes maakte in mijn cd-speler. Forever is namelijk een heel behoorlijk plaatje. Psychedelische rock met veel stoner invloeden. Een soort van kruising tussen Masters of Reality en Motorpsycho. Zeer adequaat gespeeld en een plaatje waar je je even in moet bijten voor het tot volle glorie komt. Maar heb ik nu wat gemist, doordat dit mijn eerste On Trial plaatje is? Dat dan weer niet. Daarvoor is het plaatje net niet goed genoeg en heeft het een te grote nestgeur van een locale scene. En dan prefereer ik toch een plaatje van Lawn...

Zeg er het uwe van...