Vetiver - To Find Me Gone

Prettig, lief, ingetogen, rustig, beheerst. Deze steekwoorden typeren het tweede album van Vetiver. Waar het debuut een meer variabel geheel is, vormt To Find Me Gone een aaneenschakeling van zachtjes ingezongen nummers waar je werkelijk niks op tegen kunt hebben. Ieder aspekt is beheerst, of het nu de zang, een zacht drumroffeltje, een banjosnaar is die zacht wordt getokkeld of een akoestische gitaar die voorzichtig ter hand is genomen. Het lijkt of er bewust wordt gestreefd naar een zo breekbaar mogelijk geheel. Ook is er een bijna hypnotiserende herhaling van akkoorden in sommige nummers, zoals in het lichtjes stuiterende "You May Be Blue". Andy Cabic, de frontman van Vetiver, heeft verder gezelschap van Devendra Banheart, die hier overigens alleen de gitaar speelt, naast een enkel tweede stemmetje, en de banjo van Alyssa Anderson. Het kost even wat tijd om het onderscheid in de nummers te herkennen, maar op een gegeven moment komt dat onderscheid alsnog en begint het genieten. Het is een sfeerrijke combinatie waarmee Vetiver ons oor streelt, heerlijk als een zacht bed na een lange zomerse avond, maar na verloop van tijd gaat dat ingehoudene toch een ietsiepietsie irriteren. Alleen in "Red Lantern Girls" gaan de registers even open en mag de jankende gitaar even op de voorgrond treden. Uiteindelijk is dat het misschien het enige minpuntje, het ogenschijnlijke gebrek aan afwisseling.

Fraaie cd inderdaad. Was er iemand bij het concert in Utrecht, een maand of wat geleden?

Zeg er het uwe van...