Amusement Parks on Fire - Out Of The Angeles

Eigenlijk had ik van te voren kunnen weten dat het afzien zou worden. Het was dom op de fiets naar het werk te gaan. 's Morgens was het nog een fijn fris tripje van vijftien kilometer geweest. Heerlijk fietsend door het bos en langs het spoor dat kantoor en huis van elkaar scheidt, Raconteurs op de discman. Ik floot de dieren het bos uit en had er echt zin aan. Hoe anders werd de terugweg. Ten eerste was het tropisch heet, ten tweede vond ik het nodig om achter een snelle vogel op een racefiets aan te karren die het nodig vond om harder dan dertig kilometer per uur te rijden. De reden dat mijn fietstocht nóg zwaarder werd kwam door een negentienjarige snotaap met zijn band die ik in mijn discman gestopt had. Het was natuurlijk al zwoel pufferig weer, de dikke benauwde laag muziek die Amusement Parks on Fire opnam voor hun nieuwe cd Out Of The Angeles en over me heen stortte terwijl het zweet al over mijn lijf gutste van het harde fietsen, maakte dat ik naar lucht moest happen. Verstikkend galmende gitaarpartijen, ijle galmende zang, nagalmende drums. Alles galmt na en slaat je knetterhap voor je kop en op je benen bij deze tropische temperaturen. Post-shoegaze noemen ze het. Nou, na een kleine tien kilometer fietsen met snoeihard Amusement Parks on Fire moest ik van mijn fiets anders zou ik er vast en zeker af gevallen zijn. En het enige waar ik nog naar kon staren waren mijn schoenen.

Zeg er het uwe van...