Citriniti - Between The Music And Latitude

De naam van het label kan je soms enorm op het verkeerde been zetten. Toen ik het cd'tje van Citriniti opzette, verwachtte ik bluesrock van voor tot achter. Logisch, want het is een release van Mascot Records en de "executive producer" is Mike Varney, de man achter onder andere Shrapnel Records die zijn plaatjes uitbrengt via Mascot en het zusterlabel Provogue. Zo kreeg ik bijvoorbeeld albums van Pat Travers en Eric Gales. Vanaf de eerste tonen is echter duidelijk dat dit Citrini uit een heel ander vaatje tapt. Ze zeggen zelf op hun site dat Mike Varney eigenlijk de enige was die hun muziek had kunnen uitbrengen, maar dat zullen we maar zien als overdrijving uit dankbaarheid. Between The Music And Latitude staat namelijk boordevol instrumentale, technisch hoogstaande muziek, vol breaks, vliegende solo's en Vaiaanse kolder. Als ik had moeten gokken op welk label dit zat, had ik meteen "Favored Nations!" geroepen, het label van diezelfde Vai. Dat ze zo afwijken van het profiel van het label zou ze nog wel eens kunnen opbreken. Ik hoop van niet overigens, want wat de broertjes Danilo (drums) en Domenico (bass) Citriniti en gitarist Fabrizio Leo hier laten horen is absoluut de moeite waard. Fusion, jazz, gierende rocksolo's, drums waarop elk gaatje vakkundig dichtgemept wordt en baspartijen die van bassist én luisteraar uithoudingsvermogen vergen, deze cd staat er vol mee. Ben je al een tikkie onrustig, dan is dit geen aanrader. Voor de momenten waarop je je wil laten meeslepen door magnifieke instrumentale fusion-jazz-rock-metal is dit daarentegen een perfect plaatje.

Hmm, ben benieuwd. Ga dit van de week eens luisteren bij de platenboer (jazeker kids, die bestaan nog...).

Misschien dat het niet op dit label past, maar Mike Varney is bij mij juist synoniem voor gitaargeweld a la Vai, niet met blues. Tot half jaren 90 bracht hij haast alleen maar dit soort platen uit op Shrapnel (Cacophony, Hexx, Hawaii, Marty Friedman, Jason Becker, Tony Macalpine, Apocrypha, Tony Fredianelly etc...).

Henry: hij bracht daar inderdaad MIT-gitaargeweld uit, maar dat was behalve technisch vooral ook enorm snel. Vai's spel is minder op snelheid gebaseerd dan wat Varney toen uitbracht.

Zeg er het uwe van...