Frost - Milliontown

Jem Godfrey pakte het slim aan. In plaats van dat hij na een grondige inventarisatie van de meest relevante spelers binnen de hedendaagse symfonische rock een mailtje stuurde naar John Mitchell (o.a. Arena en Kino) met de mededeling 'Hoi, ik ben Jem Godfrey en ik ben schrijver van miljoenen verkopende singels voor onder andere Atomic Kitten, Blue en Holly Vallance. Nu wil ik eens wat anders doen dan het schrijven van hitparademeuk. Wil je met mij een progressief rock cd-tje opnemen?' stuurde hij zijn demo's zonder noemenswaardige info naar John. Ik weet ook niet of ik met zo'n verleden te koop zou lopen als ik als volslagen onbekende binnen de scene een symfoplaat zou wil maken en graag zou zien dat mensen mijn demo's onbevooroordeeld beluisteren. Het werkte in ieder geval wel, want Mitchell kan met Frost een nieuwe band aan zijn waslijst met bandjes toevoegen. En daar mag hij best trots zijn, want op Milliontown haalt met heel gevarieerd gitaarwerk het beste in zichzelf boven. Net als Andy Edwards en John Jowitt, de ritmetandem van IQ die ook deel uit maken van Frost, overigens. Ze krijgen hier ook alle ruimte voor. Jem Godfrey blijkt niet alleen veel talent te hebben voor het schrijven van hitsingles, maar minstens net zo veel aanleg voor het pennen van stevige symfonische rock. Je hoort wel dat Godfrey invloeden opgepikt heeft bij zijn inventarisatie. Het terughoren van Dream Theater, Chroma Key, Pain of Salvation, Flower Kings, Spock's Beard en natuurlijk IQ, Arena en Kino op Milliontown is dan ook logisch, maar gelukkig nergens irritant dominant. Die invloeden, vermengd met zijn onmiskenbare talent voor het schrijven van soepel in het gehoor liggende liedjes en productionele kwaliteiten - waarbij Godfrey Yes' 90125 als staalkaart noemt - culminerend in het vijfentwintig minuten klokkende epische titelnummer maken Milliontown tot een absolute aanrader voor iedere symfo-liefhebber.

Wow, wat een plaat, vanaf het eerste moment dat de band vol invalt; KIPPENVEL!
Heerlijk vernieuwend, Spock's Beard met ballen!

File Under; Dé toekomst!

Helemaal mee eens. Lang geleden dat een symfo plaat mij zo verraste.

Zeg er het uwe van...