Orson - Bright Idea

De heren van Orson zien er met hanekam, gleufhoedjes en tattoos uit als een Amerikaanse ska-punkband. Maar dat zijn ze niet. Bright Idea staat vol met deuntjes die van alles wat, maar niks helemaal zijn. Orson klinkt als een mix van Maroon 5 zonder de cheesieness, Hall & Oates zonder de soul, The Knack zonder de punk en The Police zonder Sting, Copeland en tja, ook zonder Summers... In "Already Over" probeert zanger Jason Pebworth in de langzamere stukken diepzinnig te klinken als ware hij Jeff Buckley, om vervolgens zinnen als "You are the psycho bitch from hell" uit te kramen. Ik durf bijna te beweren dat ik Jeff zich hoor omdraaien in zijn graf! De volgende track, "Downtown" klinkt dan weer net zo slap AOR als - herinnert u zich deze nognognog? - Clout's "Save me". I kid you not. En als klap op de vuurpijl wordt in "So Ahead Of Me" Unintended van Muse ook nog door een ska-gehaktmachine gehaald. Singles "Bright Idea" en "No Tomorrow" hebben daarentegen een prettig vrolijke niks aan de hand radiovriendelijkheid waar niemand zich een buil aan kan vallen. Ik durf dan ook te voorspellen dat hele volksstammen deze zomer de radio harder zullen zetten als er een plaatje van Orson langskomt. In de UK hadden ze namelijk al een grote hit. U begrijpt na dit stukje waarschijnlijk wel dat ik dan hard zal rennen om de uitknop in te drukken...

Afgezien dat Tryin' To Help ook een "vrolijk niks aan de hand radiovriendelijk" nummer is, is de rest van het album inderdaad niet om over naar huis te schijven. Het hele album vol met radiovriendelijke niksigheid had me misschien wel kunnen bekoren

Onze smaken verschillen duidelijk! Maar je hebt gelijk. Liever pretentieloze niksigheid dan artsy bedoeld geklungel.

Zeg er het uwe van...