Silent Poets - Sun

Er zijn veel dingen op de wereld die ik niet begrijp. Heel veel. Of, ik wil ze niet begrijpen, dat kan ook. Koopzondag. Ibiza. De miljonairsbeurs. James Blunt. Hobby's zoals theezakjespapiertjes vouwen. Mensen die altijd maar zeiken. Zwarte maillots als het meer dan twintig graden is. Mevrouw Verdonk. Mentholsigaretten. En lounge. En lounge heet tegenwoordig geen lounge meer - ik zei het al eerder - maar aangezien de fatboys nog welig tieren, geloof ik niet dat het echt afgelopen is met het onderuit gezakt luisteren naar saaie muziek. Down tempo abstract hip hop, kopt het bijgevoegde perspapiertje. Het internet rept van triphop en acid jazz. En we plakken labels omdat we niet anders kunnen, maar die labels verdient dit plaatje niet. Bij triphop denk ik aan Portishead, en daar lijkt Silent Poets niet op. Bij down tempo abstract hip hop, denk ik aan een markante stem die rustig, maar pregnant door de nummers heen praat. Bij acid jazz denk ik aan van alles, maar niet aan de muziek die op dit plaatje staat. De muziek van producer Shimoda is saai en middelmatig. Niet slechts rustig, niet slechts down tempo elektronica, niet slechts goed in de marge, maar domweg saai. Lounge zoals lounge wellicht bedoeld is. En dat is precies de reden waarom ik lounge niet begrijp.

Mentholsigaretten zijn lekker, en het voordeel is dat niemand bietst :)

Zeg er het uwe van...