Augie March - Moo, You Bloody Choir
Een tijdje geleden las ik een artikel over wat de hoogtijdagen van de muziek from Down Under (en omstreken) zou moeten zijn geweest. Klinkende namen als The Chills, The Go-Betweens, Split Enz/Crowded House, Men At Work, INXS en natuurlijk ook Nick Cave en zijn Birthday Party werden aangehaald. In principe allemaal zo'n beetje jaren 80 dus. En dan ga je jezelf toch
afvragen welke recentere namen je daaraan zou kunnen toevoegen. Komt er dan
helemaal niks bijzonders meer uit bij onze tegenvoeters? Jawel hoor. Zo werd
ik een jaar of twee geleden getipt eens naar het album Strange Bird (uit 2002) van de Australische band Augie March te luisteren. Een schot in de roos. Strange Bird bleek een ongekend - maar helaas ook onbekend - meesterwerk te zijn. Zanger/gitarist/songschrijver Glenn Richard is een uitzonderlijk talent en in een eerlijke wereld zou zijn faam verder reiken dan een selecte groep liefhebbers in het land der kangoeroes. Wie weet kan de opvolger, die dit jaar dan eindelijk het daglicht zag, daar
verandering in brengen. Moo, You Bloody Choir is namelijk zo mogelijk nog mooier dan zijn voorganger. De songs zijn wat toegankelijker en Richard's meeslepende stem is gelukkig nadrukkelijker aanwezig dan voorheen. Het is zo'n album van het type "onbekend maakt onbemind" waarvan je van harte wenst dat het zijn weg weet te vinden naar de liefhebber. Zij die eerder hun gram wisten te halen bij bands als Midlake, The Decemberists of Grant Lee Buffalo. Om er maar een paar te noemen hoor, want verder is Augie March vooral heel erg zichzelf.
File: Augie March - Moo, You Bloody Choir
File Under: Meesterwerk waarvan ik verrukt ga rondstuiteren als een ADHD-kangoeroe
File Audio: [Overtuig uzelf]
Verdomd, je zou zo maar een gelijk kunnen hebben.