Bettie Serveert - Bare Stripped Naked

Ik hou niet zo van Bettie Serveert. Of beter gezegd; na Palomine heb ik me niet meer verdiept in de Betties. Ik was destijds (alweer vijftien jaar geleden) niet van de uithalen van zangeres Carol van Dyk gecharmeerd in combinatie met het gitaarspel van Peter Visser. Van Dyk probeerde naar mijn mening boven de muziek uit te komen en de gitaar van Visser wrong zich in vele bochten om haar toch te overtroeven. Een stukje schrijven over de nieuwe cd Bare Stripped Naked voelt dan ook als huiswerk moeten maken in mijn vakantie. Op het laatste moment, zoals huiswerk dat betaamt, dan de cd toch maar opzetten. De eerste twee nummers bevestigen mij nog redelijk in mijn vooroordeel, maar bij het nummer Love & Learn haal ik mijn hoofd verbaasd van het kussentje waarop ik zo even nog heerlijk lag te genieten van mijn gelijk. Het blijkt geen eenmalig incident te zijn. Ook van Brain-Tag, Storm en The Rope geniet ik oprecht. Eigenlijk van de hele cd met uitzondering van het afsluitende Certainlie; vind ik echt de "oude" Bettie Serveert. Het is een semi-akoestische cd die, wat mij betreft, een goede wisselwerking laat zien tussen de verschillende muzikanten. Er is niemand die de boventoon wenst te voeren wat ervoor zorgt dat het klinkt als één band, één geheel. De cd doet intiem aan door de rustige nummers die hier een daar een beetje jazzy aandoen, maar passend zodat het "echt" blijft en niet gaat klinken als een bandje wat ineens een uitstapje wil gaan maken naar een andere muziekrichting. Leuk voorbeeld van de sfeer van de cd is Painted World; "New Orleans"-achtig gecombineerd met, OK dan, de soms rauwige en dan weer heldere stem van Van Dyk. Voor de fans van het eerste uur zal de cd dan misschien even wennen zijn of ronduit niet te pruimen, maar zij kunnen dan misschien nog wat met de dvd. Daarop is een concert te zien, in Brussel opgenomen, waarin Bettie in oude stijl haar kunsten vertoont. Echter ook met de nieuwe nummers want de band is al sinds januari aan het optreden met dit materiaal. Ook is er een soundcheck op te zien, beelden van opnames van de cd, foto's en een filmpje (roadmovie genoemd) waarin we Bettie onderweg zien in Amerika.

Heb ze op Marktrock (leuven) gezien. Het blijft toch flets. Maar ja, de hoop moet gevuld worden ;-)

Hey Kyka,

Dat concert - was het al weer 15 jaar geleden - kan ik me nog heel goed herinneren...en ik heb Bettie S. nog wel redelijk gevolgd daarna. Nog twee keer in levende lijve gehoord, een keer in de Grote Kerk in Enschede en een keer als "toetje" na een geweldig concert van the Pixies.

Misschien moet je de CD Private Suit eens proberen, wellicht dat je daar wel van gecharmeerd bent. Ook Bettie S. heeft een ontwikkeling doorgemaakt...

een beetje vreemd deze recensie

auteur schrijft:

"Ik was destijds (alweer vijftien jaar geleden) niet van de uithalen van zangeres Carol van Dyk gecharmeerd"

en nu over Bare Stripped Naked;

"Eigenlijk van de hele cd met uitzondering van het afsluitende Certainlie; vind ik echt de "oude" Bettie Serveert. Het is een semi-akoestische cd die, wat mij betreft, een goede wisselwerking laat zien tussen de verschillende muzikanten"

vindt / vond / weetikveel de auteur de oude bettie nu wel of niet o.k. ?!

en als je ze uit het oor verloren bent
luister ook eens b.v. naar de albums
attagirl en log 22
m.i. yzersterk

greetingz
nyk

Zeg er het uwe van...