Heaven Shall Burn - Deaf To Our Prayers

Ik heb een hekel aan infadende cd's. Pas na een minuut of wat bereiken ze de normale geluidssterkte en dan moet je weer opstaan om je stereo in te stellen. Deaf To Our Prayers, het nieuwe album van Heaven Shall Burn, kent dit manco gelukkig niet en begint met opener 'Counterweight' niet alleen op het juiste niveau maar trekt ook gelijk fel van leer met een agressieve gitaarlick en een hakkende dubbele bass. Meteen wordt duidelijk dat deze sympathieke Duitsers nog steeds van wanten weten en op hun best zijn als zij meedogenloos tekeer gaan. En tekeer gaan ze, want qua agressie gaan ze zelfs nog een stapje verder dan op voorganger Antigone. Ooit begonnen met het combineren van traditionele death metal met Zweedse invloeden, tegenwoordig lijken er nog meer invloeden verwerkt te zijn en hoor je zelfs hier een daar een black metal-loopje of een slepend doomriffje voorbij komen. De kenmerkende melancholieke en tragische sfeer die in de muziek van dit vijftal schuilgaat is opnieuw aanwezig. Kan ook bijna niet anders, want als belangrijkste onderwerp staat centraal de maatschappelijke ongelijkheid die alom aanwezig is in de wereld. Toch moet ik concluderen dat er ook paar mindere nummers op dit schijfje staan. Vooral "Of No Avail" en "The Greatest Gift Of God" hadden wat mij betreft op de schrijverstafel achter mogen blijven. Daar staan gelukkig een heleboel klasbakken tegenover als de al eerder genoemde opener, het fabuleuze 'mybestfriends.com' en het bijna Suffocation-achtige "Biogenesis (Undo Creation)" zodat je als liefhebber van de zwaardere kost niet om dit werkje heen kan.

Zeg er het uwe van...