ISAN - Plans Drawn In Pencil

Blijheid troef bij het zien van deze mooie cover, die een tekening met kleurpotlood in een wiskundeschrift zou kunnen zijn. Het is een soort fictief ontwerp voor deze plaat. De gele vakjes (met teksten als 'slow bloomer', 'paper cone', 'lullabinary' maar ook 'LFO') vormen de belangrijke technische component, want ISAN maakt instrumentale minimalistische elektronica. De oranje vakjes ('firefly', 'sync', 'ponderizer', 'empathy bose') beschrijven vermoedelijk machinerie die het gevoel in de muziek bepaalt, de rode ('lucky catalyst', 'melancholimiter') zullen wel op de mixtafel thuishoren en alle lijnen vloeien onderaan samen naar één roze vakje, waarin trots de albumtitel prijkt: Plans Drawn In Pencil. Dat is prachtig gedaan. Kom er maar eens op. Briljante grap ook: er zijn mensen die denken dat al die instrumenten echt bestaan. Maar goed. Dit is een typisch voorbeeld van 'leuke cover, maar teleurstellende muziek'. Ooit maakten Anthony Ryan en Robin Saville, alias ISAN (niet de code), wél luistervriendelijke, warme en kinderlijk aandoende IDM. Nog steeds trouwens. Waarom dit album dan dus volgepropt staat met de onopvallende, fragmentarische, ambient-achtige variant zonder beklijvende melodie, is me een compleet raadsel. Alsof de geluiden opeens belangrijker moesten zijn dan de melodie. De productie is prachtig, maar van de nummers kan ik me er achteraf niet één herinneren. Daarmee wordt dit album pijnlijk irrelevant. Doe mij dan maar liever bijvoorbeeld Minotaur Shock.

Zeg er het uwe van...