Our Brother the Native - Tooth & Claw
Our Brother the Native zijn de laatste leden van de langzaam groeiende 'wij vinden gestructureerde liedjes stom, en als wij geluidsopnames van drie zeemeeuwen die in de lucht een pasgevangen kabeljauw uit elkaar rukken in onze muziek willen verwerken, dan doen we dat ook gewoon'-beweging. Bands in deze markt zijn te herkennen aan a) liedjes die het geluid van uiteengereten oceaanvissen bevatten, b) de nonchalant aandoende maar stiekem weloverwogen gezichtsbeharing van de bandleden en c) een Vengaboys-poster in hun opnamestudio, waar dan met zwarte markeerstift de tekst 'Never forget' opgezet is. Laat de superioriteitsgevoelens omtrent dat laatste punt je echter niet meteen de controle over de spieren in je maagdarmkanaal verliezen, want Animal Collective en CocoRosie zijn ook zulke bands, en zij maken hele mooie muziek. De leden van Our Brother the Native zijn jong. 'Ik heb geen tijd om te repeteren want ik heb nog wiskundehuiswerk'-jong. Het grappige is dat je dat helemaal niet merkt, omdat de bands binnen dit genre juist altijd klinken alsof ze na het opnemen van de muziek bij hun moeder op schoot gingen zitten met in hun mond afgewisseld hun duim en het platgekauwde rietje van een pakje Chocomel. Al moet gezegd dat Tooth & Claw veel meer een rotzootje is dan wat een cd van Animal Collective of CocoRosie ooit zou kunnen zijn. Een goed soort rotzootje. Als een kinderkamer met stukjes kabeljauw overal.
File: Our Brother the Native - Tooth & Claw
File Under: Volgens mij heb ik net een cd omschreven als 'een kinderkamer met stukjes kabeljauw overal'. Mocht dit niet duidelijk zijn, en ik kan me dat heel goed voorstellen, dan is hier een tweede poging: dit album klinkt als S Club 7, maar dan helemaal niet, zeg maar.
File Audio: [Obligate MySpace-link]
