Yawning Man - Pot Head EP

Ze zijn uniek in hun soort, ik ken althans geen andere voorbeelden. Het uit de verschroeiende hitte van de Zuid-Californische woestijn afkomstige Yawning Man bestaat al bijna twintig jaar en Pot Head is, na het vorig jaar verschenen Rock Formations, pas de tweede cd van deze heren. Het is ook nog eens een 'lullig' slechts vier tracks tellend EP-tje. Onvoorstelbaar weinig releases voor een band die onmiskenbaar een enorme invloed gehad heeft op de hele vorming van de stonerrock zoals wij die nu kennen. Mannen als John Garcia (ooit Kyuss, nu Hermano) en Josh Homme (ooit Kyuss, nu Queens of the Stone Age) geven immers graag en grif toe dat de impact van de veelal nachtelijke concerten die Yawning Man in de woestijn gaf (en overigens nog steeds geeft) groot is geweest op Kyuss, die ooit zelfs met "Catamaran" een nummer van Yawning Man coverden. Nog zo'n bizar feit over Yawning Man: tot vorig jaar had Yawning Man maar één concert gegeven buiten de woestijn. Het maakt de band tot een klein mysterie. En zo klinkt hun nieuwe EP ook. Geheimzinnig en onnavolgbaar zwieren en galmen de ijle gitaren van Gary Arce langs, door en over het drumstel van Alfredo Hernandez en de baspartijen van Billy Cordell. Het leidt tot een wonderbaarlijke ontdekkingstocht door de woestijn, waarbij je moet oppassen voor uit het niets optrekkende zandstormen en fata morgana's van golven waarop je denkt blootsvoets te kunnen surfen. Maar, pas op: zand is heet.

Zeg er het uwe van...