Billy Joel - 12 Gardens Live

Een van de opvallende uitzonderingen in mijn collectie is Billy Joel. Het is geen gerontorock, geen blues en toch heb ik alles van de man. De reden is simpel: ik vind dat hij een van de beste popsongschrijvers ooit is. Nounou Prikkie, is dat niet wat overdreven? Nee. Joel hoort voor mij thuis in hetzelfde rijtje als pakweg Paul McCartney en Ben Folds. De man slaagt er steeds weer in pakkende popsongs te schrijven die volstrekt uniek zijn en steeds heel duidelijk zijn eigen signatuur hebben. Dat laatste wordt alleen maar knapper als je bedenkt dat hij soms per album een ander genre uitkoos. Zoals The Nylon Curtain Beatlesque arrangementen kende, zo was River of Dreams veel meer richting soul en klonk er op Glass Houses vooral rock 'n' roll. Ook live komt hij uitstekend uit de verf met een band die heel duidelijk een begeleidingsband is, maar wel altijd een band met klassemuzikanten erin. Toch kwam hij met de live-albums voor mijn gevoel nooit meer in de buurt van het eerste live-album Songs in the attic. Dat was de weerslag van een tournee waarin hij oudere songs speelde en waar de energie werkelijk de groeven uitspatte. Volgende live-albums waren goed, maar hadden niet de brille van Songs in the attic. Met zijn nieuwste live-album 12 Gardens Live heeft hij die wel kunnen evenaren. En omdat het album een dubbelaar is, met volgens de hoes 30 maar in werkelijkheid 32 songs, zitten bijna alle krakers erbij, de songs uit de begintijd maar ook veel van de latere hits - met de opvallende uitzonderingen "Uptown Girl" en "Baby Grand". De band is wederom van grote klasse, met voor rockers de opvallende namen David Rosenthal (toetsen) en Chuck Burgi (drums), beiden ooit lid van Rainbow. Van "The Ballad of Billy The Kid" tot "New York State of Mind", van "Allentown" en "The Downeaster Alexa" tot "Scenes from an Italian Restaurant", dit album staat stampvol energieke en geïnspireerde liveversies van meesterlijke songs. Kan een mens nog meer willen?

Heb meneer afgelopen zomer live in Ahoy gezien. Hij was voor het eerst sinds 1992 weer eens in Nederland. Fantastische act waar het meeste van 12 Gardens werd gespeeld, zonder pauze... Hij kan het nog steeds. Tjek trouwens 'Travellin Prayer' eens op het album Piano Man... schitterend.

Mooi geschreven, kreeg kippenvel :-)
Als je 12 gardens zo geweldig vindt, dan zou je toch eens dieper moeten graven in live opnames. Je kan me mailen als je meer wilt horen, uitzonderlijke opnames, veel obscure nummers.
Groetjes!

Zeg er het uwe van...