Boris McCutcheon - Cactusman versus the Blue Demon

Even dacht ik: What the fuck gebeurt hier nou weer! Daarna dacht ik: statische elektriciteit. Maar voor de zekerheid spoel ik het nummer terug en luister nog een keer. Weer dat gekke geluid, twee keer statische elektriciteit op hetzelfde moment in een liedje, dat kan niet. Dus ik luister nog een keer het hele nummer en doordat ik zo aandachtig luister en de teksten nu ook mee krijg weeg ik dat ik zojuist de allereerste ducttapesolo ooit gehoord heb! Boris McCutcheon zingt in "Pilgrim" liefdevol over zijn oude auto die alleen nog rijdt door de rollen duct tape die hij gebruikt heeft om de onderdelen aan elkaar te plakken. Prachtige vondst en zeer toepasselijk dus ook, deze solo. Boris McCutcheon is sowieso wel een man van details. Het zijn de kleine dingetjes in zijn americana-liedjes die Cactus Versus The Blue Demon tot een bijzondere cd maken. Soms zitten ze in de instrumentatie, soms in zijn teksten, maar ze zijn er zo ongeveer in elk nummer op deze cd wel een keer. Wat dat betreft mogen we Lucky Dice wel op onze blote knieën danken dat ze weer (zij zijn ook de drijvende kracht achter de verovering van Nederland door Shane Alexander) een bijzondere rootsmuzikant hier op de markt brengen. Een die er voor kiest om niet bang te zijn om variatie aan te brengen in zijn muziek en gerust over de grenzen van de americana heen koekeloert. Het maakt dat ik voor het eerst in tijden weer eens langere tijd naar een americanaplaat geluisterd heb zonder dat ik er kriegelig van werd.

Benieuwd of 'ie z'n rol ducttape volgende week ook mee naar Assen neemt.

Zeg er het uwe van...