Field Music - Write Your Own History

Vorig weekend was ik in Parijs en ging ik in de FNAC shoppen. Toch weer een errug leuk popplaatje gescoord, Love Again van het eveneens Franse One-Two. Die plaat is officieel ook in Nederland uit, maar je hoort er geen hond over. Komt het door de belachelijke bandnaam (die al eens eerder gedoemd was)? Toch niet door de schattig Engels-met-een-Frans-accent gezongen teksten? Love Again wordt vermoedelijk net zo'n doorslaand succes als de Amerikaanse invasie van Irak. Ach, één troost: ze zijn niet de enige. Vorig jaar vielen er nog net geen gewonden bij de genadeloze flop van het debuut van Field Music. En het was nog wel zo'n aardig album. Met van die hooggezongen viool-gitaar-piano-pop. Als The Futureheads die Magic Numbers-liedjes zingen. Met een singletje waarbij de beperking de kracht vormt. Niet meteen hapklaar, maar toch fijn. De 'wel aardig'-factor ligt voortdurend op de loer, maar het is allemaal wel voor úw lol, weet u. De drie kernleden van Field Music vinden het namelijk wel best zo. Fuck succes! Het plezier, dat telt. Hun twaalvenvijftig eerdere bandjes ploften allemaal te vroeg uiteen en daardoor bleven allerlei luchtige liedjes en b-kantjes op de plank liggen, waaronder "You're Not Supposed To" en "Test Your Reaction". Negen daarvan zijn nu gebundeld tot het slechts 25 minuten durende Write Your Own History en dat is eigenlijk net zo leuk geworden als het debuut, met hooguit nog wat meer koortjes. Dat kun je zowel positief als negatief opvatten.

Zeg er het uwe van...