Fuck The Facts - Stigmata High-Five

Soms zit je zo goed te zappen, alhoewel dat met de nieuwe netindeling nog niet helemaal is gelukt, dat je alle doelpunten van de wedstrijd ziet die je half volgt, je weet wie de moordenaar is van de Engelse detective die tegelijkertijd wordt uitgezonden en je pakt ook nog even de erotische scene mee van een film die voor de overige 89 minuten het kijken niet waard is. Dan is het leven goed. Het Canadeze Fuck The Facts past op Stigmata High-Five, hun debuut voor Relapse, dezelfde techniek toe. Want waarom zou je een heel nummer maken dat één geniaal idee bevat als je ook alleen dat ene superidee kan spelen. En daar plak je er dan een heleboel van achter elkaar en dan krijg je een heel vet album! Alleen maar sublieme grind-, death- en hardcore-momenten die elkaar afwisselen met ontelbare breaks en de meest onmogelijke tempowisselingen. Keyboard, priegelgeluidjes, feedback, belletjes en microfoongekraak, alles mag worden gebruikt zolang het lekker klinkt. Muziek moet experimenteel en progressief zijn, er zijn geen regels. Als een vrouw net zo kan rochelen, ronken en schreeuwen als een man, zoek dan niet verder en laat haar alles vol brullen. Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die dan al na de eerste minuut afhaken, maar ik druk op repeat om nogmaals naar deze ultieme zappexperience te luisteren.

Zeg er het uwe van...