Motörhead - Kiss of Death

Ballades, die zijn toch uitgevonden om iets moois te zingen over de liefde in al haar facetten? Voor het gros van de bandjes wel, maar niet als je Lemmy Kilmister heet. Dan gebruik je zo'n momentje van rust om eens een serieus onderwerp aan te snijden en bijvoorbeeld te ageren tegen elke vorm van georganiseerde religie. Grappig is weer wel dat Motörhead voor dit nummer ("God Was Never On Your Side") gebruik maakt van de diensten van C.C. Deville. Inderdaad, dat is gitarist van Poison, die ons ooit opzadelden met het gedrocht "Every Rose Has It's Thorn". Gelukkig zaagt Lemmy - de zestig ruim gepasseerd - wel weer planken van dik hout. Met opener "Sucker" (met de memorabele openingszinnen 'How we are, ain't how we were. Innocence, is for the birds') schopt Lemmy je onmiddellijk vol in je edele delen. Gelijk wordt ook duidelijk dat Motörhead op Kiss of Death wederom goed gedijt in de handen van producer Cameron Webb. Hij heeft ervoor gezorgd dat de liedjes scherp en strak op cd beland zijn, in plaats van een beetje rommelig, waar de mannen in het verleden nog wel eens last van hadden. Kiss of Death is ook een cd geworden met voldoende afwisseling. Met bijvoorbeeld boogie woogie in "Christine" en het bevreemdende "Living In The Past" waarin Lemmy op een aparte langzame manier praatzingt. Lemmy mag dan een tijdje gekwakkeld hebben met zijn gezondheid, op Kiss of Death hoor je geen spoortje van slijtage. Ik heb het deze week al vaak pardoes geroepen door het kantoor geroepen: 'Lemmy is een held.' Een waarheid als een koe.

Zeg er het uwe van...