Panic / When All Life Ends
Het doorkijken van het zeer stijlvolle artwork van Circles neemt meer tijd in beslag dan het beluisteren van de EP. In iets meer dan elf minuten is het feest alweer voorbij en dat is behoorlijk balen. Deze reünieplaat van Panic - grote complimenten aan Reflections dat ze de boel weer bij elkaar wisten te krijgen - is genieten voor de mensen die een warm gevoel krijgen bij namen als Minor Threat en CIV en maakt vooral hongerig naar meer. Deze super-EP is meer een soort appetizer dan een bevredigende hoofdmaaltijd en dus is de vraag om nu een volwaardige plaat uit te brengen geheel gerechtvaardigd.
Het Rotterdamse When All Life Ends zoekt het in de metalcore en ramt er op hun eerste EP lustig op los. Een ware overdaad aan harde riffs valt mij ten deel en maakt het geheel er niet overzichtelijker op. De vijf nummers op Paradise Of Pain bevatten gezamenlijk heel wat vette stukken maar zijn individueel nog een beetje te gekunsteld om echt te blijven hangen. De muur van gitaren is overweldigend alleen soms een beetje té nadrukkelijk aanwezig. Hierdoor is het soms zoeken naar de baslijn en verdwalen de drums ook nogal eens in het moeras van snaren. Een niet bijster origineel debuut - maar dat is ook bijna onmogelijk in dit genre - dat desondanks genoeg houvast geeft voor de toekomst.
10 maart 2012 in 013, Tilburg
24 maart 2012 op Masters of Hardcore, Den Bosch
File: Panic - Circles
File Under: Veel te goed en veel te kort
File: When All Life Ends - Paradise Of Pain
File Under: Een voorzichtige begin
File Audio: [Klik]