Rory Block - The Lady and Mr. Johnson

Toen Eric Clapton het in 2003 noodzakelijk vond om de wereld lastig te vallen met een homage aan Robert Johnson, bleek dat een matige coverplaat op te leveren die vooral door de vettige productie niet veel draaibeurten van mij gekregen heeft. Nu Rory Block varieert op de titel van Eric Clapton's plaat (Me and Mr. Johnson) door drie jaar later een eigen eerbetoon aan de legendarische bluesman The Lady and Mr. Johnson te noemen, lijkt op voorhand alles gerechtvaardigd om deze plaat volledig af te kraken. Maar zowaar, The Lady heeft het gepresteerd om een meer dan aardig product af te leveren. Dertien van de naar het schijnt negentwintig bewaard gebleven songs van Robert Johnson krijgen een eigen invulling, waar de "Lovin' Whisky"-stem van Rory Block en haar fijne slide de nadruk krijgen. Gelukkig probeert Rory Block niet krampachtig de klassieke bluestracks eigentijds te maken. Dat zou zowiezo een gotspe zijn, want tijdlozere songs dan "Walkin' Blues", "Me and the Devil Blues" (hier "Me and the Devil" genoemd) en "If I Had Possession Over Judgement Day" (hier "If I Had Possession" genoemd), zijn er niet veel gemaakt. Uiteraard is dit vooral een plaat voor fans van Rory Block, meer dan voor de liefhebber van oude (meer dan zeventig jaar!) countryblues, maar op de idiote verkortingen van de titels na, mag dit een geslaagde plaat heten.

Zeg er het uwe van...