Rye Coalition - Curses

Een Bon Scott-achtig brullende zanger en lekker simpel rockende gitaren openen het album Curses van de Rye Coalition. "Pussyfootin'" is dan ook een track in de beste Datsunstraditie: rauw, ongecompliceerd en en met een tempo dat je meteen te grazen heeft. Later op het album hoor je dat minder terug en is het vooral Foo Fighters wat de klok slaat: een zanger die vooral veel brult, strak met elkaar opgaande bas- en gitaarpartijen en de drums als de grote aanjager van het geheel. Helemaal toevallig is dat niet: Foo Fighters-voorman Dave Grohl zat achter de knoppen, en dat hoor je. Daarmee is ook meteen de Achilleshiel van dit album blootgelegd. Afgezien van bij het eerste nummer doemen steeds weer Foo Fighters-associaties op, hier en daar afgewisseld met Queens of the Stone Age-referenties. Dat kan heel leuk zijn, niet iedere band hoeft immers volstrekt uniek en origineel te zijn. Het ligt er hier echter zo dik bovenop dat je bij de op zich prima uitgevoerde songs continu Dave Grohl voor je ziet. Dan is het mooi meegenomen dat je een grote naam als Dave Grohl kunt gebruiken in de publiciteit, is het mooi dat je in het voorprogramma van de Foo Fighters op tournee kunt en is het lollig dat op de bijgeleverde dvd met live- en behind the scenes-beelden meneer Grohl regelmatig door het beeld wandelt, maar heb je uiteindelijk teveel een (mindere) kopie van Foo Fighters. En daar zitten weinigen op te wachten, vrees ik.

Publiciteit is altijd goed. Meeliften op grote namen, op het goede moment op de goede plek staan zijn geheiligde middelen.

Zeg er het uwe van...