Shawn Colvin / Nina Nastasia

Shawn Colvin draait al lang mee. En alhoewel ze hier helaas nogal onbekend is gebleven en je misschien zelfs wel nog nooit van haar gehoord hebt, heb je haar stem zeker al wel eens gehoord. Tenminste als je een beetje je klassiekers kent. Shawn Colvin zong de tweede stem in "Luka", je weet wel, dat mooie liedje en grote hit van Suzanne Vega uit 1987. Twee jaar daarna bracht Colvin haar eerste cd uit, die haar gelijk een Grammy opleverde. Nou kun je volgens mij zelfs voor beste scheet in een a capella-liedje een Grammy winnen, win je 'em voor Best Contemporary Folk Recording dan kun je zeker wel wat. En dat kan Shawn! Helaas is Colvin niet al te productief geweest het afgelopen decennium. These Four Walls, waarop Colvin zoals altijd bijgestaan wordt door multi-instrumentalist, producer en mede songschrijver John Leventhal, is het wachten echter meer dan waard geweest. De liedjes met folky inslag zijn sprankelend, de coverkeuze van Bee Gees' "Words" en Paul Westerberg's "Even As We Are" toch wel verrassend, en Shawn Colvin is eigenlijk nooit slecht bij stem. Met These Four Walls toont Shawn Colvin eens te meer aan dat ze helaas veel te vaak over het hoofd gezien wordt als er gepraat wordt over vrouwelijke singer/songwriters die werkelijk van belang zijn. Daar hoort ze namelijk zeker tussen te staan.

Een andere en veel jongere singer/songwriter die steeds meer van belang wordt is Nina Nastasia. Haar eerste cd bracht ze in eigen beheer uit, de volgende twee op Touch and Go. On Leaving, haar nieuwste, verschijnt verrassend genoeg op Fat Cat-records. Waar Colvin meer de folkkant als basis kiest voor haar songs, kiest Nastasia meer voor een alt.country georiënteerde inslag. Deze al meerdere jaren in New York wonende zangeres werkt aan de hand van nota bene Steve Albini aan een oeuvre dat nu, na vier cd's, al imposant genoemd kan worden. Van de gortdroge sound waar Albini normaal gesproken meestal zijn producties voorziet is hier gelukkig geen sprake. Wel is er sprake van spaarzaam, maar smaakvol geïnstrumenteerde liedjes. Maar het lijkt me meer een keuze van de artieste dan van de producer in dit geval. Een weloverwogen keuze, net zoals ze vast heel zorgvuldig haar woorden kiest voor haar teksten. Vooral niet iets met twintig woorden zeggen als het met tien of minder kan. Haar liedjes worden door deze combinatie helder, maar breekbaar waarin veel meer dan op haar eerste drie liedjes ook plek is voor wat positieve teksten. De woede en verbittering die daar nogal eens op te horen was in haar stem is grotendeels verdwenen. Nina wordt er alleen maar mooier van.

Zeg er het uwe van...